Gdzie John Wick: Rozdział 3 - Parabellum pasuje do reszty trylogii? Oto nasz ranking wszystkich trzech filmów Johna Wicka.
Plik John Wick filmy to jedne z najbardziej ekscytujących filmów akcji ostatniej dekady, ale który z nich jest najlepszy? Mściwy zabójca Keanu Reeves wraca John Wick: Rozdział 3 - Parabellum i wygląda na to, że to dopiero początek znacznie większej historii.
w John Wick Franczyza, Reeves przedstawia emerytowanego zabójcę, który nie ma prawie nic do stracenia. Jego żona zmarła, samochód został skradziony, a gangsterzy zabili nawet jego psa. John Wick wraca do podziemi, aby naprawić kilka krzywd i znajduje schronienie w The Continental; bezpieczna strefa dla zabójców i innych przestępców. Ale kiedy Wick pokonuje wroga na terenie Kontynentu, szybko zostaje wpisany na czarną listę i oznaczony jako „excommunicado”. Dzięki staremu przyjacielowi Wick ma dokładnie godzinę na przygotowanie się, zanim umowa o nagrodę za 14 milionów dolarów stanie się oficjalna.
Kontynuuj przewijanie, aby czytać dalej Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Film z 2014 roku John Wick ustala zasady gry, które są korzystne dla kolejnych filmów. W 2017 roku John Wick: Rozdział 2 podkreślił mitologię otaczającą tytułową postać Reevesa. I ostatnia rata, John Wick: Rozdział 3 - Parabellum , podnosi stawkę dzięki jeszcze bardziej stylizowanym sekwencjom akcji i dzikiej walki. Oto nasz ranking John Wick filmy, zaczynając od filmu, który ustawił wysoko poprzeczkę dla serii.
3. John Wick (2014)
John Wick wyróżnia się jako nowoczesny neo-noir. Koncepcyjnie istnieje genialne założenie: emerytowany płatny zabójca wraca do życia przestępczego, najwyraźniej dlatego, że gangster ukradł jego Mustanga i zabił jego psa. Ale jest o wiele więcej do rozważenia, ponieważ Wick Reevesa boryka się z kryzysem egzystencjalnym po śmierci żony. Nawet wrogowie bohatera rozumieją jego los i boją się śmierci, gdy Wick wyłania się z podziemia, by naprawić różne krzywdy.
W John Wick reżyserzy Chad Stahelski i David Leitch (ten ostatni niewymieniony w czołówce) pozwolili, by akcja i estetyka przemówiły głośniej niż słowa. Niebiesko-szara paleta kolorów dopełnia nastrój Wicka, ale publiczność nie dowiaduje się o żadnych głęboko zakorzenionych kwestiach; dialog i zasady wszechświata stają się ważne dla drażnienia historii pochodzenia. Sekwencje kontynentalne specjalnie humanizują postać Reevesa i pokazują, że jest on w pełni skłonny do łamania ustalonych zasad. W tym sensie, John Wick skutecznie utrzymuje napięcie, ponieważ film powstrzymuje się od pełnego ujawnienia motywacji tytułowego bohatera i powiązań ze światem podziemnym.
Jako samodzielny film akcji, John Wick sprawdza różne pola. Reeves gra w zasadzie ciekawszą wersję niż Jef Costello Alaina Delona w klasycznym hitmanie Samuraj, a film ma odrębny styl wizualny, niezależnie od tego, czy chodzi o kadencję, gdy Wick przeładowuje broń, czy też w śmiertelnie groźnej rozmowie Reevesa. John Wick działa na poziomie praktycznym, konsekwentnie akcentując zasady. I co najważniejsze, John Wick drażni potencjał franczyzy; Reeves robi wrażenie fizyczny wydajność, podczas gdy sam film powstrzymuje charakter psychologia .
2. John Wick: Rozdział 2 (2017)
John Wick istnieje tak John Wick: Rozdział 2 może się rozwijać. Jako kinowe doświadczenie, druga rata przewyższa oryginał, w dużej mierze dzięki zwiększonemu budżetowi do 40 milionów dolarów. Oglądanie ma ogromną wartość John Wick po raz pierwszy, ale produkcja kontynuacji i realizacja narracji są po prostu bardziej imponujące i zapadają w pamięć. Aby być uczciwym, John Wick: Rozdział 2 nie musi martwić się tak bardzo o ekspozycję postaci; rozpoczyna się ekscytującym pościgiem samochodowym po Brooklynie i zakłada, że widzowie przyszli z jakiegoś powodu. Mimo to grafika jest bardziej dynamiczna, dialogi są bardziej cytowane, a sequel całkowicie podwaja zasady wszechświata, co jest częścią zabawy.
