Żaden inny współczesny reżyser nie prowadzi tak polaryzującej debaty jak Michael Bay. Pięć razy Transformatory reżyser jest tak samo niesławny, jak uwielbiany, a jego odrębna marka filmów akcji albo odstrasza widzów, albo ich przyciąga.
POWIĄZANE: 5 świetnych zakończeń filmów akcji (i 5, które są po prostu okropne)
Postrzegany jako mistrz kina akcji starej szkoły lub ucieleśnienie wszystkiego, co złe w fantazjach nastoletnich chłopców, Bay ma wyraźną filmografię dzieł, które pokazują najlepsze i najgorsze z jego umiejętności. Podczas gdy niektórzy popisują się jego często ignorowanymi talentami, inni podkreślają, dlaczego wielu nie myli się, myśląc, że jest przereklamowany.
NIEDOCENIONY: 13 godzin: Tajni żołnierze Benghazi (2016)
Opowieść o oblężeniu amerykańskiej placówki dyplomatycznej w 2012 roku w Benghazi w Libii, 13 godzin to ostatni film, jakiego można by się spodziewać po Bay. Kiedy po raz pierwszy rozeszła się wiadomość, że będzie adaptował wydarzenie, które dla niektórych jest zrozumiałe za wcześnie, wynikająca z tego reakcja i wyśmiewanie były przewidywalne. Ale zaskakująco, 13 godzin nie był tak obraźliwy, jak się obawiano.
Charakterystyczne eksplozje i zwolnione tempo Baya są obecne, ale powściągliwe 13 godzin wydaje się obcy, gdy zestawi się go z pięcioma filmami skoncentrowanymi na Autobotach. Fakt, że Bay mógł wyreżyserować coś tak ugruntowanego i ponurego, pokazuje jego niedoceniane umiejętności i zaskakującą dojrzałość. W najgorszym przypadku niewiele jest do odróżnienia 13 godzin z innych samopoważnych filmów o wojnie z terroryzmem, ale to nie jest zerwanie umowy.
PRZECENIONY: 6 Underground (2019)
Zasadniczo prostolinijny Drużyna Ameryka: światowa policja , pierwsze przedsięwzięcie Baya w serwisie Netflix jest jednocześnie jego najnowszym i datowanym dotychczas filmem. Tutaj Bay przenosi fantazję samozwańczego strażnika na skalę międzynarodową, gdzie tajemniczy miliarder/najemnik Ryana Reynoldsa tworzy niepowstrzymaną sześcioosobową drużynę, aby pomóc niespokojnym narodom pozbyć się ich tyrańskich dyktatorów.
To nie to 6 metra jest zły, ponieważ jest archaiczny. Od szaleńczo edytowanych i wyczerpujących scenografii, przez uproszczone podejście do polityki międzynarodowej, aż po rażące wykorzystanie uczonego parkour, 6 metra czuje się jak pozostałość z początku 2000 roku. W najlepszym wypadku, 6 metra jest jednorazową zabawą, ale w najgorszym przypadku jest to smutne przypomnienie tego, jak niegdyś innowacyjny styl Baya słabo się zestarzał i jak mało zmienił się jako gawędziarz.
NIEDOCENIONY: Wyspa (2005)
Najbardziej zbliżony do horroru, który Bay stworzył sam, zamiast wyprodukować remake za pośrednictwem swojej firmy producenckiej Platinum Dunes, Wyspa to fuzja filmów dystopijnych i jego zmodernizowanych stylizacji akcji. Choć wydaje się, że to dwa różne filmy wciśnięte w jeden, Wyspa pokazuje tę stronę Zatoki, która jest rzadko widywana.
Wyspy Pierwsza połowa to efektowny i klaustrofobiczny thriller, w którym ocaleni z rzekomej apokalipsy kwestionują swoją rzeczywistość. Niestety, następujący akt, który ujawnia prawdę, niszczy atmosferę, przechodząc do zwykłego chaosu napędzanego adrenaliną Bay. Nawet jeśli, Wyspa pokazuje, że Bay jest w stanie obalić swoją domyślną formułę.
