Marvel właśnie przyznał się do 6 największych krytyk MCU

Opublikowano 14 października 2022 r

Wszystkie krytyczne uwagi Jennifer Walters pod adresem MCU w She-Hulk: Attorney At Law opierają się na rzeczywistych problemach, którymi w końcu zajmuje się Marvel Studios.

Uwaga: SPOILERY z odcinka 9 She-Hulk.Podczas burzenia czwartej ściany She-Hulk: adwokat finale Marvel Studios bezpośrednio przyznało się do różnych problemów, za które krytykowano MCU. Komiksy o superbohaterach zawsze były pełne tropów, takich jak nieobecni rodzice, tragiczne historie i odwracalna śmierć. Popularność filmów o superbohaterach przeniosła te motywy jedynie na ekrany kinowe, a wiele z nich często można zobaczyć w Marvel Cinematic Universe.

Mając prawie 40 tytułów w filmach i programach Disney+, MCU z pewnością będzie zawierało pewne tropy i stereotypy, które stają się coraz bardziej widoczne z każdą częścią, która je zawiera. Od relacji między postaciami po problemy z efektami wizualnymi, She-Hulk jest świadoma, że MCU wciąż ma wiele aspektów do ulepszenia, a jej wizyta w Marvel Studios dała jasno do zrozumienia, że firma jest gotowa to zrobić. Przecież rozmowa Jennifer Walters z KEVINEM w She-Hulk: adwokat finał dokładnie opisał wiele problemów MCU, w tym zakończenia, które zawsze wydają się takie same, postacie mające te same motywacje, a nawet zbyt wiele crossoverów.

Powiązane: Wyjaśnienie zakończenia She-Hulk (szczegóły)

Finały i zakończenia Marvela są zawsze takie same

Filmy o superbohaterach są synonimem spektaklu pełnego akcji, więc naturalne jest, że na końcu każdej części można spodziewać się emocjonującego zakończenia, zwłaszcza jeśli chodzi o Mściciele filmy, w których główną atrakcją jest zobaczenie, jak Najpotężniejsi Bohaterowie Ziemi gromadzą się i wspólnie pokonują złoczyńcę. Jednak wybuchowe zakończenia stały się przewidywalne, ponieważ zwykle mają ten sam schemat: każdy bohater filmu powraca na końcu, aby pokonać wielkiego złego i jego armię sługusów. Oczywiście są wyjątki jak np Kapitan Ameryka Wojna Domowa , który kończy się bardzo osobistą bitwą pomiędzy Iron Manem i Kapitanem Ameryką. Mimo to filmy na mniejszą skalę, takie jak Kapitan Ameryka: Zimowy Żołnierz , Czarna Wdowa , I Shang-Chi i Legenda o dziesięciu pierścieniach kończcie głośnymi, pełnymi efektów wizualnych bitwami, które kolidują z tonem reszty filmu, a ich trzecie akty wydają się raczej narzuceniem niż naturalnym zakończeniem historii.

Oprócz skali ostatnich bitew w MCU, powracającym tropem jest to, że bohaterowie będą walczyć ze swoimi mrocznymi odpowiednikami, którzy kradną lub kopiują supermoce bohatera z zazdrości lub chciwości. Tak jak Todd ukradł krew She-Hulk, aby zamienić się w Hulka i z nią walczyć, Iron Monger walczył z Iron Manem w podróbce zbroi, Abomination walczył z Hulkiem po kradzieży jego krwi, Yellowjacket walczył z Ant-Manem w podobnym kostiumie, a Killmonger walczył z Blackiem Panther również po kradzieży garnituru – żeby wymienić tylko kilka. Bohater również będzie przez chwilę sprawiał wrażenie przegranego, ale natychmiast wykorzystał nadmierną pewność siebie złoczyńcy, aby odnieść słodko-gorzkie zwycięstwo, w którym bohater poświęca osobiste pragnienie osiągnięcia wyższego dobra — temat ten często odzwierciedla się w stopniowej zmianie nocy w świt (lub od dnia do zmierzchu). To trik, który sprawdzał się dobrze w całej Sadze Infinity, ale stał się dość oczywisty. Na szczęście Faza 4 zaoferowała fanom całkiem sprytne zakończenia. Na przykład, Loki kończy się rozmową i złoczyńcą prowadzącym bohaterów do zabicia go, i She-Hulk: adwokat kończy się wyjściem głównego bohatera z ekranu i przekonaniem twórców do zmiany zakończenia.

