Nie każdy film ma epicki punkt kulminacyjny. Niektóre, jak „To nie jest kraj dla starych ludzi” czy „Lśnienie”, mają niejednoznaczne zakończenia, które wprawiają widzów w zakłopotanie.
Filmy bez zakończenia często mogą wywołać u widzów frustrację, ponieważ poświęcili dwie godziny swojego życia historii bez prawdziwego zakończenia. Ale jeśli zostanie to zrobione dobrze, niejednoznaczne zakończenie może wywołać wszelkiego rodzaju dyskusje w drodze do domu.
POWIĄZANE: „To nie jest kraj dla starych ludzi”: 5 powodów, dla których to najlepszy film Coensa (i 5 alternatyw)
Bracia Coen słyną z niejednoznacznych zakończeń, jak widać w Przeprawa Millera , Poważny człowiek , Bartona Finka i większość segmentów w Ballada o Busterze Scruggsie . Ich najsłynniejszym niejednoznacznym zakończeniem jest prawdopodobnie neowesternowe arcydzieło, które zdobyło nagrodę dla najlepszego filmu To nie jest kraj dla starych ludzi , co kończy się, gdy szeryf Bell czuje się tak samo zagubiony i zdezorientowany jak publiczność.
To nie jest kraj dla starych ludzi (2007)
Hipnotyzująca adaptacja powieści Cormaca McCarthy’ego w reżyserii Coenów To nie jest kraj dla starych ludzi Akcja ma formę trzymającego w napięciu thrillera w kotka i myszkę. Josh Brolin wciela się w myśliwego o imieniu Llewelyn Moss, który natrafia na teczkę pełną pieniędzy z narkotyków, a Javier Bardem wciela się w sadystycznego płatnego zabójcę imieniem Anton Chigurh, którego wysłano po pieniądze.
W końcu Moss zostaje zabity poza ekranem – i to nie przez zabójcę, który ściga go przez cały film, tylko przez przypadkowych przestępców.
Incepcja (2010)
Fani dyskutują o ostatnich chwilach życia Christophera Nolana Początek przez ponad dekadę. Większość tej dyskusji koncentruje się na tym, czy Cobb znajduje się w świecie snów, ale to nie ma znaczenia.
Ważne jest to, że Cobb odchodzi, gdy szczyt wciąż się kręci. Nie obchodzi go, czy to sen, czy nie. Po tym wszystkim, przez co przeszedł w umyśle Fischera, chce po prostu spędzić czas ze swoimi dziećmi, nawet jeśli są to tylko podświadome rekonstrukcje jego dzieci.
Napęd (2011)
W całej perełce neo-noir Nicolasa Windinga Refna Prowadzić Bezimienny kierowca ucieczki Ryana Goslinga nieświadomie angażuje się w skazany na porażkę incydent i staje się celem bezwzględnego syndykatu przestępczego.
POWIĄZANE: Drive i 9 innych filmów z wprowadzającymi w błąd zwiastunami
Choć szefa mafii granego przez Rona Perlmana spotyka makabryczny koniec na plaży, ostatnie momenty filmu pozostawiają niejednoznaczne zakończenie historii.
2001: Odyseja kosmiczna (1968)
Oryginalny scenariusz Stanleya Kubricka do jego eposu science-fiction 2001: Odyseja kosmiczna zakończyło się odkryciem, że otaczające Ziemię satelity to broń nuklearna. Gwiezdne Dziecko zdetonowałoby broń, niszcząc całe życie na Ziemi.
Reżyser zmienił jednak zdanie, bo nie chciał nakręcić dwóch filmów z rzędu, które kończyłyby się zniszczeniem Ziemi przez bomby nuklearne (po jego arcydziele satyry politycznej z 1964 r. Doktor Strangelove ). Zamiast tego pozostawił to niejednoznaczne i od tego czasu stało się jednym z najbardziej kultowych niejednoznacznych zakończeń w historii kina. Każdy widz może zinterpretować zakończenie na swój sposób.
