Hannibal pokazał w telewizji jedne z najbardziej zapadających w pamięć surrealistycznych ujęć i sekwencji. Oto dwie ulubione sceny Madsa Mikkelsena z serialu.
NBC Hannibala , w roli głównej Mads Mikkelsen w roli tytułowego kanibala , zawsze było w swej istocie widowiskiem artystycznym, a oto dwie ulubione sceny z niego aktora. Oprócz szalonej fabuły, w której doktor Hannibal Lecter (Mikkelsen) i Will Graham (Hugh Dancy) są wiecznie uwikłani w szalony taniec, Hannibala na nowo zdefiniował wizualne opowiadanie historii w telewizji. Filozofia estetyki w Hannibala jest nieuchronnie spleciony z dziwacznością lub groteską, przełamując granice strukturalne i wizualne poprzez liczne sceny, które pozostają niezapomniane.
W wywiad z zderzak , Mikkelsen opowiedział o najlepszych momentach serialu, a także szczegółowo omówił dwie sceny, które można uznać za jego ulubione. Zapytany o swoje doświadczenia ws Hannibala na planie Mikkelsen skomentował mroczny i surrealistyczny aspekt wizualny serialu oraz sposób, w jaki uzupełnia on rozwój narracji. Oba te przykłady podkreślają wykorzystanie groteski, jednej z kluczowych koncepcji gotyckiego horroru, oraz sposób, w jaki serial przekształca swoje sceny w liminalne ekosystemy artystyczne.
POWIĄZANE: Clarice kontra Hannibal: który spin-off „Milczenia Owiec” jest lepszy
Ulubiona scena Mikkelsena obejmuje pewną sekwencję z sezonu 2, odcinka 1, Kaiseki, w której Alana Bloom (Caroline Dhavernas) odwiedza Willa w więzieniu po tym, jak ten ostatni zostaje wrobiony przez Hannibala w Rozpruwacza z Chesapeake. Osaczony i zmanipulowany przez Hannibala, Will całkowicie traci poczucie siebie, zaostrzone przez dowody świadczące o oczywistym fakcie, że zabił Abigail Hobbs. Zdeterminowana, by pomóc mu odzyskać wspomnienia, Alana postanawia użyć hipnozy i wprowadzić Willa w stan przypominający trans, a scena, o której mowa, zamienia się w surrealistyczny, gorączkowy sen. Gdy Alana prowadzi Willa do całkowitego mentalnego poddania się, przemienia się w coś w rodzaju atramentowej istoty i czule całuje Willa. Ta szczególna wizja jest piękna i zapada w pamięć, ponieważ pomaga uchwycić dziwne jaskinie podświadomości Willa i jego symboliczne powiązanie z rzeczywistością.
Drugą sceną, którą preferuje Mads Mikkelsen, jest długa sekwencja z końca drugiego sezonu Mizumono, w której Hannibal rani Jacka Crawforda (Lawrence Fishburne) i wypatroszy Willa, jednocześnie wciągając go w uścisk. Mikkelsen opisuje tę sekwencję jako bardzo emocjonalny i a fantastyczna równowaga między potworem a człowiekiem z empatią , co pięknie podsumowuje tę scenę. Hannibal, czując się zdradzony przez Willa, zabija swoją ukochaną, wycinając mu brzuch w sposób, który można określić jako okrutny i intymny zarazem. Akt ten symbolizuje fizyczne i metaforyczne zerwanie więzi między nimi, proces uznawany za bardziej bolesny, gdy Hannibal podcina szyję Abigail przed krwawiącym Willem.
Ostatnie 20 minut Mizumono pozostaje jedną z najbardziej zapadających w pamięć sekwencji Hannibala , przesiąknięty niesamowitą ilością straty i patosu. Chociaż działania Hannibala jako postaci są przesiąknięte okrucieństwem, dostrzegamy także wgląd w delikatniejsze aspekty tego człowieka, które Will wziął za przebłyski nadziei lub szansę na odkupienie. Podczas gdy poobijana Alana leży nieruchomo w pobliżu progu, Hannibal wychodzi na deszcz, zmywając swoje więzi z Willem i mężczyzną, którym mógł być. Nie trzeba dodawać, że zrozumiałe jest, dlaczego Mads Mikkelsen tak wysoko cenił tę sekwencję, ponieważ jest ona absolutnie warta pochwały.
DALEJ: Dlaczego Hannibal w końcu zwróci się przeciwko Willowi Grahamowi (jeśli wydarzy się sezon 4)