Crossoverów w MCU może być zdecydowanie za dużo

Jeszcze kilka lat temu możliwość zobaczenia She-Hulk, Hulka i Daredevila na ekranie wydawała się niemożliwa. Jednak MCU łatwo jest zbytnio polegać na epizodach i występach gościnnych. Spider-Man grany przez Toma Hollanda znajdował się w centrum uwagi Iron Mana, Nicka Fury’ego i Doktora Strange’a podczas całej trylogii MCU, przez co niektórzy przegapili niezależne przygody Tobeya Maguire’a i Spider-Men Andrew Garfielda na mniejszą skalę. Podobnie, Thor: Ragnarok musiałem zmiażdżyć Ragnaröka Thora i Hulka Hulk z wojny światowej fabuły w jeden film, a Doktor Strange miał tylko jedną przygodę solową poza czterema występami w drużynie i jedną wspólną historią ze Scarlet Witch. Te zwiększone powiązania skutkują również nierealistycznymi oczekiwaniami fanów, którzy nieustannie skupiają się na postaci, która może, ale nie musi, zaskoczyć głównego bohatera i jego obecną historię. Gdyby MCU za każdym razem spełniało te oczekiwania, indywidualne historie należałyby do przeszłości, a każdy film i serial stałby się wydarzeniem zespołowym.

Tak wiele postaci z MCU ma problemy z tatą

Jennifer Walters przedstawiła to z wdziękiem w: She-Hulk: adwokat finał: Tony Stark, Thor, Loki i Star-Lord to postacie z MCU, które wyraźnie mają problemy z tatą. Relacje Tony'ego Starka z Howardem Starkiem były, delikatnie mówiąc, ograniczone; Thor i Loki (oraz Hela) ponieśli konsekwencje bezstronnego ojcostwa Odyna. A Star-Lord był blisko Yondu dopiero na krótko przed jego śmiercią, która nastąpiła zaraz po tym, jak Ego ujawnił, że zabił matkę Petera Quilla. Na tym jednak problemy z tatą się nie kończą: Hope van Dyne była obrażona na Hanka Pyma po zniknięciu Janet, Thanos torturował i manipulował Nebulą i Gamorą, Ultron zbuntował się przeciwko Tony’emu Starkowi (z kolei Vision musiał zabić Ultrona), a Czerwony Strażnik porzucił Natashę Romanoff. Historie te zaczerpnięto z komiksu, w którym rodzice często nie żyją lub są nieobecni, dlatego też Spider-Man, Daredevil i bliźniacy Maximoff są sierotami. Jednak w MCU jest kilka przykładów pozytywnych relacji ojciec-syn – Tony Stark poświęcił wszystko, co miał, aby opuścić lepszy świat dla swojej córki Morgan, a Scott Lang od samego początku wyrażał swoją ogromną miłość do swojej córki, Cassie .

