Ostrzeżenie dotyczące treści: w tym artykule omówiono tematy związane ze zdrowiem psychicznym i depresją.
Film fabularny Walt Disney Studios z 1960 roku, Pollyanna , stał się ukochanym klasykiem. Nie oznacza to jednak, że film jest odporny na współczesną krytykę, zwłaszcza teraz, gdy można go oglądać w kółko na Disney+.
POWIĄZANE: 10 filmów spoza Marvela, które pojawią się w Disney+ w 2021 roku
Podobnie jak w wielu starych filmach, są w nim pewne rzeczy, które nie zestarzały się dobrze i nie ma możliwości, żeby te rzeczy latały dzisiaj. Gdy Pollyanna został wydany po raz pierwszy, społeczeństwo było bardzo różne. Mniejsza była wiedza na temat zdrowia psychicznego i fizycznego, niszczenia stereotypów oraz praw dzieci. Na szczęście fani mogą spojrzeć wstecz na takie filmy i wykorzystać je do edukacji przyszłych pokoleń.
Wpływ Polly na miasto
Dwa główne powody, dla których ciocia Pollyanny Polly ma tak duże wpływy w mieście, to to, że zbudował je jej ojciec i że nadal ma dużo rodzinnych pieniędzy. W każdą niedzielę Polly doradza pastorowi, czego ma nauczać jego zbór. W swoim domu organizuje improwizowane zebrania miejskie, na których pokojówki i kucharki serwują gościom jedzenie.
Ciotka Polly ma większe wpływy niż minister miasta, a nawet wybrany burmistrz, wszystko dlatego, że ma pieniądze i historyczne powiązania rodzinne z założeniem miasta. Nie oznacza to, że ci, którzy mają dużo pieniędzy, nie mają nadal dużego wpływu na to, co dzieje się w dzisiejszej polityce i społeczeństwie. Jednak w filmie mieszkańcy ledwo rozumieli, dlaczego może to być problematyczne.
Związek George'a i Nancy
Na początku filmu Nancy ma sekretnego dżentelmena, który odwiedza ją za plecami Polly. Polly żąda, aby Nancy nigdy więcej nie widziała George'a, mimo że Nancy nadal potajemnie zabiega o jego względy.
POWIĄZANE: Jaki był pierwszy film Disneya na VHS? (i 9 innych nostalgicznych pytań Disneya, odpowiedzi)
Jest kilka rzeczy dotyczących związku George'a i Nancy, które nie byłyby dziś do zaakceptowania. Po pierwsze, pracodawca nie ma prawa zabraniać pracownikowi spotykać się z kimkolwiek. Ta część filmu jest dziś szczególnie kłopotliwa, ponieważ Polly prawdopodobnie zabrania tego romansu tylko dlatego, że chce, aby Nancy skupiła się na swojej pracy i nigdy nie porzuciła pracy, aby zostać żoną. Po drugie, George nie szanuje pracy Nancy ani granic, które ona wyznacza. Kiedy całuje ją publicznie lub przychodzi niezapowiedziany do jej miejsca pracy, Nancy zawsze protestuje. Mimo to George nadal to robi. To zdecydowanie nie jest w porządku.
Polly wtrącająca się w sprawy Kościoła
Miasto Harrington jest pod dużym wpływem ministra miasta, na którego sam duży wpływ ma Polly Harrington. Widzimy go na początku filmu w domu Polly, prosząc o radę na temat swojego kazania na nadchodzącą niedzielną sesję.
To nawiązuje do pewnej korupcji – lub przynajmniej możliwości korupcji – w kościele, ponieważ duchowny tak naprawdę nie sprawuje władzy. Zamiast tego, niewyszkolona osoba z władzą i pieniędzmi dyktuje warunki.
Leczenie i przedstawianie dzieci
Rosnący rozwój psychologii dziecięcej i praw dzieci otworzył oczy widzom, aby zobaczyć, dlaczego niektóre rzeczy z tego filmu nie są już w porządku. Po pierwsze, scena otwierająca przedstawia małe dziecko huśtające się na linie do basenu, będąc całkowicie nagim. Posiadanie nagiego dziecka na ekranie byłoby nie do przyjęcia w dzisiejszym filmie.
