John Hughes miał niesamowitą zdolność uchwycenia uczuć nastolatka z lat 80. Jego dzieła urzekły młodych widzów, a jego scenariusze dały głos ich pokoleniu. Filmy Hughesa pomogły poruszać się po wiekach, które obejmowały okres dojrzewania i szkoły średniej, i pozwoliły nastolatkom z lat 80. zobaczyć siebie uczciwie przedstawianych na ekranie.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów Johna Hughesa, ranking (według IMDB)
Jedną z głównych części kanonu Hughesa były jego ścieżki dźwiękowe. Pisał takie filmy jak Klub Śniadaniowy I Szesnaście świeczek podczas gdy on słuchał pewnej muzyki z epoki. Nawet w filmach, które tylko napisał, czasami miał coś do powiedzenia w sprawie wyborów muzycznych. Oto ranking najlepszych ścieżek dźwiękowych z filmów napisanych i/lub wyreżyserowanych przez nieżyjącego już wielkiego Johna Hughesa.
Klub Śniadaniowy (1985)
Chwila Klub Śniadaniowy był wielkim hitem i jest prawdopodobnie najbardziej szanowanym i ukochanym filmem Johna Hughesa , ścieżka dźwiękowa nie jest tak mocna jak film, z wyjątkiem definiującej pokolenie piosenki przewodniej filmu „Don't You Forget About Me” z Simple Minds.
POWIĄZANY: 15 najbardziej pamiętnych cytatów z klubu śniadaniowego
Większość muzyki jest do wyrzucenia, a jedyną niezapomnianą piosenkę Wang Chung ma „Fire in the Twilight”.
Możliwości kariery (1991)
Ten film Hughesa nie zapalił się, jak jego poprzednie prace. Napisał scenariusz do 1991 roku Możliwości zawodowe ale powierzył obowiązki reżyserskie Bryanowi Gordonowi. Jennifer Connelly i Frank Whaley wystąpili w romansie nastolatków, który miał klimat Hughesa, ale mniej magii.
Ścieżka dźwiękowa była punktem kulminacyjnym. Grupy takie jak Johnny Clegg, Betty Boo i Tones on Tail (wykonujące hit z lat 80. „Go!”) zostały zmieszane z kawałkami wszystkich ludzi, Lawrence'a Welka i Ennio Morricone, aby pomóc filmowi podskakiwać, czyniąc go zabawnym.
Dziwna nauka (1985)
Hughesa Dziwna nauka to zabawny film o dwóch „maniakach”, którzy wyczarowują kobietę w stylu doktora Frankensteina. Najlepsza z komedii naukowych dla nastolatków z lat 80., zabawna i szczera, dała Anthony'emu Michaelowi Hallowi główną rolę, na którą zasługiwał, pokazując swój talent komediowy.
POWIĄZANY: 10 faktów zza kulis tworzenia dziwnej nauki
Temat tytułowy Oingo Boingo stał się wielkim hitem dla zespołu i jest natychmiast rozpoznawalny, a jego ścieżka dźwiękowa zawiera również utwory grup z lat 80., takich jak Wall of Voodoo, Kim Wylde i General Public, które pomogły nadać filmowi dziką atmosferę i słodką duszę.
Samoloty, pociągi i samochody (1987)
W 1987 roku John Hughes powrócił do komedii dla dorosłych w swoim przebojowym filmie Samoloty, pociągi i samochody . Steve Martin i John Candy wystąpili w tej komedii podróżniczej, którą widzowie i krytycy uznali za zabawną i czarującą.
Wybrane piosenki pasują do podróży dwóch głównych bohaterów. W zależności od tego, w jakiej części kraju się znajdowali lub jakim środkiem transportu jechali, publiczność słyszała tak różne dźwięki, jak Emmylou Harris, Ray Charles i Yello. Słodka piosenka Book of Love „Modigliani Lost in Your Eyes” porusza publiczność, ponieważ została wykorzystana w jednym z najbardziej wzruszających momentów filmu.
Szesnaście świeczek (1984)
Pierwszy film Hughesa jako reżysera to klasyk dla nastolatków. Wszyscy znają historię Sama (Molly Ringwald), której urodziny giną w chaosie weekendu poślubnego jej starszej siostry. „Oni, kurwa, zapomnieli o moich urodzinach!”
POWIĄZANE: 10 najlepszych cytatów z szesnastu świec
Oprócz świetnej obsady i zabawnego scenariusza, kluczem do sukcesu filmu była ścieżka dźwiękowa. Hughes wypełnił swój film muzyką alternatywną z lat 80., w której wystąpili Paul Young, Kajagoogoo, Altered Images (którego „Happy Birthday” stało się hitem lat 80.) i wielu innych. To duża ścieżka dźwiękowa, a prawie każda scena ma muzykę, która uzupełnia dziki i zabawny styl filmu.
