„Lśnienie” ma jedną z najbardziej kultowych scen w historii kina, ale nie jest ona w całości dziełem twórczości Stanleya Kubricka. Spójrzmy.
Stanleya Kubricka Lśnienie ma jedną z najbardziej kultowych scen w historii kina, ale tak naprawdę została zainspirowana dwoma filmami. Dzieła Stephena Kinga stały się tak popularne, że wiele z nich zostało zaadaptowanych na potrzeby innych mediów, choć nie wszystkie uzyskały akceptację Kinga. Jedną z najpopularniejszych adaptacji twórczości Kinga, ale i jedną z najbardziej kontrowersyjnych, jest ekranizacja Stanleya Kubricka. Lśnienie , wydany w 1980 r. i oparty na powieści o tym samym tytule, opublikowanej w 1977 r. Chociaż jest uważany za jeden z najwspanialszych horrorów wszechczasów, Kubrick wprowadził szereg zmian w historii Kinga do tego stopnia, że King dość głośno wypowiadał się na temat swojego opinię na ten temat.
Lśnienie opowiada historię borykającego się z problemami pisarza i wracającego do zdrowia alkoholika imieniem Jack Torrance (Jack Nicholson), który poza sezonem zajmuje stanowisko dozorcy hotelu Overlook w Górach Skalistych Kolorado. Chcąc ponownie nawiązać kontakt ze swoją żoną Wendy (Shelley Duvall) i ich synem Dannym (Danny Lloyd), Jack zabiera ich ze sobą, ale kiedy burza śnieżna pozostawia ich odciętych od świata zewnętrznego i wraz z tajemniczymi zdolnościami parapsychicznymi Danny'ego, nadprzyrodzone siły zamieszkujące hotel zaczynają zakłócać zdrowie psychiczne Jacka. To sprawia, że Wendy i Danny walczą o życie i ustępuje miejsca jednej z najbardziej kultowych scen w historii kina: Jack wybija siekierą drzwi łazienki, podczas gdy Wendy ukrywa się w środku, ale ta scena została zaczerpnięta z dwóch innych filmów.
Powiązane: Lśnienie: co oznacza „tylko praca i żadna zabawa” (i skąd się to bierze)
Jak Widmowy Powóz zainspirował scenę z toporem w „Lśnieniu”.
Zdeterminowany, by zabić Wendy i Danny'ego, Jack bierze topór i rusza za nimi. Wendy i Danny chowają się w łazience, a Danny'emu udaje się uciec przez okno, ale Wendy nie. Jack przybywa i burzy drzwi siekierą, po czym wchodzi do środka, wypowiadając słynną już kwestię Tutaj jest johnny! . To stała się najbardziej kultową sceną w twórczości Kubricka Lśnienie , ale nie był to w całości wytwór twórczości Kubricka, gdyż inspirację czerpał z dwóch niemych filmów poświęconych tej konkretnej scenie: szwedzkiego filmu Powóz widmo i D. W. Griffitha Złamane kwiaty .
Powóz widmo oparty jest na powieści z 1912 roku Twoja dusza będzie świadkiem! i podąża za Davidem Holmem (w tej roli reżyser Victor Sjöström), pijakiem, który w noc sylwestrową zostaje zmuszony przez upiornego woźnicę powozu Śmierci do refleksji nad swoimi błędami z przeszłości. W trzecim akcie filmu żona Davida, Anna (Hilda Borsgtröm), zamyka go w kuchni i próbuje uciec wraz z dziećmi, ale traci przytomność. Następnie David wybija drzwi siekierą i rusza za nią. D. W. Griffitha Złamane kwiaty to historia Lucy Burrows (Lillian Gish), młodej dziewczyny, która jest molestowana przez swojego ojca alkoholika, walczącego o nagrody, Battling Burrows (Donald Crisp), i zawiera scenę, w której Lucy chowa się w szafie, a jej ojciec wyważa drzwi za pomocą topór.
Inne filmy, które miały wpływ na Lśnienie Stanleya Kubricka
Chociaż Powóz widmo I Złamane kwiaty to najbardziej znane inspiracje Lśnienie w scenie z toporem istnieje inny film z epoki niemej, który zainspirował tę scenę: film Lois Weber z 1913 r. Niepewność . Jest w nim scena, w której Włóczęga powoli idzie w stronę pokoju, w którym Żona zamknęła siebie i swoje dziecko, a on wybija drzwi (choć bez siekiery). Innym, powszechnie znanym wpływem był David Lynch Głowica do wycierania , który był ulubionym filmem Kubricka i podobno pokazywał go obsadzie i ekipie Lśnienie aby wprowadzić ich w nastrój, jaki chce osiągnąć. Inni wskazali na różne podobieństwa z wieloma filmami z różnych gatunków Lśnienie , Jak na przykład Diaboliczny a nawet Johna Carpentera Halloween , ale mogą to być tylko zbiegi okoliczności.
Dalej: Teoria „Super Ciemności, Lśnienia” ujawnia, że cała historia dzieje się w głowie Wendy