Odkryliśmy 10 ukrytych szczegółów w nagrodzonym Oscarem La La Land, których wszyscy całkowicie przegapili. Ile z nich zauważyłeś?
La La Land skradł nasze serca w 2016 roku, kiedy trafił na duży ekran dzięki swojej uczciwej, klasycznej i oszałamiającej opowieści. Ten film ukradł nawet show na rozdaniu Oscarów, z 14 nominacjami i 6 zwycięstwami.
Jest pełen odniesień, pisanek i ukrytych znaczeń, które stworzyły mnóstwo debat i rozmów wokół tego filmu. Jeśli obejrzysz film innym razem, możesz po prostu zauważyć te 10 ukrytych szczegółów, które zostały podstępnie (i celowo) dodane przez obsadę i ekipę.
10Każda scena ma określoną paletę kolorów
To jeden szczegół, który jest zdecydowanie piękny w naszych oczach i sprawia, że ten film jest absolutnie oszałamiający do obejrzenia. Jeśli naprawdę przyjrzysz się każdej scenie, zauważysz, że istnieją bardzo specyficzne schematy kolorów i palety z różnymi ustawieniami. To jest celowe.
Jeśli Mia ma na sobie niebieską sukienkę, otoczenie za nią jest prawdopodobnie zabarwione tym samym kolorem. Na przykład Chazelle używa niebieskiego do scen o dużej kreatywności i nastrojowym oświetleniu. Kiedy ponownie obejrzysz ten film, możesz po prostu odróżnić temat między kolorem sceny a jej znaczeniem.
9Ich samochody wiele o nich mówią
Mia jeździ Priusem, Sebastian jeździ klasyczną Riwierą. Fajnie, prawda? Właściwie zrobiono to celowo. Właściwie całe wieki zajęło reżyserowi i scenarzystom podjęcie decyzji, którym samochodem mają jeździć Sebastian. Z pewnością nie był to wyrzucany szczegół.
Samochód Mii jest rozsądny, nowoczesny i dobrze współgra z jej ambitną i praktyczną osobowością. Z drugiej strony przestarzały, klasyczny samochód Seba odzwierciedla jego oldschoolową osobowość.
8Film, który widzą, to „Buntownik bez powodu”
Chociaż ten film był popularnym i niesławnym filmem z tamtych czasów w Hollywood, nie został wybrany przez reżysera Damiena Chazelle'a z kaprysu. Chociaż był to ważny film w tej epoce i został uwzględniony z tego powodu, reżyser skinął głową temu filmowi na kilka innych podstępnych sposobów.
Wszyscy pamiętamy kultową czerwoną kurtkę Jamesa Deana z tego filmu, prawda? Cóż, postać Emmy Stone nosi podobną kurtkę zarówno podczas przesłuchania, jak i oddzwonienia.
7Sebastian gotuje kurczaka pod koniec filmu
Jeśli pamiętacie na początku filmu, Sebastian twierdzi, że chce nazwać swój klub jazzowy „Chicken on a Stick”, ponieważ Charlie Parker był znany z jedzenia kurczaka. Mia mówi mu, że nikt nie pójdzie do miejsca, które tak nazywa się i że powinien po prostu nazwać je „Seb's”.
Pod koniec filmu, kiedy Mia i jej nowy mąż żegnają się ze swoimi dziećmi, a Seb przygotowuje się do pójścia do swojego klubu jazzowego, można zobaczyć, jak gotuje kurczaka na piecu. Rzuca kurczaka na patelnię i scena zmienia się, gdy wchodzi do klubu jazzowego z neonem z napisem „Seb's”. Nie musimy wyjaśniać tego poetyckiego piękna, ale wiemy, że umierasz trochę w środku.
6Tytuł jest nieco pesymistyczny, ale autentyczny
Jeden z powodów, dla których mówi się, że ten tytuł to „La La Land”, jest na pierwszy rzut oka. Los Angeles ma inicjały „L” i „A”, stąd „La” w tytule. Jednak ten tytuł został również wybrany jako satyra i szturchnięcie w kulturę Hollywood.
