Psycho: prawdziwa historia, która zainspirowała Normana Batesa

Jaki Film Można Zobaczyć?
 

Czy Psychoza lat 60. była oparta na prawdziwej historii? Oto niepokojąca historia, która zainspirowała autora i Alfreda Hitchcocka podczas tworzenia Normana Batesa.





Był to horror z 1960 roku, Psycho , Oparte na prawdziwej historii? Film wyreżyserował w szczególności legendarny Alfred Hitchcock, dzięki czemu za swoją pracę otrzymał nominację do Oscara. Sam film powstał na podstawie powieści Roberta Blocha z 1959 roku pod tym samym tytułem.






Psycho był często uważany za jedną z pierwszych części gatunku slasher. Film podążał za Marion Crane (Janet Leigh), sekretarką, która spotkała Normana Batesa (Anthony Perkins) po pobycie w motelu swojej rodziny. Marion uciekała, by spotkać się ze swoim chłopakiem po kradzieży dużej sumy pieniędzy. Podczas pobytu w motelu Bates Marion została zadźgana na śmierć podczas kąpieli. Norman oczyścił miejsce zbrodni, a później pozbył się dowodów, a także ciała Marion. Później ujawniono, że Norman był mordercą i cierpiał na liczne zaburzenia osobowości. Trzymał zwłoki swojej zmarłej matki i rozmawiał z nią, jakby żyła. Norman również podszywał się pod swoją matkę i twierdził, że nakłaniała swojego syna do zabijania kobiet, które go pociągały.



Kontynuuj przewijanie, aby czytać dalej Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.

Powiązane: 10 kultowych cytatów z Psycho

Powieść z 1959 roku, na podstawie której powstał film, była luźno zainspirowana prawdziwą historią, która zwróciła uwagę Blocha. Autor akredytował seryjnego mordercę Eda Geina jako podstawę Normana Batesa. Gein mieszkał mniej niż pięćdziesiąt mil od domu Blocha w Wisconsin, a mężczyzna był podobny do Normana. Zarówno Gein, jak i Norman dokonywali zabójstw na obszarach wiejskich. Mieli też uciskające matki, dla których stworzyli kapliczki, a każda z nich nosiła damskie ubrania. Gein został ostatecznie skazany za zamordowanie dwóch kobiet i ekshumację wielu ciał z grobów. W 1968 roku Gein został uznany za winnego, ale ze względu na stan psychiczny został umieszczony w zakładzie psychiatrycznym.






Powieść została przekazana Hitchcockowi wkrótce po tym, jak trafiła do publikacji. Hitchcock kupił więc prawa do rozwinięcia tej historii w film za mniej niż 10 000 dolarów. Postanowił sfilmować adaptację w czerni i bieli, żeby przyspieszyć realizację projektu. Wymagało to wielu negocjacji, ale po tym, jak Hitchcock zaproponował, że osobiście sfinansuje film, Paramount był w pełni zaangażowany.



Większość scenariusza była wierna powieści Blocha pod względem całej historii. Wygląd Normana został zmieniony, aby młodszy aktor, taki jak Perkins, mógł wcielić się w główną postać. Niektóre drobne szczegóły zostały wycięte, a niektóre pojęcia zostały rozszerzone, takie jak zaangażowanie Marion. Film uciął także część przemocy zawartej w książce. Na przykład Marion została ścięta w powieści, w przeciwieństwie do tego, jak została dźgnięta nożem podczas ponownego wyobrażenia sobie przez Hitchcocka.






Scena prysznica Leigh w „Psycho” jest nadal uznawana za jedną z najbardziej znanych scen w historii kina. Film nie był postrzegany jako natychmiastowy sukces, ale został okrzyknięty jednym z największych filmów w historii, a na pewno jednym z największych projektów Hitchcocka. Pyscho Dziedzictwo nadal żyje, a zainteresowanie franczyzą jeszcze się nie zmniejszyło. Od filmu z 1960 roku pojawiły się trzy sequele, remake, film telewizyjny i prequel serialu telewizyjnego, Bates Motel , która została osadzona w czasach współczesnych. Bloch i Hitchcock naprawdę zrewolucjonizowali horror, tworząc Normana Batesa.