Rejs po dżungli ma pierwszą homoseksualną główną postać Disneya w filmie, a także scenę ujawniania się. Obecnie w kinach i w transmisji strumieniowej z Premier Access na Disney+, Rejs po dżungli został zainspirowany przejażdżką w parku rozrywki o tej samej nazwie. Historia opowiada o dr Lily Houghton (Emily Blunt) i jej bracie MacGregorze (Jack Whitehall) w poszukiwaniu legendarnych Łez Księżyca. Ich podróż zabiera ich do Amazonii, gdzie zatrudniają kapitana łodzi rzecznej Franka Wolffa (Dwayne Johnson), aby poprowadził ich przez dżunglę.
Tradycyjne role płciowe rodzeństwa Houghton wydają się być odwrócone dla efektu komediowego: Lily regularnie nosi spodnie i nie boi się ubrudzić sobie rąk, a MacGregor dąsa się, gdy jest oddzielony od swoich materialnych wygód. Lubi nosić trzyczęściowe garnitury i przestrzegać właściwej etykiety. Wchodząc na pokład łodzi Jacka, MacGregor próbuje zabrać ze sobą niezliczoną ilość bagażu zawierającego niepotrzebne przedmioty, takie jak kije golfowe i wiele ubrań na zmianę. Jednak komediowa ulga, jaką postać MacGregora dodaje do fabuły, jest daleka od jego najbardziej znaczącego wkładu.
Związane z: Jungle Cruise dowodzi, że ponowne uruchomienie filmu Indiana Jones zadziała
Disney z dumą reklamował film jako pierwszego homoseksualnego głównego bohatera studia, ale daleko mu do ideału. Recenzje dla Rejs po dżungli były mieszane , a nawet przed premierą filmu obsada Whitehall w tej roli pozostawiła wielu sceptyków. Jednakże, Rejs po dżungli jest również niewątpliwie krokiem naprzód w kwestii reprezentacji LGBTQ+.
MacGregor Houghton występuje jako gej w rejsie po dżungli
W połowie filmu MacGregor i Frank relaksują się razem w jednym z rzadkich momentów, kiedy Lily nie ma z nimi. Frank zaczyna narzekać na upór Lily i inne frustrujące cechy, dopóki MacGregor nie wyjawi, dlaczego ma wobec niej dług. Wyjaśnia, że była jedyną osobą, która stała przy nim, gdy ich rodzina zagroziła mu wydziedziczeniem za odrzucenie trzeciej propozycji małżeństwa. MacGregor wyjawia, że nigdy się nie ożeni, ponieważ jego interesy leżą gdzie indziej ”, milczące przyznanie się do swojej seksualności i tego, że nie interesują go kobiety. Frank kiwa mu głową i wznoszą toast gdzie indziej . Rejs po dżungli szczera scena ujawniania się dodaje pożądanej warstwy złożoności do postaci MacGregora, a także ilustruje oddanie Lily tym, których kocha. Słowo „gej” nigdy nie pada, jak można się spodziewać po powściągliwym Brytyjczyku z wyższej klasy w 1916 roku, ale rozmowa wyjaśnia seksualność MacGregora. Niestety, reszta filmu mogła zrobić więcej.
Rewelacja o MacGregorze nigdy więcej się nie pojawia, a jedyne inne subtelne odniesienie do niej podważa delikatność sceny wychodzącej. Później, podczas sceny, w której Frank ma przejść przez bolesny proces, MacGregor oferuje Frankowi, że to zrobi ugryźć [jego] kij”, co Frank szybko odrzuca. Dość niesmaczny żart i wyraźny dyskomfort Franka skutecznie wymazują moment wsparcia, który dzielili wcześniej, i jest spotęgowany przez kilka dodatkowych dwuznacznych żartów zbudowanych wokół subtelnej gejowskiej paniki. MacGregor również nie interesuje się filmem i nawet nie wydaje się zainteresowany nikim, kogo spotyka. Dla porównania, postacie Blunta i The Rocka w Rejs po dżungli , jako jedyni dwaj mający więcej czasu ekranowego niż on, rozwijają romantyczny związek. Pomimo przyznanego kroku naprzód w reprezentacji LGBTQ +, jej niewielka obecność w filmie trwającym ponad dwie godziny nie może nie wydawać się refleksją, co jest powracającym trendem w przypadku wielokrotnych prób reprezentacji Disneya.
Czy to pierwszy homoseksualny główny bohater Disneya?
To nie pierwszy raz, kiedy Disney twierdzi, że ma swoją pierwszą postać LGBTQ+. W 2017 roku akcja na żywo Piękna i Bestia remake twierdził, że zawiera pierwszą jawnie homoseksualną postać Disneya. Pod koniec filmu zaufany pomocnik Gastona (Luke Evans), LeFou (Josh Gad), tańczy z innym mężczyzną. Ten moment, w którym mrugniesz, a przegapisz, który mimo to wzbudził wiele kontrowersji, miał sugerować, że LeFou Josha Gada jest gejem, ale jest to tylko sugerowane. Co gorsza, wiele wskazówek dotyczących jego seksualności w całym filmie to tylko stereotypy, takie jak duża różowa kokarda, którą nosi LeFou.
