Oryginalny film „Jurassic World” jest próbą opowiedzenia na nowo najbardziej klasycznego horroru, Frankensteina, ale jakimś cudem udało mu się ominąć sedno.
Film z 2015 roku Świat Jurajski odzwierciedla motywy z poprzedniej sagi, Park Jurajski , ale w swojej istocie opowiada także jeden z najstarszych i najsłynniejszych literackich horrorów. To zabawne jajko wielkanocne ma postać złoczyńcy, Indominusa rexa, genetycznie zmodyfikowanego dinozaura stworzonego dla rozrywki i chciwości, który szybko jest postrzegany jako potwór. Niemal natychmiast po pojawieniu się w filmie Indominus rex udaje się uciec z klatki i siać spustoszenie w parku rozrywki i jego bywalcach.
Świat Jurajski opowiada ciągłą historię tego, jak by to było mieć dinozaury na Ziemi w dzisiejszych czasach, gdyby współistniały z ludźmi. Indominus rex, główny czarny charakter filmu, to genetycznie zmodyfikowany dinozaur stworzony przez naukowca, doktora Henry'ego Wu. Wu ma za zadanie stworzyć nowego dinozaura, który będzie kolejną atrakcją tytułowego parku rozrywki i przyniesie większe dochody. Stworzono go przy użyciu genomu Tyrannosaurus rex, welociraptora oraz różnych innych zwierząt i dinozaurów, aby uczynić go wysoce inteligentnym, apodyktycznym fizycznie i coraz lepiej przystosowującym się do środowiska, w którym się znajduje. Jednak film mógł nie trafić w sedno. pełne nowe spojrzenie na klasyczną powieść, która ją zainspirowała.
Powiązane: Wszystkie dinozaury w świecie jurajskim: Dominium
Świat Jurajski zapożyczone w dużej mierze z powieści Mary Shelley z 1818 roku Frankensteina ale całkowicie zmącił przesłanie opowieści, zmuszając pisarzy do traktowania potwora jako nic innego jak nikczemnego. Opowiada historię naukowca Victora Frankensteina, który eksperymentował z tworzeniem życia z materii nieożywionej. W tej historii Frankensteinowi udaje się ożywić ośmiostopowe stworzenie własnego projektu i wykonane ze skradzionych części ciała, które nie pochodzą od tej samej osoby. Kiedy stworzenie ożywa, wszyscy, łącznie z nim samym, postrzegają je jako ohydne i groteskowe, a on stara się nawiązać jakiekolwiek znaczące kontakty z innymi ludźmi. W rezultacie istota napełnia się goryczą i wściekłością, szukając morderczej zemsty na swoim stwórcy.
Potwór Frankensteina i Indominus Rex są tacy sami
Świat Jurajski bierze wiele tych samych cech od potwora Frankensteina, aby konceptualizować Indominusa rexa. Obydwa stworzenia zostały zbudowane z wielu komponentów w laboratorium przez pychalnych naukowców. Każdy jest stworzony jako inteligentny, ale przekracza oczekiwania jego twórcy. Uważa się, że obaj są samoświadomi i skutecznie udaje im się przechytrzyć porywaczy, aby uniknąć wykrycia. Ponadto żaden z antagonistów nie ma możliwości prawidłowego utrzymywania kontaktów towarzyskich z ludzkością i ostatecznie sam szuka towarzystwa. Indominus rex Świat Jurajski zostaje przywódcą grupy udomowionych welociraptorów, podczas gdy potwór Frankensteina próbuje zmusić swojego stwórcę, by uczynił go kobietą-towarzyszką.
Autorzy Świat Jurajski uczyń Indominusa rexa złoczyńcą, pozwalając widzom spojrzeć na nią jedynie z punktu widzenia tych, którzy ją stworzyli i z którymi walczyła. Widzowie nigdy nie mają okazji zobaczyć, dlaczego zachowuje się w ten sposób, na co pozwala książka w przypadku swojego potwora. Z Frankensteina potwór ma szansę opowiedzieć historię ze swojej perspektywy, dzięki czemu czytelnik może głębiej zrozumieć antagonistę książki i współczuć mu. Niestety, Indominus rex służy jednemu celowi: być przeciwnikiem dla ludzi, którzy w pierwszej kolejności próbowali ją wykorzystać. Klasycznie nie bierze się pod uwagę tego, że potwór Mary Shelley i Indominus rex mogą być postrzegane jako ofiary ludzkiej chciwości i ambicji. Zmuszeni są żyć w świecie, który nie jest na nich gotowy i bezpośrednio powoduje ich cierpienie.
Oryginalny Świat Jurajski Film porusza jeden z najstarszych horrorów, będący sercem tego thrillera science fiction. Ale mogło to umknąć temu, co Shelley próbowała w ogóle przekazać Frankensteina . Potwory się nie rodzą; są stworzeni i jak większość potworów, można je również postrzegać jako ofiary swoich okoliczności.