Jest duch Spaghetti Western John Wick: Rozdział 2 , zarówno w dialogu, jak iw tempie. Tym razem Stahelski wydaje się w pełni rozumieć, kiedy pauzować - kiedy trzymać ujęcie - pozwalając widzom rozkoszować się mitologią postaci. Bardzo wcześnie zauważa to Abram Tarasov Petera Stormare John Wick jest człowiekiem skupionym, zaangażowanym i czystą pieprzoną wolą i kolejne zbliżenie, na którym Reeves wbija młotek w ten dom. Ogólnie, John Wick: Rozdział 2 czuje się bardziej strukturalnie skoncentrowany i precyzyjny niż oryginał; każda chwila ma znaczenie i jest inny rytm Johna Wicka wolniejsze sekwencje, które są kluczowe dla budowania świata.
Druga połowa John Wick: Rozdział 2 utrwala swoje dziedzictwo jako nowoczesny klasyk neo-noir. Jest zarozumiałość związana z przysięgą krwi i co to oznacza dla szerszego obrazu przysług świata podziemnego. Ale jest też sekwencja w klubie nocnym, w której najważniejsza jest bezpośredniość i honor. Reeves wyrusza do egzekucji członka Camorry, Gianny D’Antonio - na prośbę jej brata Santino D'Antonio - tylko po to, by odkryć, że wolałaby się zabić niż zostać zamordowanym. To poprzedza kultową bitwę pomiędzy Wickiem i ochroniarzem Gianny, Cassianem (Common), która kończy się w barze The Continental. Nietrudno sobie wyobrazić Man With No Name Clinta Eastwooda odwiedzającego ten sam lokal. I na tym polega wartość obsady Franco Nero jako menedżera Juliusa; zagrał w klasycznym spaghetti westernu Sergio Corbucciego z 1966 roku Django (inspiracja dla Quentina Tarantino Django Unchained ).
To ta znajomość kina sprawia, że John Wick: Rozdział 2 tak wyjątkowy. Jest odrobina stylu Martina Scorsese Kierowca taksówki podczas dłuższej sekwencji wyboru broni, w której mniej chodzi o styl, a bardziej o konieczność. Wick nie tylko strzela, strzela, strzela - utylizacja i utylizacja broni ma kluczowe znaczenie od sekwencji do sekwencji. John Wick: Rozdział 2 można łatwo krytykować za gloryfikację broni, ale większość widzów prawdopodobnie skoreluje najbardziej intensywne sekwencje z fikcyjnymi światami współczesnych gier, na dobre lub na złe. Jako całość, John Wick: Rozdział 2 udaje mu się przypomnieć widzom, że niekoniecznie jest to film o przemocy i brawurze, ale raczej o męskim dążeniu do znaczenie i naturę siebie.
1. John Wick: Rozdział 3 - Parabellum (2019)
Podczas John Wick: Rozdział 3 - Parabellum pozostaje wierny założeniu (nakazy i zakaz w The Continental i nie tylko), Stahelski niezaprzeczalnie przedkłada akcję wewnętrzną nad treść narracji. I to niekoniecznie jest złe. W tej odsłonie kluczem do sukcesu jest przetrwanie. Wick nie ma już luksusu znajdowania schronienia w The Continental. Koncepcyjnie pozwala to na wprowadzenie Sofii Halle Berry; zabójczyni, która dorównuje intensywności Wicka. Ich sekwencje strzelanin są nie tylko ekscytujące i satysfakcjonujące, ale także pasują do rytmicznej intensywności walki wręcz Reevesa. Stahelski podkreśla koordynację wzrokowo-ruchową bohaterów, co przekłada się na techniczne aspekty strzelanek. Parabellum szczegółowo opisuje obie metody i szaleństwo.
Jeśli chodzi o scenariusz, John Wick: Rozdział 3 - Parabellum przeważnie trafia we właściwą historię. Wprowadzane są nowe postacie i ujawniane są nowe szczegóły dotyczące historii Wicka. Nie ma zbyt wiele głębi Asystent Asi Kate Dillon ds. Wysokiego Stołu , ale spełnia swój cel - jest po to, by go egzekwować. Mimo to widzowie mogą nie chcieć jeszcze informacje o High Table. Dodatkowo, John Wick 3 czasami staje się zbyt samoświadomy, zwłaszcza gdy Zero Marka Dacascosa, zabójca, okazuje się fanboyem Johna Wicka. Ale to część atrakcyjności serii - tonacja zmienia się od ekstremalnej przemocy do beztroskiej komedii, a wszystko to w imię żywej legendy Johna Wicka. Pomimo pewnych oczywistych błędów w opowiadaniu historii, John Wick: Rozdział 3 - Parabellum przytłacza poprzednie dwa rozdziały sekwencjami akcji, które są szokujące, pełne czarnego humoru i technicznie precyzyjne.