W finale Dwóch Wież elfy i ludzie jednoczą się przeciwko siłom Sarumana, ale oryginalna książka Tolkiena „Władca Pierścieni” była inna.
W jednym z najbardziej pamiętnych momentów z życia Petera Jacksona Władca Pierścieni: Dwie Wieże , armia elfów przybywa, aby wesprzeć swoich ludzkich odpowiedników w bitwie z Sarumanem w bitwie o Helmowy Jar, ale w książce Tolkiena sprawy potoczyły się zupełnie inaczej. W orginale Władca Pierścieni historia, zwycięstwo wygrywają sami mężczyźni. Podobnie jak w interpretacji filmu fabularnego, Aragorn i król Rohanu Théoden ewakuują swój lud do wąwozu Helmowego Jaru i są oblegani przez kolejne fale Władca Pierścieni' Wojownicy Uruk-hai. Siły ludzkie utrzymują się same, w dużej mierze polegając na strukturalnej obronie i umiejętnościach jazdy konnej Rohirrimów, aby ledwo uniknąć zniszczenia po upadku twierdzy Hornburg. Podobnie jak w filmie, to Gandalf wykonuje ostatnią obronę – ale dzięki posiłkom z Zachodniej Bruzdy, a nie z elfów z Eómera i Lothlórien – i bitwa zostaje wygrana bez szpiczastego ucha w zasięgu wzroku, z wyłączeniem Legolasa.
Powód Petera Jacksona dotyczący dodania elfów do kulminacyjnej Bitwy o Helmowy Jar został omówiony w komentarzu do Władca Pierścieni: Dwie Wieże . W książkach nie tylko Rohan jest atakowany przez tytułowe dwie wieże Orthanc i Barad-dûr, ale także Lothlórien i wiele innych krain zamieszkanych przez elfy i krasnoludy. Tak jak zepsuty wpływ Morgotha zagroził każdemu królestwu Śródziemia w Pierścienie Mocy , podobnie jak siły Saurona zrobiły to samo w Władca Pierścieni. Tolkien pisze o różnych bitwach rozpoczynających się w całym Śródziemiu, gdy Sauron próbował utwierdzić swoją dominację nad krainą, ale uwaga skupiła się na Helmowym Głębi, ponieważ to w nim uwikłał się Gandalf i pozostali członkowie Drużyny.
Powiązane: Dlaczego Władca Pierścieni to właściwie 6 książek, a nie 3
Jackson dodał elfy, ponieważ Saruman był zagrożeniem dla całego Śródziemia
W bardziej zwięzłej (relatywnie rzecz biorąc) adaptacji na duży ekran znacznie trudniej jest przekonać widza, że wiele bitew toczy się jednocześnie. Aby to zapewnić Dwie wieże dotarł do wiadomości, dla której Saruman stanowił zagrożenie Wszystko ludy Śródziemia, a nie tylko jego ludzie, Jackson i inni podjęli decyzję o włączeniu elfów do Bitwy w Helmowym Głębi, zamiast pozwalać im znikać z ekranu w innym miejscu.
Wiele zmian Jacksona w materiale źródłowym Tolkiena spotkało się z krytyką fanów, a duże fragmenty książek, takich jak Tom Bombadil czy The Scouring of the Shire, ustąpiły miejsca ze względu na rozsądny czas ich publikacji. Puryści książkowi w dużej mierze uważają zmiany Jacksona za niepotrzebne lub zakłócające fabułę. Rzeczywiście można argumentować, że związek elfów i ludzi w Dwie wieże powoduje ich nieobecność Powrót króla Bitwa na Polach Pelennoru jest dość dziwna. Jeśli elfy zatrzymały się, aby pomóc w bitwie w Helmowym Głębi, dlaczego miałyby później pominąć jeszcze ważniejszą bitwę, z którą bezpośrednio związana była przyszłość Śródziemia? W książkach dzieje się tak po raz kolejny dlatego, że mają własne ataki do odparcia i dlatego, że Helmowy Jar był bliżej niż Minas Tirith, ale na ekranie rozumowanie nie jest jednoznaczne, zwłaszcza po zawartym wcześniej sojuszu. Ponadto, Władca Pierścieni elfy zazwyczaj patrzą z góry na inne rasy, więc dlaczego miałyby pomagać ludziom, gdy oni toczą własne walki z Sauronem?
Pomimo tych nieustannych pytań dodanie elfów do Bitwy o Helmowy Jar ostatecznie się opłaci. Nie tylko kulminacja Dwie wieże wydaje się tym bardziej epicki, ponieważ przedstawia wiele ras walczących z dominującym złem, ale obecność elfów osiąga także cel Jacksona, jakim jest sprawienie, aby problemy Śródziemia stały się uniwersalne. Trudno byłoby to przekazać, gdyby elfy pozostawały poza ekranem podczas każdej kluczowej bitwy w Władca Pierścieni trylogia.
Elfy są bardzo różne na ekranie w każdej adaptacji
Tolkiena Władca Pierścieni zainspirował różne adaptacje, a każda z nich ma własną, unikalną wersję elfów. Od Legolasa pojawiającego się w Hobbicie po prawie wszystko, co jest związane z elfami Pierścienie Władzy , elfy zostały ukazane na ekranie zupełnie inaczej niż w oryginalnych tekstach Tolkiena. Pierścienie Mocy Zwłaszcza Galadriel Morfydd Clarke jest zupełnie inna od tej przedstawionej przez Cate Blanchett w Władca Pierścieni , ale w rzeczywistości bliższy temu, jak Tolkien pierwotnie wyobrażał sobie tę postać. Stosunkowo mniej zmian wprowadzono w przypadku innych ras, takich jak hobbici, którzy w większości są mniej więcej dokładni w książkach, Pierścienie Władzy niezależnie od hobbitów/harfootów. Może to wynikać z tego, że gusta kulturowe w czasach Tolkiena różniły się od gustów XXI wieku.
Powiązany: Co NAPRAWDĘ oznacza decyzja Galadrieli w sprawie sztyletu w Pierścieniach Władzy
Powściągliwe i bierne elfy z Władca Pierścieni książki mogły wydawać się tajemnicze i ujmujące współczesnym czytelnikom Tolkiena, ale współczesnej publiczności prawdopodobnie po prostu odeszłyby jako niesamowicie nieprawdopodobne. Ponieważ elfy faktycznie stoją po stronie mieszkańców Śródziemia, pomimo ich aroganckiej postawy, o wiele rozsądniej jest nieco je uczłowieczyć i zwiększyć ich zaangażowanie. Rzeczywiście, książka zmienia się Pierścienie Mocy a inne adaptacje Tolkiena, czy to w odniesieniu do elfów, czy innych ras, są zwykle tworzone w celu uczynienia materiału źródłowego bardziej przystępnym dla współczesnych odbiorców.
Dalej: Władca Pierścieni: Dlaczego Książka i film Dwie Wieże kończą się inaczej