Oryginalna seria Night Court odniosła taki sukces i uznanie, że jedna z popularnych gwiazd poprosiła władze Emmy o zaprzestanie nominowania go.
Jedna z popularnych gwiazd Sąd Nocny faktycznie poprosił nagrodę Emmy o zaprzestanie nominacji go. Choć obecnie ten styl jest już czymś w rodzaju utraconej sztuki, w latach 80. i 90. w telewizji królowały seriale komediowe nagrywane wieloma kamerami. Większość komedii z lat 2020. to komedie Zatrzymany rozwój sprawy w stylu jednej kamery i często są to dramaty lub śmiertelnie poważne żarty. Seriale komediowe z lat 80. i 90. były zwykle kręcone przed publicznością w studiu na żywo lub do postprodukcji dodawano ścieżkę ze śmiechem, która zasadniczo zachęcała widza w domu do znalezienia czegoś zabawnego. Technika ta prawdopodobnie umarła nie bez powodu, ale niewiele przedstawień w tamtych czasach radziło sobie tak dobrze Sąd Nocny .
Stworzony przez Reinholda Weege’a, Sąd Nocny przedstawił widzom dokładnie to, co było napisane na puszce, spojrzenie na dziwne wydarzenia podczas nocnej zmiany sądu miejskiego na Manhattanie. Postępowaniu przewodniczył sędzia Harry Stone (Harry Anderson), w którym uczestniczyli liczni pracownicy sądu i prawnicy reprezentujący obie strony spraw. Funkcję głównego prokuratora pełnił mężczyzna o nazwisku Dan Fielding, grany przez Johna Larroquette'a , którego kobiecy, czasami molestujący seksualnie sposób bycia sprawiał, że sprawiał wrażenie osoby, której samemu powinno się postawić zarzuty.
Powiązane: Nocny sąd powstał na podstawie prawdziwej historii
Mimo to Dan nigdy nie był przedstawiany jako nieodwracalny palant i z biegiem czasu Sąd Nocny przez dziewięć sezonów rozwinął pewne cechy swojej postaci. Tak czy inaczej, Dana zawsze warto było oglądać w akcji, a Larroquette był wyróżniającym się członkiem utalentowanej obsady. Nikt nie myślał o tym bardziej niż wyborcy nagrody Emmy, której Larroquette co roku w latach 1985–1988 zdobywał nagrodę dla najlepszego aktora drugoplanowego w serialu komediowym. Ta dobra passa skłoniła Larroquette’a do podjęcia rzadkiego kroku i zwrócenia się do gali Emmy o usunięcie go z przyszłych rozważań.
John Larroquette nie był jedyną gwiazdą, która wycofała się z nominacji do nagród Emmy
Larroquette – dla którego na początku swojej kariery stworzył narrację otwierającą Teksańska masakra piłą mechaniczną - właściwie nie jest pierwszym ani ostatnim wykonawcą, który po wielokrotnych zwycięstwach prosił o wycofanie się z nagrody Emmy. Murphy'ego Browna gwiazda Candice Bergen zrobiła to samo po zdobyciu pięciu nagród Emmy dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej w serialu komediowym w latach 1989–1995. Nawet kultowa prowadząca talk show Oprah Winfrey ostatecznie zrezygnowała z udziału w programie Daytime Emmy po tym, jak siedem razy w ciągu dwunastu lat zdobyła tytuł najlepszego gospodarza talk-show. Choć niektórzy mogą twierdzić, że w ten sposób pozbawia się nagrody prawowitego zwycięzcę, otwiera to także chwałę Emmy na kogoś nowego, co nigdy nie jest złe.
Warto jednak zauważyć, że Larroquette nie wycofał się na stałe z rozważań o rozdaniu nagród Emmy, jedynie ze względu na pracę nad filmem Sąd Nocny w szczególności. Larroquette zdobył nagrodę Emmy dla najlepszego gościnnego aktora w serialu dramatycznym w 1998 roku za pracę nad filmem Praktyka i ponownie zdobył nominację do tej samej nagrody w 2002 roku. Larroquette był także nominowany do nagrody dla najlepszego aktora pierwszoplanowego w serialu komediowym za pracę nad filmem zatytułowany samodzielnie Pokaz Johna Larroquette’a W latach dziewięćdziesiątych. Można się zastanawiać, czy Larroquette może zdobyć kolejną nagrodę Emmy za ponowne wcielenie się w Dana Fieldinga w nadchodzącym serialu NBC Sąd Nocny kontynuacja serii, w której występują gwiazdy Teoria Wielkiego Wybuchu Melissa Rauch jako córka Harry'ego Stone'a.
Więcej: Każde ponowne uruchomienie sądu w nocy może rozwiązać