PRZECENIONY: Bad Boys I i II (1995 i 2003)
Film, który umieścił Baya na mapie i jego pierwsza kontynuacja, można odczytać jako wizytówkę jego najlepszych i najgorszych. Źli chłopcy to definicja młodzieńczej fantazji o władzy, w której twardo mówiący, wymachujący bronią gliniarze rozwiązują wszystko, krzycząc i strzelając do każdego, kto wygląda nieco podejrzanie.
POWIĄZANY: 10 najlepszych komedii gliniarzy według IMDb
Odkładając na bok Willa Smitha i Martina Lawrence'a, którzy są jednymi z najlepszych duetów kumpli i gliniarzy, jakie kiedykolwiek powstały , nikomu powyżej 13 roku życia trudno jest szczerze cieszyć się obydwoma Źli chłopcy ze względu na to, jak bardzo są niedojrzali. Niegrzeczni chłopcy II jest szczególnie winny, przechodząc w kakofonię przekleństw, postaw macho i strzelaniny już po 10 minutach. Źli chłopcy tylko przerósł swoje niskie pułapki źli chłopcy na całe życie, którego Bay nawet nie wyreżyserował.
NIEDOCENIONY: Armageddon (1998)
Ten film z lat 90. o rozszarpanym zespole amerykańskich wiertników dokonujących boomu asteroidy zagłady jest dziś czymś w rodzaju puenty, ale nie można zaprzeczyć oczywistości: Armagedon Jest the film katastroficzny . Żaden film katastroficzny – nawet koniec świata Rolanda Emmericha 2012 – mógł szczytować Armagedon, i jest mało prawdopodobne, aby jakikolwiek przyszły film mógł.
Wszystko na temat Armagedon – postacie, założenie, akcja itp. – jest idealnie przesadzone. Armagedon to podręcznikowy film Bay, pełen nieskrępowanej śmieszności i stworzony z czystej rozrywki. Nic tutaj nie jest realistyczne ani naukowo dokładne, ale kto tego potrzebuje, kiedy Bruce Willis poświęca swoje życie, by wysadzić kosmiczną skałę? Poza tym, kto mógłby odmówić muzyce Aerosmith rozbrzmiewającej podczas jego pogrzebu?
PRZECENIONY: Transformers: Zemsta upadłych (2009)
Dosłowny atak na zmysły, Zemsta upadłych jest uważany za jeden z najgorszych sequeli wszechczasów, któremu udało się tylko stracić jakąkolwiek dobrą wolę Transformatory natchniony. To niespójny bałagan ekspozycji i akcji, z humorem toaletowym posypanym bez powodu. Co najgorsze, zmarnował śmierć Optimusa Prime – najważniejszy moment dla Transformatory fandomu – cofając go godzinę później.
POWIĄZANE: Transformers: 5 najlepszych i 5 najgorszych kreskówek w serii, ranking
To mówi, Zemsta upadłych jakość nie jest całkowicie winą Bay, ponieważ był to jeden z wielu projektów, na które wpłynął strajk Gildii Pisarzy w 2007 roku. Inne przeszkody obejmowały: natrętne żądania producentów, przyspieszoną datę premiery, potencjalny strajk Gildii Reżyserów i nie tylko. Bay zrobił, co mógł, ale nawet jego wiedza techniczna nie była w stanie uratować tego poniżej normy Transformers: film przerobić .
NIEDOCENIONY: The Rock (1996)
Powszechną krytyką prac Baya jest ich bezduszny szowinizm, który sprawia, że Skała coś dziwnego. Opowiadająca historię dwóch wyselekcjonowanych agentów rządowych wysłanych siłą do Alcatraz w celu powstrzymania oddziału niezadowolonych amerykańskich żołnierzy grożących akcją terrorystyczną, Skała szczyci się zaskakującą ilością niuansów i złożoności rzadko spotykanych w filmach Baya, a jednocześnie jest tak wybuchowy, jak trzeba.
