firmy Blumhouse'a Niewidzialny człowiek 2020 to świetny horror, ale tak naprawdę nie ma wiele wspólnego z klasykiem Universal z 1933 roku, w którym występuje Claude Rains. Jeśli chodzi o klasyczne potwory Universal Studios, The Invisible Man ma tendencję do krótkiego pośpiechu, być może dlatego, że tak naprawdę nie jest potworem w konwencjonalnym sensie. Jasne, niektóre z jego czynów są potworne, ale pod koniec dnia wciąż pozostaje śmiertelnikiem, w przeciwieństwie do Draculi, Frankensteina, Mumii czy Stwór z Czarnej Laguny.
Mimo to Niewidzialny człowiek jest zabawnym złoczyńcą, a jego oryginalny film z 1933 roku był zarówno krytycznym, jak i komercyjnym przebojem. Jego sukces zaowocował czterema sequelami o różnej jakości, najnowszym wydanym w 1944 roku, a tytułowy złoczyńca spotkał się także z duetem komediowym Abbott i Costello podczas crossoverowej wycieczki z 1951 roku. Niezależnie od tego, oryginał pozostaje dobrze ocenianym filmem wśród dzisiejszych fanów horrorów. Niewidzialny człowiek Film był oczywiście oparty na popularnej powieści legendarnego autora science-fiction H.G. Wellsa, opublikowanej po raz pierwszy w 1897 roku.
Powiązane: Wyjaśnienie zakończenia i zwrotów akcji Niewidzialnego człowieka
Chwila Niewidzialny człowiek 1933 był w większości wierną adaptacją książki Wellsa, wprowadził kilka znaczących zmian. Po pierwsze, tytułowa postać nazywała się Griffin tylko w powieści, podczas gdy w filmie nazywa się Jack Griffin. Gryf na stronie jest również obłąkanym złoczyńcą, zanim jeszcze stanie się niewidzialny, podczas gdy Jack w filmie staje się zły tylko z powodu skutków ubocznych jego serum niewidzialności. Więc w pewnym sensie Niewidzialny człowiek Rok 2020 po prostu kontynuuje ustaloną tradycję, wprowadzając pewne znaczące zmiany w filmie z 1933 roku, choć znacznie większe.
Niewidzialnego człowieka tworzy garnitur w 2020 roku, a nie serum
W Niewidzialny człowiek 1933, Jack Griffin (Claude Rains) jest chemikiem, który podczas eksperymentów z niesprawdzoną substancją zwaną monocane natrafia na serum niewidzialności. W rzeczywistości to monocane część jego mikstury niewidzialności sprawia, że Jack staje się coraz bardziej szalony, im dłużej pozostaje niewidzialny. Z kolei Adrian Griffin (Oliver Jackson-Cohen) jest genialnym ekspertem w dziedzinie optyki i udaje mu się wynaleźć specjalny kombinezon, który czyni użytkownika niewidzialnym.
Nauka stojąca za tym, jak dokładnie dokonuje tego wyczynu, nie jest wyjaśniona, ale Adrian zdecydowanie wybiera znacznie inną drogę, aby stać się niewidzialnym niż Jack w 1933 roku. Fakt, że niewidzialność wynika z kombinezonu, prowadzi również do możliwości, że inni oprócz Adriana mogą go użyć, aby również stać się niewidzialnymi. Jest to rozgrywane w trzecim akcie, w którym rzeczywiście inni ludzie zakładają garnitur Adriana i używają go do własnych celów.
Niewidzialny człowiek nie wariuje na punkcie niewidzialności
Jak już wspomniano, w 1933 r Niewidzialny człowiek Film pokazuje, jak Jack Griffin doprowadza się coraz bardziej do szaleństwa po tym, jak użył swojego serum, by stać się niewidzialnym, dzięki chemikaliom monocane. Przed wstrzyknięciem sobie substancji Jack okazuje się być miłym, choć zbyt ambitnym człowiekiem, a nawet próbuje eksperymentów z monocane, aby spróbować wymyślić coś ważnego dla swojej ukochanej, imieniem Flora w filmie. Jack mógł w końcu odebrać życie i dostaje za to zasłużoną nagrodę, ale jego motywacje nie były motywami złoczyńcy, jakkolwiek błędnie wyglądają, gdy patrzy się na nie z perspektywy czasu.
