Od jego nalegania na używanie Pierścienia po miłość do swego ludu – istnieją cytaty z Władcy Pierścieni, które oddają osobowość Boromira.
Niedawne wnioski z Pierścienie Władzy pozostawił fanów zarówno z pytaniami, jak i odpowiedziami, a pierwszy sezon serialu znacznie rozszerzył fantastyczny świat pierwotnie stworzony przez J.R.R. Tolkiena. Bez wątpienia spowodowało to także ponowne zainteresowanie nagrodzonymi produktami Władca Pierścieni trylogia, która przedstawiła ukochane postacie, takie jak Frodo, Gandalf, Aragorn i Boromir.
Boromir mógł pojawiać się głównie w Drużyna pierścienia (w innych filmach przedstawiały go jedynie retrospekcje i halucynacje), ale przez cały czas pozostawia niezatarte wrażenie zarówno na bohaterach, jak i widzach. Cytaty podsumowujące go odzwierciedlają jego osobowość, błędy, bohaterskie czyny, relacje i nie tylko.
Dlaczego nie użyć tego pierścienia?
Podczas Rady Elronda Boromir jest jednym z pierwszych, którzy zabierają głos po odkryciu Pierścienia przez Froda. Jego natychmiastową reakcją jest pytanie, dlaczego nie powinni go używać, sugerując nawet, że jest to prezent dla wrogów Mordoru. Ta reakcja definiuje resztę jego historii, gdy Drużyna wyrusza w podróż.
Boromir to waleczny wojownik, który spędził lata walcząc u boku swojego ludu za Gondor. Kiedy widzi Pierścień, od razu o nich myśli. Boromir głupio wierzy, że istnieje bezpieczny sposób władania mocą Pierścienia, aby móc wykorzystać ją na korzyść Gondoru przeciwko siłom Mordoru.
Nadal jest ostro! Ale nie więcej niż zepsuta pamiątka.
Napięta początkowa interakcja między Boromirem i Aragornem zostaje przerwana, gdy Boromir zauważa odłamki Narsila i z szacunkiem opisuje je jako ostrze, które odcięło pierścień z dłoni Saurona. Jest zaskoczony, gdy skaleczy go palec, komentując, że nadal jest ostry, a następnie (jakby pamiętając o obecności Aragorna) głośno mówi, że to zepsuta pamiątka, po czym beztrosko ją upuszcza.
Cała sekwencja i jego sprzeczna linia podkreślają, jak dumny może być Boromir. Tak naprawdę jest zbyt dumny, by przyznać, że jest pod wrażeniem ważnego dziedzictwa przekazanego przez spadkobierców Isildura – to przypomnienie czasów, gdy byli oni władcami Ludzi, których wolałby nie uznawać.
Co się stanie, gdy Sauron odbierze to, co jego?
Kiedy większość uczestników Rady zgadza się, że najlepszym wyborem jest zniszczenie Pierścienia, Boromir wskazuje na niepokojącą możliwość, zadając pytanie, co będzie, jeśli im się nie uda, a Sauron odbierze to, co do niego należy. Wywołuje to chaotyczną kłótnię, która kończy się dopiero, gdy Frodo zgłasza się na ochotnika, by sam zabrać Pierścień do Mordoru.
Zniechęcające pytanie Boromira odzwierciedla inny aspekt jego charakteru i rażący powód, dla którego pragnie Pierścienia dla Gondoru – boi się Saurona i nie bez powodu. Potężny złoczyńca w LotR mógłby całkowicie zdominować Śródziemie, jeśli ponownie położy rękę na Pierścieniu.
Gondor dopilnuje, żeby to się stało.
Boromir w końcu zdaje sobie sprawę, że istnieje rzeczywisty plan, a reszta Rady ma przewagę liczebną i wtedy deklaruje, że Gondor dopilnuje, aby to zostało zrealizowane. Być może pragnie Pierścienia dla swojego ludu, ale rozumie, że wola Rady jest ważniejsza niż jego własna.
To zdanie podkreśla fakt, że choć Boromir może być dumny, nie jest tępy. Wie, kiedy nie do niego należy decyzja, a kiedy jest to nieodpowiedni moment na realizowanie własnych interesów. To tak, jakby nagle przypomniało mu się, że jego działania we Wspólnocie będą miały wpływ na to, jak Gondor będzie postrzegany, a nawet traktowany przez innych.
Daj im chwilę, na litość boską!
Po emocjonującej sekwencji, która kończy się rzekomą śmiercią Gandalfa z powodu przerażającego Balroga w Kopalniach Morii, Aragorn nakazuje Legolasowi poruszenie pogrążonych w smutku hobbitów. To rozwściecza Boromira, który żąda, aby dali im chwilę. Aragorn przypomina mu, że orki zaroją się w tym obszarze, gdy zajdzie słońce.