Powiązane: Loki zawiódł odbiorców LGBTQ + swoją wersją Genderfluidity
Disney wydał podobne ogłoszenie w 2019 r Gwiezdne wojny: Skywalker. Odrodzenie , w którym dwie pomniejsze postacie kobiece całują się krótko w tle. Ponownie, ten moment łatwo przegapić. W następnym roku 2020 Naprzód był reklamowany jako zawierający postać LGBTQ +, ale dana osoba po prostu wspomina dziewczynę z szybką linią, którą cenzorzy mogą łatwo usunąć.
Chociaż były inne postacie LGBTQ +, MacGregor jest pierwszym homoseksualnym głównym bohaterem filmu Disneya. Jest także pierwszym, który ma scenę wychodzenia, ponieważ żadna z wcześniej wspomnianych postaci nie wychodzi ani w żaden sposób nie odnosi się do swojej seksualności. Disney zawsze wolał queerbaiting niż wyraźne potwierdzanie czegokolwiek, więc danie jednemu z głównych bohaterów całej sceny, aby przyznał się do tej części siebie, ustawia Rejs po dżungli nad resztą, jeśli chodzi o reprezentację. Jednak chociaż nie należy lekceważyć znaczenia tego momentu, Disney wciąż ma wiele do zrobienia.
Disney wciąż musi się poprawić pod względem reprezentacji LGBTQ +
Rejs po dżungli nie traktuje MacGregora tak samo, jak jego prostych głównych bohaterów. Kamera zawsze schlebia Lily i Frankowi, zapewniając im wiele intymnych chwil, które podkreślają urodę Lily i imponującą sylwetkę Franka. W jednej scenie MacGregor wycofuje się z grożenia Frankowi, gdy tylko zrozumie, o ile Frank jest większy, po części dzięki bogatemu doświadczeniu The Rocka w filmach akcji.
Z drugiej strony MacGregor istnieje tylko jako komediowa ulga. Jego piękne stroje są przezabawnie niepraktyczne w gorącej dżungli, a jego strach przed prawie wszystkim czyni go bardziej przeszkodą niż atutem przez większą część filmu. Trzeba przyznać, że MacGregor pod koniec dochodzi do siebie, w końcu zrzucając obce warstwy odzieży i czując się bardziej komfortowo, broniąc siebie i swojej siostry. Jednak mimo całej jego gadki o ostracyzmie z powodu tego, kogo kocha, jedyną osobą, której naprawdę okazuje sympatię, jest Lily. Nikt też nie wydaje się zainteresowany MacGregorem, poza kilkoma ulotnymi chwilami więzi z Frankiem.
Powiązane: Zakończenie rejsu po dżungli i wyjaśnienie znaczenia
Brak zainteresowania miłością lub jakiegokolwiek prawdziwego sposobu celebrowania swojej seksualności tylko pogłębia sugestię, że bycie gejem jest czymś haniebnym lub złym. Tak często sceny wychodzenia są przedstawiane jako odsłanianie wstydliwej tajemnicy, na przykład kiedy Dziwniejsze rzeczy Robin ze łzami w oczach odrzuca Steve'a i wyznaje, że jest gejem (choć łatwo akceptuje fakt, że jest lesbijką). Wujek MacGregora zagroził, że go wydziedziczy, a MacGregor nie wydaje się do końca pewien, czy na to zasługuje. Oczywiście nie wszystkie postacie LGBTQ+ muszą mieć głębokie romantyczne relacje, ale wielu pisarzy, którzy klepią się po plecach za inkluzywność, nie może zmusić się do pokazania seksualności danej osoby na ekranie. Nikt nie mruga okiem, kiedy Lily i Frank się całują Rejs po dżungli , ale byłoby nie do pomyślenia, żeby MacGregor kogokolwiek pocałował. Co gorsza, utrzymywanie swojej seksualności mniej więcej w jednej rozmowie z Frankiem oznacza, że może ona zostać ocenzurowana dla niektórych odbiorców.
Rejs po dżungli zasługuje na pochwałę za posiadanie pierwszego homoseksualnego głównego bohatera Disneya. Wyraźne określenie seksualności głównego bohatera na ekranie jest ważnym krokiem naprzód, ale dopóki postacie LGBTQ + nie będą już wykorzystywane jako przynęta lub traktowane jako taka nowość, Disney musi działać lepiej. Widzowie zasługują na postacie LGBTQ+, których historie nie są pełne bólu i które potrafią celebrować każdy aspekt siebie. Chociaż studia jeszcze tam nie ma, mam nadzieję, że wkrótce będzie.
Następny: Rejs po dżungli 2: czego się spodziewać