Skała może być postrzegany albo jako sprytny przebój, który odnosi się do niesprawiedliwego życia wojskowego, albo bombastyczna dekonstrukcja filmów akcji, które gloryfikują żołnierzy, ignorując ich surową rzeczywistość. Oba obiektywy nadają mu tylko większą wartość ponownego obejrzenia. Zrobienie Skała bardziej imponujące jest to, że był to dopiero drugi film Baya i jeden z nielicznych, który przetrwał próbę czasu.
PRZECENIONY: Transformatory (2007)
Często uzyskując przepustkę za bycie pierwszym z serii i za nowość, Transformatory jest wciąż kiepską adaptacją akcji na żywo przebojowej serii z lat 80., która odziera wyobraźnię materiału źródłowego na rzecz niepotrzebnego realizmu. Ta historia jest w najlepszym razie sztampowym thrillerem wojskowym i przejrzystą wymówką do sklecenia razem ledwo zrozumiałych walk. Jeszcze gorzej jest jak Transformatory aktywnie odwracał uwagę od tytułowych robotów w przebraniu na grupę ludzkich postaci, o które tak naprawdę nikt się nie troszczył.
Transformatory jest rzeczywiście znakiem rozpoznawczym umiejętności efektów specjalnych, ale to wszystko, czym tak naprawdę jest. Trzeba przyznać, że początek tej mega-franczyzy jest prawdopodobnie najlepszym początkiem Bay Transformatory wyjście, ale to niewiele mówi – zwłaszcza w porównaniu z naprawdę dobrymi Trzmiel , którego Bay nie wyreżyserował.
NIEDOCENIONY: Ból i zysk (2013)
Wykonane na wysokości Transformatory” znaczenie, ból i zysk – mrocznie komiczna opowieść o szale kryminalnym z lat 90. – była mile widzianym powrotem do formy dla Bay. Chociaż brakuje mu subtelności współczesnych mu gatunków, Ból i zysk nadal działa, ponieważ jest idealnym przeciwieństwem wszystkiego, co Michael Bay wciąż reżyseruje sam człowiek.
Ból i zysk to film Baya na wskroś, a nie odejście od jego stylu. Mimo że jest to nietypowa introspekcja dotycząca szaleństw i ekscesów amerykańskiego snu, a nie ślepy kult tego, Ból i zysk jest tak bezpośredni, jak oczekiwano. Pomocne jest to, że w przeciwieństwie do większości innych jego filmów, Ból i zysk faktycznie próbuje coś powiedzieć. To, czy dotarło do celu, jest dyskusyjne, ale przynajmniej jego ogólne przesłanie nie jest tylko kolosalną eksplozją.
PRZECENIONY: Pearl Harbor (2001)
Filmy Baya są znane z tego, że są problematyczne, ale zabawne, ale Pearl Harbour jest wyjątkiem ofensywnym z pogranicza . Bazując na mrocznym dniu, który przekonał Amerykę do przystąpienia do II wojny światowej, Bay opowiada w zasadzie o tym Armagedon ale II wojna światowa nierozważnie uprościła i upiększyła wydarzenia przed, w trakcie i po ataku.
Skupiony na fikcyjnym trójkącie miłosnym stacjonującym w tytułowej bazie morskiej, Pearl Harbour to nadęty, banalny i przesadnie długi melodramat. W jakiś sposób traci koncentrację na samym Pearl Harbor, zamieniając go w urządzenie fabularne, które uzasadnia niepotrzebny fragment ostatniego aktu. Wrażliwość Bay obniżyła jedno z najtrudniejszych wspomnień Ameryki w soczystą, ekscytującą jazdę, która wydaje się zła.
DALEJ: 10 najlepszych eposów o II wojnie światowej, ranking