Dawno, dawno temu w Hollywood i 9 innych świetnych filmów o przemyśle filmowym

Jaki Film Można Zobaczyć?
 

Filmy o robieniu filmów to zawsze ciekawy pomysł - a te filmy pokazują, jak zrobić ten koncept we właściwy sposób.





Filmy mogą stać się metą bardzo szybko, gdy kręcą się wokół przemysłu filmowego, ponieważ pokazanie grupy ludzi tworzących filmy zwraca uwagę na sztuczność kina. Twórcy filmowi zwykle próbują odwrócić uwagę widzów od tej sztuczności wciągającymi efektami wizualnymi i urzekającymi historiami, ale zwrócenie na to uwagi może odwrócić uwagę i mrugnąć do widza, wprost uznając czwartą ścianę.






POWIĄZANE: 10 sposobów, w jakie Dawno temu w Hollywood złamano pleśń Tarantino



Quentin Tarantino odcisnął swoje piętno na ciekawych filmach o tworzeniu podgatunku filmów w 2019 roku (co wydaje się być kilkadziesiąt lat temu) Pewnego razu w Hollywood , ale istnieje wiele innych świetnych przykładów.

10Pewnego razu w Hollywood (2019)

Tarantino połączył fakty z fantazją Pewnego razu w Hollywood , co daje Sharon Tate fikcyjną sąsiadkę w postaci zanikającej gwiazdy telewizyjnego westernu Ricka Daltona. Morderstwa rodziny Mansonów z 1969 roku były głównym punktem zwrotnym w przemyśle filmowym, a ten punkt zwrotny stanowił tło skąpanej w słońcu kinowej odysei Tarantino.






Leonardo DiCaprio, Brad Pitt i Margot Robbie zakotwiczają film ze wspaniałymi występami, a luźna fabuła scenariusza Tarantino nadaje mu wyluzowany charakter filmu z hangoutów.



9Bowfinger (1999)

W filmie występuje Steve Martin Bowfinger jako pozbawiony skrupułów producent, który dołoży wszelkich starań, aby jego film powstał. Ze scenariuszem science fiction o nazwie Chubby Rain , zbiera amatorską obsadę i ekipę i mówi im, że gwiazda filmowa Kit Ramsey - grana przez Eddiego Murphy'ego - ma zagrać główną rolę.






W rzeczywistości plan Bowfingera obejmuje śledzenie Ramseya po Los Angeles z ukrytymi kamerami i odgrywanie scen wokół niego, aby skłonić go do zagrania w filmie. Częścią planu jest obsadzenie tępego brata bliźniaka Kit, Jiffa, również granego przez Murphy'ego.



8Singin ’In The Rain (1952)

Chociaż najlepiej jest go zapamiętać ze względu na swoje muzyczne numery, Śpiewać w deszczu tak naprawdę dotyczy przejścia między niemymi filmami a gadżetami. Duet na ekranie, który jest zawsze w parze, mierzy się z wyzwaniami, gdy ich najnowszy film zostaje przerobiony na musical i tylko jeden z nich ma wystarczająco dobry głos.

To definitywna opowieść o walce przemysłu filmowego o przystosowanie się do dźwięku. Gene Kelly i Debbie Reynolds dają fenomenalne występy.

7Adaptacja (2002)

Kiedy Charlie Kaufman został zatrudniony, by zmienić Susan Orlean Złodziej orchidei do filmu, zmagał się z nim tak bardzo, że zamiast tego napisał film o swojej walce o przekształcenie książki w film.

POWIĄZANE: Adaptacja i 9 innych rozkosznie samoświadomych filmów

Nicolas Cage wciela się w fabularyzowanego Charliego Kaufmana i jego całkowicie fikcyjnego brata bliźniaka Donalda Dostosowanie , satyryczne przełamanie konwencji hollywoodzkich scenariuszy.

