Ostrzeżenie! SPOILERY dla Nigdy nie miałem sezon 3 przed nami. Nigdy nie miałem Umiejętne wykorzystanie tropów i tematów gatunku dorastającego odzwierciedla wiele dramatów dla nastolatków, ale jeden element odsuwa to na bok i sprawia, że dramat Lang Fisher i Mindy Kaling błyszczy. Sezony 1 i 2 dramatu o dorastaniu zostały już docenione przez krytyków za świeżość, jaką wniosły do gatunku i sposób, w jaki obsada doskonale pracowała, aby połączyć historie Devi i jej przyjaciół, ale Nigdy nie miałem sezon 3 wydaje się podążać za tym przykładem, w oparciu o wynik w Rotten Tomatoes wynoszący 94%. Jednak jeden wyjątkowy szczegół sprawia, że Nigdy nie miałem jeszcze bardziej oryginalne i godne pochwały.
Nigdy nie miałem Sezon 3 rozpoczyna się od Devi (Maitreyi Ramakrishnan), która czuje się bardzo pewna swojego statusu społecznego w porównaniu z przeszłością, ponieważ nie tylko uczucia Devi do Paxtona (Darren Barnet) są odwzajemnione, ale także oficjalnie się spotykają. Podczas gdy Nigdy nie miałem sezony 1 i 2 mogły wydawać się cięższe pod względem eksplorowanych przez nich tematów w porównaniu z Nigdy nie miałem sezon 3, ta ostatnia faktycznie zagłębia się w nowy etap żalu Devi po śmierci jej ojca, Mohana (Sendhil Ramamurthy). Jedyny element, który ustawia Nigdy nie miałem poza innymi dramatami dla nastolatków pojawia się jeszcze wyraźniej, gdy odkrywamy tę konkretną fabułę i to, jak przeplata się ona z rozkwitającym życiem społecznym Devi w Nigdy nie miałem sezon 3.
Powiązane: Dlaczego nigdy nie kończę się po zaledwie czterech sezonach
Mimo Nigdy nie miałem zawsze badając żal i sposób, w jaki wpłynął on na życie Devi w bardziej odmienny sposób, podobnie szczegółowo opisał ambitne plany Devi dotyczące jej życia szkolnego, towarzyskiego i randkowego – jak często robi wiele innych dramatów dla nastolatków. W przeciwieństwie do innych dramatów dla nastolatków, takich jak Plotkara – zarówno oryginał, jak i jego kontynuacja z 2021 roku – choć Nigdy nie miałem nigdy nie przedstawia swoich nastoletnich postaci jako dorosłych. Zamiast tego dramat Mindy Kaling udaje się jednocześnie przekazać głupotę i apodyktycznie silne uczucia nastoletnich lat, w wyniku czego postacie wyglądają i zachowują się w swoim wieku i wyglądają o wiele bardziej realistycznie niż ich odpowiedniki z innych dramatów dla nastolatków.
Dlaczego jest to ważne Nigdy nie traktuję swoich bohaterów jako nastolatków
Sposób, w jaki Devi może zgłębiać żal lub skomplikowaną relację z matką Nalini (Poorna Jagannathan), a jednocześnie beztrosko realizować swój plan, by przekonać wymarzonego chłopca i zmiażdżyć Paxtona, by uprawiał z nią seks, sprawia, że jest to bardzo wciągające. uziemiony program telewizyjny. Nie tylko Nigdy nie miałem przełączać się między ciężkimi tematami a nastoletnimi głupstwami, aby stworzyć dobrą komedię, ale także przedstawia bardziej sprawiedliwy i nieco bardziej realistyczny obraz nastolatków.
Nigdy nie miałem przedstawianie nastolatków jako zasadniczo wadliwych, realistycznych ludzi jest znaczące, ponieważ nie ukrywa prawdziwego wieku swoich bohaterów, czyniąc ich modnie starszymi. Zamiast, Nigdy nie miałem pozwala jej nastoletniej obsadzie zachować kapryśne dziwactwa swojego wieku, gdy mierzą się z wyzwaniami dorastania. Ta osobliwość gatunku zapewnia Nigdy nie miałem istotne miejsce w krajobrazie telewizji dorastającej, dzięki czemu dramat Netflix naprawdę wyróżnia się na tle współczesnej konkurencji.