Powiązany: Każdy film z Dark Universe wydany po Niewidzialnym człowieku
I odwrotnie, Adrian był kontrolującym, agresywnym socjopatą podczas swojego związku z Cecilią (Elisabeth Moss), co ostatecznie doprowadziło ją do ucieczki z jego domu z siostrą. On z kolei używa swojego specjalnego kostiumu niewidzialności, aby ją prześladować i zamienić jej życie w piekło, ostatecznie wrabiając ją w morderstwo i doprowadzając wszystkich wokół do myślenia, że postradała zmysły. Podczas gdy Jack był do pewnego stopnia sympatycznym złoczyńcą, ponieważ jego gwałtowne szaleństwo było przypadkowe, Adrian nie doświadcza żadnych negatywnych skutków stania się niewidzialnym i jest całkowicie nie żałuje swoich złych czynów. Adrian może nadal być człowiekiem, ale jest o wiele, wiele bliższy kompletnego potwora niż Jack kiedykolwiek.
The Invisible Man 2020 jest o nadużyciach, oryginał… nie
Od pierwszego zwiastuna było oczywiste, że prawdziwy horror czai się z tyłu Niewidzialny człowiek jest przemoc domowa. W końcowym filmie przesłanie to jest dalekie od subtelności, ale biorąc pod uwagę, ile osób codziennie doświadcza przemocy domowej w prawdziwym życiu, można argumentować, że przerażające realia tych sytuacji uzasadniają wbicie do domu. Cecilia wykazuje charakterystyczne objawy zespołu stresu pourazowego, a po pierwszym opuszczeniu Adriana ledwo może wyjść na zewnątrz z powodu obaw, że się pojawi i złapie ją ponownie lub zrobi coś jeszcze gorszego. Poza fizycznym znęcaniem się, które powtarza będąc niewidzialnym, Cecilia opowiada swoim przyjaciołom Jamesowi i Sydney, jak Adrian przejął każdy aspekt jej życia, wpływając na każdy jej ruch, myśl i działanie. Sugeruje się również, że on również ją wykorzystał seksualnie z powodu pragnienia poczęcia dziecka, czemu próbuje zapobiec, potajemnie stosując pigułki antykoncepcyjne. Podczas gdy sytuacja pogarsza się, gdy staje się niewidzialny, Adrian był już osobistym boogeymanem Cecilii na długo przed tym.
W 1933 roku nie ma takich motywów nadużyć Niewidzialny człowiek film, ponieważ, jak wspomniano, Jack był miłą osobą, zanim został skorumpowany przez swoje odkrycie. W rzeczywistości, kiedy już stał się morderczo wytrącony z równowagi, Jack nadal okazuje uczucia Florze i opiekuńczość wobec niej. Po tym, jak został postrzelony przez policję, nawet przeprasza ją za swoje czyny, gdy umiera. To ostry kontrast z Adrianem, który chociaż twierdzi, że troszczy się o Cecilię, wyraźnie postrzega ją jako swoją osobistą własność bardziej niż cokolwiek innego.
Można założyć, że jeśli miałby ją chronić, to tylko z powodu poczucia własności, a nie prawdziwego pragnienia uchronienia jej przed krzywdą. Jednak ten kreatywny wybór faktycznie lepiej sprawdza się w przypadku horroru, ponieważ nie można czuć nic poza empatią dla trudnej sytuacji Cecilii i pogardą dla chęci Adriana do zranienia każdego, kto jest niezbędny, aby dostać to, czego chce. Usunięcie tego elementu pozostałego człowieczeństwa podnosi dramatyczną stawkę, ponieważ w żadnym momencie widz nie kwestionuje tego, że Adrian nie okaże skruchy ani żalu za to, co zrobił.
Więcej: Przewodnik po postaciach Niewidzialnego człowieka: skąd znasz obsadę