6Dolemite Is My Name (2019)

Poza tym, że Rudy Ray Moore jest ukochanym komikiem stand-up i zyskał przydomek Ojca Chrzestnego rapu, ucieleśniał ducha niezależnego kręcenia filmów. Po stworzeniu postaci Dolemite i wymyśleniu hołdu blaxploitation, aby przenieść go na ekran, Moore wziął skromny budżet i załogę kadłubową i poprowadził nocną sensację.

Film biograficzny Eddiego Murphy'ego o Moore, Dolemite to moje imię , był idealnym narzędziem do powrotu kultowego komika do Hollywood. Jak wiele filmów komediowych, Akademia przeoczyła go.

5Get Shorty (1995)

Na podstawie powieści Elmore Leonard o tym samym tytule, Zdobądź Shorty gra Johna Travoltę jako egzekutorkę mafii Chili Palmer, która jedzie do Los Angeles z pracą i postanawia porzucić przestępczy styl życia, aby dokonać zabójstwa w przemyśle filmowym.

Film przedstawia przezabawne podobieństwa między taktyką stosowaną przez hollywoodzkich producentów i taktyką stosowaną przez gangsterów. Gene Hackman, Rene Russo i Danny DeVito dają dobre drugoplanowe role.

4Tropic Thunder (2008)

Kiedy Ben Stiller był dzieckiem, a jego tata pojawił się w filmie wojennym, zauważył, że wszyscy jego współpracownicy wrócili z planu z mentalnością żołnierza powracającego z prawdziwej strefy wojny. To zasiało nasiona burza tropikalna , histeryczna satyra na temat bandy nieświadomych hollywoodzkich gwiazd filmowych wysłanych na aktywną strefę wojny, by nakręcić wietnamski epos.

ZWIĄZANE Z: Najzabawniejszy film z 2000 roku, ranking

Od gigantycznej postaci wykonawczej studia Toma Cruise'a, która szczeka do telefonu do watażki, po Roberta Downeya, Jr., metodycznego aktora, który załamuje się i wraca do swoich różnych ról, które zdobyły Oscara, burza tropikalna to przezabawny paszkwil w branży filmowej.

3Bulwar Zachodzącego Słońca (1950)

Jeden z najbardziej uznanych filmów noir, jakie kiedykolwiek nakręcono, Billy'ego Wildera Bulwar Zachodzącego Słońca widzi starzejącą się gwiazdę filmową z urojeniami, która zatrudnia scenarzystę do realizacji jej projektu.

Otwarcie jednym z najbardziej kultowych ujęć w historii filmu, Bulwar Zachodzącego Słońca jest zakotwiczony przez niesamowite występy Williama Holdena i Glorii Swanson jako odpowiednio Joe Gillis i Norma Desmond, podczas gdy Erich von Stroheim daje niezapomnianą rolę wspierającą jako lojalny kamerdyner Desmonda.

dwaGracz (1992)

Robert Altman wniósł do gry czarną jak smoła nutę komedii Gracz , jego satyra na przemysł filmowy. Tim Robbins gra dyrektora studia, który zaczyna otrzymywać groźby śmierci i morduje początkującego scenarzystę, którego uważa za odpowiedzialnego.

To kwintesencja filmu dla miłośników kina, ponieważ jest pełen występów z pierwszej listy, odniesień do istniejących filmów i żartów na temat firmy.

18½ (1963)

Kiedy Federico Fellini był między projektami i zmagał się z blokadą reżyserską, postanowił po prostu nakręcić film o filmowcu, który jest między projektami i zmaga się z blokadą reżyserską.

Jedno z największych dzieł Felliniego (i to wiele mówi), 8½ przeskakuje między minimalistycznymi scenami wyrażającymi rozczarowanie Felliniego przemysłem filmowym i hipnotyzującymi sekwencjami snów, które ilustrują, co sztuka filmowa może zrobić w najlepszym wydaniu.