Francuski łącznik (1971)
Gene Hackman występuje w klasycznym thrillerze kryminalnym Williama Friedkina Połączenie francuskie jako twardy jak skała policjant Popeye Doyle, który bezlitośnie ściga ulicami Nowego Jorku francuskiego przemytnika heroiny Alaina Charniera.
W niejednoznacznych końcowych momentach filmu Doyle goni Charniera poza ekranem i słychać pojedynczy strzał. Według karty tytułowej Charniera nigdy nie odnaleziono.
Rzecz (1982)
Tytułowe zagrożenie ze strony obcych, które atakuje arktyczną placówkę badawczą w John Carpenter’s Rzecz może zmieniać kształt w dowolną formę, łącznie z imitacją któregokolwiek z naukowców pracujących w ośrodku.
POWIĄZANE: Dlaczego to najlepszy film Johna Carpentera (i dlaczego Halloween zajmuje drugie miejsce)
Pod koniec filmu nie jest jasne, czy udało im się unicestwić bestię, czy też wszyscy są naprawdę sobą i jeden z nich nie jest kosmitą w przebraniu.
Wewnątrz Llewyna Davisa (2013)
Kolejny wysiłek braci Coen, Wewnątrz Llewyna Davisa nie ma zbyt dużej fabuły. To raczej epizodyczny ciąg winiet zaczerpniętych z życia piosenkarza folkowego, gdy dryfuje po Ameryce lat 60., skacząc z koncertu na koncert. Niesamowita kreacja Oscara Isaaca stanowi ukoronowanie całego filmu.
W ostatniej scenie Bob Dylan wchodzi na scenę w The Gaslight, przeznaczonym do sławy, jaką Llewyn przegapił, a Llewyn płynie przez życie.
Zodiak (2007)
W tym przypadku brak zamknięcia filmu można zrzucić na karb braku zamknięcia w prawdziwym życiu. David Fincher nie mógł skończyć Zodiak wraz ze zdemaskowaniem zabójcy, ponieważ Zodiaka nigdy nie schwytano ani nie zidentyfikowano.
To właściwe, aby Fincher podjął się niejednoznacznej historii kryminalnej, ponieważ jego kariera udowodniła, że jest mistrzem niejednoznacznych zakończeń: Zobacz , Klub walki , Zaginiona dziewczyna .
Lśnienie (1980)
Niewiele filmów zostało zinterpretowanych w bardziej radykalny sposób niż ten Stanleya Kubricka Lśnienie . Jego ekranowe horrory zostały odczytane jako metafora alkoholizmu, znęcania się nad dziećmi, kontroli umysłu CIA i Holokaustu, a także jako wyznanie, że lądowanie na Księżycu zostało sfałszowane.
POWIĄZANE: 10 interpretacji Lśnienia
W końcu Wendy i Danny'emu udaje się uciec przed morderczym patriarchą z toporem, ale niejednoznaczny ostatni strzał sprawia, że nie jest jasne, co właściwie wydarzyło się w Panoramie.
Raszomona (1950)
Arcydzieło Akiry Kurosawy Rashomon kręci się wokół morderstwa samuraja i napaści na tle seksualnym na jego żonę. Odpowiedzialny bandyta, żona samuraja, sam samuraj przemawiający zza grobu za pośrednictwem medium oraz drwal, który był świadkiem zdarzenia, podają sprzeczne relacje na temat tej samej historii.
Gdy cała czwórka próbuje przedstawić najlepszą wersję siebie poprzez fałszywą wersję historii, Kurosawa sugeruje, że prawda jest subiektywna. Nie ma dobrej odpowiedzi Rashomon – jest otwarta na interpretację.
DALEJ: Pulp Fiction i 9 innych drugich filmów, które dorównały filmowi reżysera