Od jego powstania, Punisher zawsze była niespokojną postacią. Jako weteran wojenny z bliznami po okropnościach bitwy, Frank Castle wraca do domu tylko po to, by szybko odkryć, że brutalnie odebrano mu rodzinę. Trauma ukształtowała go w jednego z najskuteczniejszych mścicieli i bezwzględnych zabójców w uniwersum Marvela. Chociaż to założenie sprawia, że lektura jest fascynująca, w rzeczywistości pochodzenie Punishera miałoby o wiele więcej sensu, gdyby nie kochał swojej rodziny, przynajmniej nie w tradycyjnym tego słowa znaczeniu.
Frank Castle był bardzo skutecznym żołnierzem podczas swojej służby wojskowej. W swoim różnym pochodzeniu był wszystkim, od utalentowanego żołnierza piechoty po wyjątkowo śmiercionośnego żołnierza Black Ops. W obu przypadkach był świadkiem akcji bojowej, zabijał wrogich bojowników i wracał do domu jako bohater wojenny, gotowy do powrotu do rodziny. Kiedy tragedia uderza ponownie, a jego rodzina zostaje zabita przez przestępców, Frank Castle angażuje się w nowy rodzaj wojny, tworząc postać Punishera i brutalnie atakując przestępców.
Związane z: Miłość Punishera do Kapitana Ameryki ma niepokojący nowy początek
Przez wiele lat Punisher zgromadził przerażającą liczbę ofiar. Podczas gdy potocznie każda osoba cywilna z trzycyfrową liczbą zabójstw zyskuje w świadomości publicznej miano psychopaty lub psychopaty, o wiele więcej dzieje się z patologią psychologiczną Franka Castle'a. Etykieta psychopatii szybko się rozpada, gdy głębiej przyjrzymy się postaci. Frank wyraźnie kocha swoją rodzinę i odczuwa ich stratę. Jednak jedną z cech charakterystycznych psychopatii jest brak troski lub miłości do innych ludzi. Zamiast być psychopatą, Frank Castle prezentuje więcej cech odpowiadających socjopatie lub narcyzowi (i to niezwykle utalentowanemu).
Klasyfikowanie Punishera jako narcystycznego socjopaty ma o wiele więcej sensu niż nazywanie go psychopatą. Narcystyczny socjopata to ktoś, kto działa bez troski lub szacunku dla działań lub emocji innych i jest drastycznie osadzony na swoich drogach. Rzadko przejmuje się, czy przestępca wyraża skruchę lub wstyd, a kiedy Punisher dorwie ich w swoje ręce, są prawie martwi. W tym kontekście patologia Punishera objawia się utratą rodziny nie jako utratą krewnych, ale utratą mienia lub przedłużeniem woli Franka. W tym kontekście Frank kocha swoją rodzinę bardziej niż rzeczy, które do niego należały, ale teraz nie może tego odzyskać. Frank czuje się psychicznie zagrożony przez przestępców i odpowiada na to wyzwanie środkami, które uważa za najskuteczniejsze: skrajną przemocą i uprzedzeniami.
Zwykły człowiek prawdopodobnie w końcu zmęczy się życiem pełnym przemocy i pogodzi się z faktem, że jego rodzina odeszła na zawsze i żadna ilość krew ich zwróci lub dokonać istotnej zmiany. Frank uważa jednak, że skoro jego dobytek zniknął i nie ma możliwości odzyskania go ani zastąpienia, jedyną reakcją, którą uważa za uzasadnioną, jest dalsze krzywdzenie tych, których uważa za odpowiedzialnych. Szczerze mówiąc, ten rodzaj narcystycznej wściekłości znacznie bardziej usprawiedliwia działania Punishera niż duża ilość nieprzetworzonego żalu.
Chociaż Punisher zawsze był nieco problematyczną postacią, jego psychika była przedmiotem wielu dyskusji. Oczywiste jest, że zachowanie i patologia Franka Castle'a mają o wiele więcej sensu, jeśli nie kocha swojej rodziny jako rodziny, ale raczej jako obiekty jego pożądania, kiedy wrócił z wojny. Pozbawiony tego upragnionego komfortu, Punisher stał się mściwym i morderczym strażnikiem, którego publiczność rozpoznaje dzisiaj.
Więcej: Punisher nigdy naprawdę nie pokona Daredevila, a Batman to udowadnia