Nowy serial znanego francuskiego twórcy Olivera Assayasa dla HBO, meta-retelling jego filmu z 1996 roku, Irma Vep, odniósł taki sukces wśród krytyków, że zgromadził już imponujący wynik 100% na Rotten Tomatoes. Wersja Assayas z 2022 r Irma Vep zachowuje stylistyczne, autoreferencyjne pułapki swojego oryginalnego filmu, ale wdraża współczesną wersję historii, obsadzając Alicię Vikander w tytułowej roli.
Assayas miał zróżnicowaną i intrygującą karierę dzięki swojej historii o duchach w stylu Michaela Haneke Klient osobisty, z Kristen Stewart w roli głównej, podzielił publiczność i opinie krytyków, kiedy zadebiutował na festiwalu filmowym w Cannes w 2016 roku. Jego filmy są polaryzującymi dziełami sztuki, ale mimo to wyniosły Assayasa na wyższe szczeble krytycznego dyskursu filmowego.
Kochanka demonów (2002) - 53%
Neo-noir z 2002 roku Kochanek Demonów nie został szczególnie dobrze przyjęty przez krytyków, ale sądząc po późniejszej pracy Assayasa, film jest stylistycznie prekursorem filmów takich jak Klient osobisty.
Powiązane: 10 najlepszych filmów neo-noir według Rankera
Wielowarstwowa i skomplikowana fabuła w większości zdezorientowała krytyków, a film został oskarżony o pobłażanie sobie. Niemniej jednak dla zagorzałych fanów Assayasa warto ją poznać, choćby po to, by porównać i skontrastować z jego bardziej docenioną przez krytyków pracą.
Sentymentalne przeznaczenie (2000) - 62%
Przez całą swoją karierę, podobnie jak współcześni filmowcy, tacy jak Paul Thomas Anderson, Assayas nie bał się przenosić swojej charakterystycznej marki filmowej do dowolnego okresu historii.
Jego ponury kawałek z epoki, Sentymentalne losy, badał tematy religii i miłości w protestanckiej XIX-wiecznej Francji. Krytycy byli podzieleni, jeśli chodzi o ocenę filmu, niektórzy zwracali uwagę na jego ambicje, podczas gdy inni krytykowali jego żmudny charakter.
Koniec sierpnia, początek września (1998) - 78%
Assayas jest tak samo znany ze swoich małych i subtelnych filmów, jak i wysoko ceniony za produkcję eleganckich, autorskich dzieł. W 1998 roku ukazał się film, który można by uznać za niedocenianą perełkę filmową Koniec sierpnia, początek września.
Krytycy ogólnie przychylnie spojrzeli na film, który był zniuansowaną eksploracją miłości i przyjaźni między związkami, i chwalili użycie metafory i ostrych dialogów. W większości film jest skromnym i w dużej mierze wysublimowanym wpisem do wybitnego katalogu filmowego Assayas.
Coś w powietrzu (2012) - 81%
Polityczne powstanie późnych lat 60. we Francji było ostatnio przedmiotem badań Wesa Andersona. Wysyłka francuska , ale zanim wąsaty Timothéee Chalomet zlekceważył czas, Assayas Coś w powietrzu przyjrzał się bardziej bezpośrednio młodym rewolucjonistom tamtej epoki.
Krytycy chwalili film za zmysłową i dostojną eksplorację kultury młodzieżowej we Francji w tamtym czasie, a główne kreacje obsady urzekły krytyków. Coś w powietrzu jest niezaprzeczalnie wyróżniającym się i nowatorskim dziełem politycznie dzielącego filmowca.
Osobisty klient (2016) - 81%
Gdy Klient osobisty miał swoją premierę na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2016 roku, w równym stopniu zaskoczył, rozgniewał i oczarował krytyków. Film wywołał nawet kilka gwizdów i strajków, taka była jego polaryzująca mistyka.
Powiązany: 10 najlepszych filmów Kristen Stewart według Rankera
W filmie występuje Kristen Stewart, która jest przekonana o duchowej więzi ze zmarłym i opłakując śmierć brata zostaje uwikłana w morderczy spisek. Za każdą pochlebną recenzję Klient osobisty, jego krytyczni krytycy również wystąpiliby pełnym głosem. To trudny zegarek, ale równie niezapomniany.
Literatura faktu (2019) - 87%
Dowcipny dramat romantyczny Assayasa Literatura faktu, może nie było tak pamiętnych podziałów jak Klient osobisty ale z pewnością był bardziej powszechnie akceptowany przez krytyków, którzy chwalili komediowy akcent Assayasa.
Jak idą bogate i teksturowane komedie romantyczne, Literatura faktu był tam z najlepszymi z dekady, a bogate tematy eksplorujące globalizację były mocnym punktem styku, który sprawił, że krytycy chcieli więcej. Literatura faktu jest doskonałym przykładem zdolności Assayas do łatwego przełączania gatunków i wciąż tworzenia fascynujących dzieł.
Chmury Sils Maria (2014) - 91%
Zanim Klient osobisty podzielonego konsensusu krytyków, Assayas obsadził Kristen Stewart u boku Juliette Binoche w kolejnym wstrząsającym dramacie psychologicznym, Chmury Sils Maria.
Powiązane: 10 najlepszych aktorów filmowych, którzy wznowili karierę według Rankera
Chmury Sils Maria był uwielbiany przez krytyków, którzy postrzegali występ Stewarta jako jedną z najtrwalszych cech filmu. Dzięki takim rolom Stewart szybko przekonała krytyków o swoich ogromnych zdolnościach aktorskich.
Irma Vep (1996) - 93%
Oryginalna wersja Assayasa z 1996 roku Irma Vep był arcydziełem satyrycznym, które długo i namiętnie przyglądało się profesji filmowca i do dziś jest uważany przez krytyków za metaklasyczny.
Film śledzi losy francuskiego reżysera René Vidala, który ma nadzieję na powtórkę popularnego gotyckiego klasyka Wampiry dla współczesności. Film Assayasa to postmodernistyczna przypowieść, która zachwyciła krytyków, którzy łasili się na jego charakterystyczne podejście do samoracjonalizacji.
Godziny letnie (2008) - 94%
Godziny letnie to radosna opowieść o rodzinnej miłości i stracie, która po premierze w 2008 roku zapewniła Assayasowi uznanie krytyków. Godziny letnie to rozdzierające serce i słodko-gorzkie arcydzieło filmu.
Assayas ma niesamowitą zdolność uchwycenia w swoich filmach istoty dynamiki francuskiej rodziny z ostrą jak brzytwa świadomością i pomimo tego, że nie przekracza wielu kinowych granic w Godziny letnie , tworzy zmysłowy film, który przetrwa próbę czasu.
Zimna woda (1994) - 100%
Odwet Assayasa Irma Vep nie jest jego jedyną pracą z doskonałym wynikiem na Rotten Tomatoes. Mało znany film Zimno z 1994 roku Woda odniósł niewątpliwy sukces wśród krytyków.
Zimna woda to dziki i emocjonalny film, który bada relacje między dwoma niespokojnymi nastolatkami we Francji lat 70. i jest tour-de-force naturalistycznej reżyserii i aktorstwa. Film Assayasa zdecydowanie warto obejrzeć razem z najnowszym hitem HBO.
Dalej: 10 najważniejszych francuskich reżyserów nowej fali