Powiązany: She-Hulk, odcinek 9. Pisanki MCU i odniesienia

MCU nadużywało serum Super Soldier

Jeśli poprzednie skargi nie były wystarczające, krytyka Jennifer Walters pod adresem wszechobecnej fabuły serum superżołnierza, z przekonaniem, odegrała główną rolę w zmianach KEVINA w She-Hulk: adwokat finał. Surowica superżołnierza była głównym wątkiem fabularnym jeszcze przed oficjalną premierą Kapitana Ameryki, czyli w 2008 roku Niesamowity Hulk uczynił zarówno Hulka, jak i Abomination dwiema potwornymi odmianami oryginalnego superżołnierza. W 2011 roku nastąpiła kultowa przemiana Steve’a Rogersa Kapitan Ameryka: Pierwsze starcie — który przedstawił także nieudanego superżołnierza Red Skulla — po którym pojawił się Bucky Barnes Kapitan Ameryka: Zimowy Żołnierz , w którym eksperymentuje super żołnierz Zemo Kapitan Ameryka Wojna Domowa i eksplozja łatwo dostępnych super żołnierzy w Sokół i Zimowy Żołnierz . Nie dotyczy to Extremis Aldricha Killiana i uniwersalnych superżołnierzy, takich jak Kapitan Carter. Poszukiwania kolejnego Steve’a Rogersa są zrozumiałe, ale obecnie stały się zbyt powtarzalne.

MCU ma kilka poważnych problemów z CGI

KEVIN sam odniósł się do ostatnich problemów z efektami wizualnymi MCU, mówiąc, że pokazanie przed kamerą transformacji She-Hulk było zbyt kosztowne, ponieważ „Zespół ds. efektów wizualnych zajął się innym projektem , ' który był Czarna Pantera: Wakanda na zawsze. To żartobliwe ukłon w stronę niedociągnięć efektów wizualnych MCU skrywa poważny problem, ponieważ ogromny wzrost rocznych wydań Marvel Studios zbyt mocno rozproszył zespoły zajmujące się efektami wizualnymi, co z kolei wpływa na jakość efektów wizualnych. Choć MCU odnosi sukcesy i tak utalentowane są zespoły VFX, po prostu nie ma wystarczająco dużo czasu, aby zapewnić każdemu projektowi odpowiednią jakość wizualną. Wiele filmów i seriali jest produkowanych w tym samym czasie, a opóźnienie pojedynczego projektu może spowodować zmianę całej serii. Dlatego częściej obserwuje się słabe efekty, takie jak Thor: Miłość i grzmot niesławnej pływającej głowy lub całkowicie unikaj sekwencji efektów wizualnych, co miało miejsce w przypadku transformacji She-Hulk poza kamerą. Wolniejsze tempo w ponad 42 filmach MCU pomogłoby zespołom zajmującym się efektami wizualnymi przeznaczyć niezbędny czas na każdy projekt i stworzyć odpowiednie środowisko pracy.

Intymne relacje bohaterek kobiecych są wypaczone

Pragnienie Jennifer Walters, aby sprowadzić Daredevila z powrotem na ekrany kin She-Hulk: adwokat finał jest osobistym kaprysem, biorąc to pod uwagę „Kobieta ma potrzeby”. Ale KEVIN to komentuje „byliśmy lekkomyślni w tym dziale” przypomina, że MCU nie traktowało swoich postaci kobiecych w taki sam sposób, jak bohaterów płci męskiej. Przez długi czas większość mediów fikcyjnych była pisana z perspektywy mężczyzny. Zbyt często główna bohaterka kobieca znajduje się na liście nagród głównego bohatera, co najlepiej odzwierciedla powiedzenie „bohater zdobywa dziewczynę”. A w MCU postacie kobiece, takie jak Pepper Potts, Peggy Carter i zmarła Jane Foster, były początkowo przede wszystkim romantycznymi zainteresowaniami męskich bohaterów. Na szczęście MCU naprawiło problem z hitami, dając im własne historie i bohaterskie postacie. Jednak życie intymne bohaterki nie jest tak rozwinięte, jak powinno. Obietnica Walkirii dotycząca posiadania własnej Królowej pozostaje niespełniona, a Jane Foster ledwo zdążyła opuścić cień Thora, zanim umarła. Jak dotąd Scarlet Witch była kobiecą postacią MCU z najbardziej rozwiniętą romantyczną autonomią i She-Hulk: adwokat poczyniła ogromne postępy w odkrywaniu przez Jennifer Walters kwestii randek i jej decyzji o pozostaniu z osobą, z którą czuje się komfortowo, a tak się składa, że jest ulubieńcem fanów Mattem Murdockiem, znanym także jako Daredevil.

Dalej: She-Hulk, odcinek 9 Wyjaśnienie sceny po napisach