Oprócz podkreślenia tendencji Boromira do przedkładania emocji nad logiką, jego wypowiedź jest także odzwierciedleniem jego zdolności do bycia człowiekiem. Często pomijanym aspektem charakteru Boromira jest jego współczucie i empatia, które w tym momencie są w pełni widoczne.
Nie dźwigaj ciężaru zmarłych.
Niedoceniony cytat Boromira pojawia się, gdy zauważa smutek Froda po śmierci Gandalfa. Podczas gdy wszyscy inni są zajęci swoimi sprawami, Boromir poświęca czas, aby przypomnieć Frodo, że śmierć Gandalfa nie poszła na marne i nie chciał, aby stracił nadzieję. Swoją szczerą radę kończy stwierdzeniem, że Frodo dźwiga ciężkie brzemię, więc nie powinien dźwigać także ciężaru zmarłego.
To głębokie zdanie, które pokazuje, jak dobroduszny potrafi być Boromir. Co więcej, wskazuje na to, jak Boromir był świadkiem wielu bitew i tragicznych śmierci (nie wspominając o swojej matce). Doskonale wie, jak może to wpłynąć na Froda, dlatego od razu jest w stanie rozpoznać wyraz twarzy i ogólne zachowanie Hobbita.
Minęło dużo czasu, odkąd mieliśmy jakąkolwiek nadzieję.
Boromir jest wyraźnie wstrząśnięty w pewnym momencie po spotkaniu grupy z Galadrielą. Opowiada Aragornowi, jak mówiła o jego ojcu i upadku Gondoru i że nawet teraz jest jeszcze nadzieja. Następnie Boromir wypowiada rozdzierającą serce kwestię, w której mówi, że nie może tego zobaczyć, ponieważ Gondor już dawno nie miał żadnej nadziei.
Wyciskająca łzy scena ukazuje trudne życie, jakie Boromir musiał prowadzić, najpierw po śmierci matki, a potem pod ogromną presją ze strony ojca i ludu Gondoru. Walczy tak długo i jeszcze nic za to nie otrzymał.
Jest też odwaga i honor, który można znaleźć w mężczyznach.
Kiedy Boromir nalega, aby udać się do Minas Tirith, ponieważ jest to bezpieczniejsza droga, Aragorn nawet nie uwzględnia jego sugestii. To dezorientuje i złości Boromira, który pyta Aragorna, dlaczego tak mało wierzy we własny lud. Ze złością przyznaje, że istnieje słabość i kruchość, ale w ludziach można znaleźć także odwagę i honor.
Dobrze napisane wersety podkreślają wiarę Boromira w ludzi pomimo tego, że siła Mężczyzn wielokrotnie zawodziła. Rozumie, że to nie jest tak proste, jak mogą to widzieć niektóre elfy, krasnoludy, a nawet Strażnicy, ponieważ ma niezachwianą wiarę w ludzi.
Proszę tylko o siłę do obrony mojego ludu.
Zanim Boromir zorientuje się, co robi, prosi Froda, aby pożyczył mu Pierścień. Wierzy, że rozmawia z Hobbitem i prosi o siłę do obrony Gondoru. Jednak szybko przeradza się w przerażającą i silną konfrontację, w której Boromir przeklina Froda i wszystkie niziołki, zanim się z niego wyrwie.
Jego cytat o obronie swego ludu doskonale oddaje, dlaczego był tak bezbronny wobec Pierścienia. Boromir naprawdę myślał, że może zrobić coś dobrego za pomocą Pierścienia, ale tak łatwo go zepsuł, że nawet nie trafił na palec.
Moje miejsce jest tutaj, z moimi ludźmi.
Retrospekcja dodaje nowe warstwy postaci Boromira z drugiego filmu, gdy okazuje się, że oprócz wysłania go do Rady, jego ojciec poprosił także Boromira o odzyskanie dla niego tajemniczego, potężnego prezentu. Boromir nawet niechętnie wyjeżdża, upierając się, że jego miejsce jest ze swoimi ludźmi w Gondorze, a nie w Rivendell.
Linia odzwierciedla priorytety Boromira, który rozumie, że chociaż właśnie wygrali bitwę, w Gondorze jest jeszcze dużo pracy do wykonania. Gardzi także koniecznością spotykania się z elfami, podczas gdy jedyne, co chce zrobić, to świętować ze swoim bratem. Nie wiadomo, co by się stało, gdyby zdecydował się zostać.
DALEJ: 15 filmów, które warto obejrzeć, jeśli lubisz Władcę Pierścieni (innych niż Hobbit)