Zakończenie No Way Home znakomicie odwraca ofiarę Iron Mana w końcówce gry

Opublikowano 23 stycznia 2022 r

Decyzja Petera Parkera w Spider-Man: No Way Home zmienia scenariusz poświęcenia Tony’ego Starka „Avengers: Koniec gry” w bardzo przekonujący sposób.

Poświęcenie Petera Parkera w Spider-Man: Nie ma drogi do domu jest pod wieloma względami odwrotnością ostatnich chwil Tony’ego Starka Avengers: Koniec gry. W tym ostatnim filmie Tony (Robert Downey Jr.) oddaje swoje życie, aby ocalić świat, sygnalizując koniec jedenastoletniego cyklu życia oryginalnego bohatera MCU. Umiera dzierżąc kamienie nieskończoności, pokonując Thanosa i jego armię pstryknięciem palców. Ostatnie słowa Tony’ego są echem jego kultowego stwierdzenia z pierwszego Człowiek z żelaza film : 'Jestem Iron Man.'

Chociaż ta deklaracja oznaczała koniec filmu, dla MCU był to dopiero początek. Seria Iron Man była kontynuowana i wprowadziła do miksu także więcej ukochanych superbohaterów Marvela. Jednak ze względu na problemy z prawami dopiero Kapitan Ameryka Wojna Domowa w 2016 roku Marvel Studios w końcu było w stanie wprowadzić Spider-Mana do gry, a Tony odegrał zasadniczą i kształtującą rolę we wprowadzeniu postaci. Po śmierci Tony'ego Peter (Tom Holland) stara się wymyślić, jak poradzić sobie w świecie bez swojego mentora, który by go prowadził.

Powiązane: Spider-Man: No Way Home sprawia, że ofiara Tony’ego Starka jest jeszcze bardziej tragiczna

Jak to często bywa w przypadku licealistów, Peter popełnia po drodze kilka błędów — koncepcję, którą Tony doskonale znał. W Spider-Man: Nie ma drogi do domu Peter musi stawić czoła konsekwencjom swoich czynów, podejmując decyzję, aby świat zapomniał o istnieniu Petera Parkera, aby ocalić go przed szkodami, które wyrządził. Z tego powodu Peter traci wszystkie bliskie mu osoby, w szczególności M.J., Neda i Happy'ego. Chociaż nie umiera tak jak Tony, w pewnym sensie Peter także oddaje swoje życie, aby ocalić świat – tyle że jest zmuszony wciąż na nowo stawiać czoła tej stracie, w miarę jak żyje po niej.

Jednak poświęcenie Petera i Tony'ego sprowadza się do kwestii tożsamości. To ważny temat w większości projektów Marvela, ale prawdopodobnie jest szczególnie ważny w przypadku tych dwóch postaci. Po tym, jak Tony był bliski śmierci jako jeniec wojenny w Człowiek z żelaza wyrusza na misję odbudowania siebie i firmy ojca na lepsze. Nieustannie stawia czoła wyzwaniom wewnętrznym i zewnętrznym, które uniemożliwiają mu stanie się człowiekiem, jakim chce być. Wiele razy nie udaje mu się sprostać tym wyzwaniom, tak jak to zrobił, tworząc superzłoczyńcę w Avengers: Wiek Ultrona , ale jego historia to opowieść o ciągłym dążeniu do bycia lepszym i walce z własnym ego, aby znaleźć spokój.

Z drugiej strony Peter dopiero co wszedł w dorosłość, a cała trylogia MCU Spider-Man jest studium odkrywania własnej tożsamości i rzeczy, które czynią człowieka tym, kim jest w najbardziej twórczych latach. Zmieniając się z naiwnego chłopca w bardziej dojrzałego i rozważnego młodego mężczyznę, Peter wiele się nauczył na podstawie trudnych decyzji, które musiał podjąć jako Spider-Man. Przez pewien czas jego rozwój był w dużej mierze zasługą Tony’ego, ale teraz w końcu osiągnął punkt, w którym wyrasta poza Tony’ego Starka i Iron Mana.

Podczas gdy historia Tony’ego kończy się triumfalną, choć słodko-gorzką akceptacją swojej tożsamości, Spider-Man: Nie ma drogi do domu kończy się utratą Piotra. W oczach reszty świata będzie musiał zacząć od zera, aby zbudować sobie nowe życie po poświęceniu starego. Ale Peter wciąż doskonale pamięta wszystkich ludzi, miejsca i doświadczenia, które ukształtowały go na przestrzeni lat. Może i stracił życie, ale nie stracił siebie. W przeciwieństwie do Tony’ego, Peter może zacząć od nowa i zamienić swoje zakończenie w początek; jednakże ten nowy początek będzie tym bardziej znaczący, że poświęcił wszystko, aby się tam dostać.

Dalej: Teoria MCU: „No Way Home” zapobiegła śmierci Maguire’a i Garfielda Spider-Mana