POWIĄZANE: 10 najlepszych ról Hayley Mills, według IMDB
Po drugie, dzieci w filmie (w tym Pollyanna) są traktowane jak drugorzędni członkowie społeczeństwa, a nie prawdziwi ludzie, którym przysługują prawa człowieka. Sieroty bawią się swobodnie na ulicach bez nadzoru i ochrony. Dzieci mogą być i są dyscyplinowane przez każdego dorosłego, w dowolny sposób, jaki dorosły uzna za stosowny, w scenach, które wcale nie zestarzały się dobrze dzisiaj.
Brak różnorodności
Cała obsada Pollyanna jest biały. Jeśli są jakieś postacie lub dodatki z różnych środowisk, są niezwykle trudne do wykrycia, jeśli w ogóle istnieją. Akcja filmu rozgrywa się w 1910 roku w Alabamie, więc nawet jeśli klimat społeczny w 1910 roku był mniej akceptujący różnorodność, przedstawienie całkowicie białego miasta nie jest w ogóle zgodne z historią.
POWIĄZANE: Disney +: 10 filmów podkreślających czarnych aktorów
Nie tylko jest to niedokładne, ale tylko posiadanie białych aktorów w filmie odebrało szanse innym utalentowanym ludziom, którzy mogliby zagrać te role.
Przedstawienie depresji
Pod koniec filmu Pollyanna tragicznie wypada z okna na trzecim piętrze i zostaje sparaliżowana. Gdy Pollyanna wraca do zdrowia po innych kontuzjach, traci zainteresowanie swoimi ulubionymi rzeczami, takimi jak stek i lody na obiad, przebywanie z ludźmi, których kocha, i granie w „Glad Game”.
Lekarz mówi, że nie może wyzdrowieć bez wyjścia z „tej depresji, w którą się wpakowała”. Implikacje tego wyrażenia są takie, że Pollyanna wybrała depresję i może po prostu wyjść z niej, aby wyleczyć się fizycznie. Współcześni widzowie rozumieją i uznają, że problemy związane ze zdrowiem psychicznym są równie poważne jak problemy fizyczne i są trudniejsze do naprawienia niż samo podjęcie decyzji, czasem wymagającej profesjonalnej pomocy.
Stereotypy płciowe
W Disney'u przedstawiono kilka negatywnych stereotypów Pollyanna a najbardziej rozpowszechnione skupiają się szczególnie na płci. Dorosłe kobiety w filmie (Nancy, Angelica) są przedstawiane jako dokuczliwe, nudne i zepsute. Z drugiej strony większość dorosłych męskich postaci (George, Wielebny) wydaje się kochających zabawę, charyzmatycznych i odnoszących sukcesy.
POWIĄZANE: 10 ukrytych klejnotów w Disney +, które całkowicie przegapiłeś
Mężczyźni w filmie zajmują kierownicze stanowiska – przywódcy kościelni, lekarze, burmistrzowie – podczas gdy wszystkie kobiety należą do klasy robotniczej – jako pokojówki i kucharki. Jedynym wyjątkiem jest Polly Harrington, która jest odnoszącą sukcesy samotną kobietą. Jednak poza tym, że ma duże wpływy w mieście, nie ma wokół siebie przyjaciół ani prawdziwego wsparcia.
„Uradowana gra” i toksyczna pozytywność
Wesoły temperament Pollyanny bierze się z grania przez całe życie w „radosną grę” z ojcem przed jego śmiercią. Gra polega na znalezieniu złotego środka w każdej sytuacji, niezależnie od tego, jak okropna jest sytuacja. Choć brzmi to dobrze w teorii, „Glad Game” jest doskonałym przykładem „toksycznego pozytywnego nastawienia”.
Toksyczna pozytywność może być niebezpieczna, ponieważ tłumienie i tłumienie negatywnych emocji może utrudniać proces faktycznego rozwiązania problemu. Może to również prowadzić do większych problemów w przyszłości, zwłaszcza gdy wszystkie niewyrażone emocje i negatywne uczucia zostały tak bardzo stłumione. Jest prawdopodobne, że gdyby ten film został przerobiony, ten aspekt zostałby całkowicie zmieniony lub wypisany.
DALEJ: 10 najlepszych starych programów Disneya (które wciąż nie są dostępne w Disney +)