Hollywood to marzenie wielu osób i zdecydowanie jest przedstawiane jako takie. Chociaż ten film jest super senny, stąd „La La Land”, nie wszystkie marzenia tych dwóch postaci się spełniają. Ta aluzja do stanu przypominającego sen jest zarówno piękna, jak i realistycznie niszcząca.
5Jest wiele ukłonów w stronę złotego wieku Hollywood
W całym filmie można zauważyć billboardy, plakaty, a nawet muzykę, gdy bohaterowie tańczą i latają po ulicach Los Angeles. Ten film to nie tylko własny piękny film ze Złotego Wieku, ale tak wiele jego piękna czerpie z inspiracji niektórymi gwiazdorskimi filmami.
ZWIĄZANE Z: Oscary 2017: Największe niespodzianki i najlepsze momenty Akademii
Przechodzą przez okno biały Dom , udaj się do Obserwatorium Griffitha, gdzie Buntownik bez powodu został zastrzelony (i który para widzi na swojej randce), a jeśli przyjrzysz się naprawdę uważnie, jest nawet billboard z pierwszym filmem Damiena Chazelle'a, Guy i Madeline na ławce w parku. To tylko kilka, a jest ich dużo. Powinieneś dać mu Google.
4Wszystkie aluzje do „Singin” in the Rain
Reżyser był bardziej niż otwarty na temat swojej inspiracji z tego słynnego musicalu, ale w rzeczywistości jest to całkiem oczywiste, gdy poświęci się chwilę, aby go poszukać. Urocze spotkanie pary przypomina Dona i Kathy z ich filmu, a Mia i Seb nawet przekomarzają się, że jest „poważnym muzykiem”, podobnie jak Kathy twierdzi, że jest „poważną aktorką”.
Jeśli to nie wystarczy, może wróć do swojego ulubionego numeru muzycznego (żółta sukienka Emmy Stone, Cudowna noc , tak, wiesz) i osiągaj szczyt, gdy Ryan Gosling obraca się wokół latarni. Trzeba przyznać, że bardzo przypomina Gene'a Kelly'ego.
3Obcasy Mii
To drobny szczegół, ale zdecydowanie nie powinien pozostać niezauważony. Jeśli przyjrzysz się naprawdę uważnie, Mia zmienia się z obcasów w buty do stepowania, kiedy ona i Sebastian tańczą o zmierzchu. Jednak naprawdę ważne jest to, że nie widzimy jej ponownie w szpilkach, dopóki nie opuści Sebastiana.
To mały, ukryty szczegół, który jest poetycką paralelą.
dwaPodpis Chazelle `` Spojrzenie ''
Pod koniec filmu Mia i Seb patrzą na siebie poważnym spojrzeniem i oboje powoli odwracają usta w mały uśmiech. Jest to oczywiście znaczące, mówiąc publiczności, że te postacie będą w porządku.
Ten wygląd jest zakończeniem filmu, w którym widzowie mogą wreszcie poczuć, że te dwa rozstania zadziałają dla nich obojga. Jednak takie spojrzenie pojawiło się również pod koniec Bicz i podobno staje się podpisem podstępnego małego reżysera Damiena Chazelle.
1Debata Keitha i Seba nad jazzem
Podczas gdy Sebastian i Keith dyskutują o muzyce jazzowej i złożoności zachowania jej integralności, dodając jednocześnie pomysłowość i kreatywność, ta rozmowa została faktycznie wykorzystana jako ogromna metafora dla przemysłu filmowego.
Damien Chazelle był bardzo otwarty na temat tego, że ten film jest zarówno listem miłosnym do Hollywood, jak i podstawowym spojrzeniem na wszystkie jego problemy. Debata na temat jazzu ma odzwierciedlać tę, która próbowała osiągnąć sukces w Hollywood. Branża jest jednocześnie nękana kultowymi momentami filmowymi i chęcią wprowadzania innowacji. Jak ujął to Chazelle, „czy starasz się zachować to, co kochasz w przeszłości formy sztuki, ryzykując jej marginalizację?”. Ta złożoność jest sednem tego filmu, a ta mała debata o muzyce jazzowej jest czymś więcej niż na pierwszy rzut oka.