Wolny dzień Ferrisa Beullera (1986)
Klasyk Johna Hughesa z lat 86 Wolny dzień Ferrisa Beullera to jedna z najbardziej lubianych komedii lat 80. Matthew Broderick stał się pełnoprawną gwiazdą jako dowcipny nastoletni cudowny dzieciak, który przechytrza swojego obsesyjnego dyrektora szkoły średniej.
Ścieżka dźwiękowa to klasyczny Hughes, który połączył nowe i stare. „Oh Yeah” zespołu Yello stało się międzynarodowym hitem, a wersja „Twist and Shout” The Beatles powróciła na pierwsze 40 list przebojów ponad 20 lat po wydaniu ze względu na użycie jej podczas sceny parady w centrum Chicago, gdzie Ferris zdobywa całe miasto taniec.
Ona ma dziecko (1988)
Dorasta z Johnem Hughesem Ona ma dziecko , komedia o młodym małżeństwie i skutkach bycia świeżo upieczonymi rodzicami. Jako parę wystąpili Kevin Bacon i Elizabeth McGovern. Krytycy byli mieszani, ale fani Hughesa wspierali to w kasie.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów Kevina Bacona
Ścieżka dźwiękowa filmu była jednym z najlepiej sprzedających się Hughesa. Piosenki zostały starannie dobrane, zawierały muzykę Bryana Ferry'ego, Love and Rockets oraz Kate Bush, której piosenka „This Woman's Work” stała się klasykiem tamtej epoki.
Sam w domu (1990)
Sam w domu został napisany przez Hughesa, ale wyreżyserowany przez Chrisa Columbusa. Jego scenariusz był odą do świątecznego nastroju i slapstickowej komedii, którą pisarz uwielbiał.
Jeśli chodzi o ścieżkę dźwiękową, zarówno Hughes, jak i Columbus zgodzili się, że oprócz klasycznych piosenek bożonarodzeniowych film powinien być napisany przez Johna Williamsa . Krytycy chwalili ścieżkę dźwiękową, ponieważ była duża i zabawna, podobnie jak film. Williams był nominowany do Oscara za muzykę i piosenkę „Somewhere In My Memory”, która dodała filmowi serca i której melodia sprawiła, że wielu widzów wzruszyło się do łez.
Ładnie w różowym (1986)
Ładnie w różowym to jeden z najlepiej zapamiętanych filmów dla nastolatków ze wszystkich. Molly Ringwald jest swego rodzaju wyrzutkiem ze szkoły średniej, która jest zakochana w bogatym chłopcu (Andrew McCarthy), ale musi stawić czoła uczuciom swojego przyjaciela z dzieciństwa, „Ducky'ego”, granego przez Jona Cryera.
POWIĄZANE: 5 najlepszych (i 5 najgorszych) par w filmach Johna Hughesa
Napisany przez Hughesa, ale wyreżyserowany przez Howarda Deutcha, film rozgrzał serca i był jednym z największych sukcesów w karierze filmowca. Ścieżka dźwiękowa była jeszcze większa, ponieważ przyniosła piosenkę The Psychedelic Furs o tym samym tytule większej publiczności, nawet w pierwszej dwudziestce list przebojów i otrzymując mainstreamowe słuchowiska radiowe. Ścieżka dźwiękowa zawierała już klasyczne utwory The Smiths, Suzanne Vega, OMD (która znalazła się w pierwszej dziesiątce przebojów piosenką „If You Leave”) oraz Echo and the Bunnymen. Ścieżka dźwiękowa była dużym sprzedawcą i podniosła i tak już ogromne zyski filmu.
Jakieś cudowne (1987)
Można argumentować, że scenariusz Hughesa do Jakieś Cudowne jest odwróconą płcią Ładnie w różowym. W roli głównej występuje Eric Stoltz rodzaj wyrzutka, który zakochuje się w dziewczynie z „prawej strony torów” (Lea Thompson), nie widząc, że jego najlepsza przyjaciółka (Mary Stuart Masterson) bardzo go kocha. Film był mniejszym hitem dla Ładnie w różowym zespół Hughesa i Deutcha, ale taki, który przez lata urósł do rangi.
Jego ścieżka dźwiękowa była dużym sprzedawcą i jest najbardziej kompletną tematycznie ze wszystkich filmów Hughesa. Mocne piosenki z The Jesus and Mary Chain , Furniture i Pete Shelley nadały filmowi łagodne piosenki Nowej Fali, które pasowały do aury jego bohaterów. Remake „I Can't Help Falling In Love With You” Lick the Tins i „I Go Crazy” Flesh For Lulu stały się alternatywnymi hitami i były często emitowane w MTV.
DALEJ: 5 niedocenianych komedii dla nastolatków z lat 80. (i 5 z lat 90.)