Wszystko musi się gdzieś zacząć i być może nie ma dokładniejszego punktu narodzin współczesnej fantastyki naukowej i fantasy niż z pędzla Frank Frazetta . Oddany rysownik z bujną iskrą twórczą, bombastyczna wizja Frazetty łączyła psychologię jungowską ze współczesnymi pulp fiction z początku XX wieku i wywarła wpływ na prawie każdego głównego twórcę gatunku spekulatywnego, od George'a Lucasa po George'a RR Martina. Jego prace, często przedstawiające gibkie (i skąpo odziane) dziewczęta i mocnych, muskularnych bohaterów, dostarczały wskazówek i inspiracji wszystkim tym, którzy przyszli później w królestwach statków kosmicznych oraz magii i miecza, ale być może jego największym wkładem w sztukę było umiejętność łączenia technik artystycznych z szopką tamtych czasów, trend, który wspierał, który ostatecznie doprowadził do akceptacji tych często zbędnych gatunków w filmie, telewizji i sztuce. Możliwe, że żaden artysta kontrkulturowy nie zrobił więcej, aby spopularyzować fikcję fantastyczną, i dlatego Frazetta zawsze będzie ojcem chrzestnym sztuki fantasy.
Frazetta urodził się na Brooklynie w 1928 roku i dorastał czytając komiksy Hala Fostera i Alexa Raymonda. Szczególnie zakochany w delikatnej linii i technice, którą Foster zastosował na takich paskach jak Książę Waleczny , Frazetta rozpoczął profesjonalną pracę z komiksami w wieku 16 lat, medium, które później porzucił na rzecz bardziej komercyjnej pracy nad malowanymi okładkami książek dla luminarza przygodowego Edgara Rice'a Burroughsa ( Tarzan , Conan Barbarzyńca ). Frazetta w końcu trafił do stajni EC Comic, głównie dostarczając atrament dla swojego przyjaciela Ala Williamsona, ale od czasu do czasu znalazł się także jako ołówek, zwłaszcza w EC ShockSuspenstory # 13 historia Squeeze Play, jego jedyna historia dla wydawcy. Nawet w tej wczesnej pracy aspekty jego wspaniałej dbałości o szczegóły i techniki malarskie wysuwają się na pierwszy plan, w tym jego wyostrzone seksualnie, ale realistycznie ugruntowane przedstawienia wyidealizowanych mężczyzn i kobiet.
Powiązane: Jaka jest największa okładka komiksu w historii?
Frazetta rysował komiksy tylko krótko, ponieważ gardził przyjmowaniem pracy od wydawców, w których nie miał własnej sztuki, ale zyskał sławę jako artysta fantastycznych okładek książek i ilustracji wewnętrznych. Jego najsłynniejsze dzieło tamtych czasów, czyli okładki Conan Barbarzyńca , miałoby bezpośredni wpływ nie tylko na sławę postaci, doprowadzając do debiutu Arnolda Schwarzeneggera w filmie Johna Miliusa z 1982 roku, ale bezpośrednio inspirowałoby obrazowość wykorzystaną w promocji filmu z 1977 roku Gwiezdne Wojny .
Ale to nie jego wpływ sprawia, że Frazetta jest naprawdę wyjątkowy. To, co sprawia, że Frazetta jest tak ważną częścią dziedzictwa kulturowego XXI wieku, to jego zdolność do destylacji pierwotnego impetu opowiadania fantasy w jego najbardziej skoncentrowaną, często seksualną formę. Chociaż czasami opisywał swoją tematykę jako hokeja, był mistrzem swojego rzemiosła nie tylko ze względu na wierność renesansowym dyscyplinom Rubensa i Rafaela w swoim malarstwie, ale także z powodu swojej nadprzyrodzonej zdolności komponowania szczytu- dramatyczne obrazy obcych światów, jakie wytworzył jego umysł. Frazetta opanował umiejętność przekazania całej historii w jednym obrazie i pomimo psychologicznie wstrząsających scen, które tworzył, zawsze udawało mu się dostarczać eskapistyczną taryfę z wystarczającą lekkością, zachwytem i realizmem, by oddać ciepłe bicie ludzkiego serca w sercu filmu. jego praca. To pozwoliło jego nieokiełznanej iskrze rysować zapierające dech w piersiach sceny krwawej rzezi i przerażającej przemocy, jakich nigdy nie umieszczano na stronach, z oszałamiającym realizmem, a jednocześnie pełnym naturalnego piękna.
Największym osiągnięciem Frazetty może być przejęcie tandetnych, jeśli nie fantazyjnych, światów z dziecięcych opowieści przygodowych, takich jak eksplorator kosmosu John Carter z Marsa autorstwa Burroughsa, i przedstawienie ich z tak surową, seksualną energią, że podniosła te nieco oklepane postacie z prostych dziecięcą fantazję do poziomu współczesnego mitu. Były to odzwierciedlenie sprzeczności w artystycznej wizji Frazetty: zmysłowe bohaterki i umięśnieni bohaterowie obdarzeni nieodpartym impulsem psychologicznym, możliwymi do odniesienia, ale nieprzeniknioną tajemnicą, dzięki jego umiejętności łączenia abstrakcyjnych, napędzanych adrenaliną doświadczeń swoich bohaterów z ugruntowanymi , reprezentacyjny styl artystyczny dawnych mistrzów. Jest zarówno całkowite poddanie się fizycznej i psychicznej rzeczywistości tworzonych przez niego światów, jak i całkowity, prawie niewyobrażalnie cudowny eskapizm, stapiający się w jego kompozycjach w płynnej koegzystencji.
Powiązane: 10 oszałamiających wizualnie filmów dla miłośników historii sztuki
Znakomitym przykładem tej etyki byłby jego obraz z 1969 roku Królowa Egiptu, pierwotnie okładka czarno-białego magazynu horroru Warren Publishing Niesamowity #23 , który został sprzedany na aukcji za 5,4 miliona dolarów w 2019 roku. Obraz przedstawia tytularną królową opartą na kolumnie w swoim pałacu, z lampartem u jej stóp, spoglądającą na lewo od kąta Frazetty, gdy przypuszczalnie jej strażnik stoi z mieczem pociągnięty. Nieco przekrzywiony kąt jest najbardziej widocznym aspektem pracy, trzymając gibką królową pośrodku, z kolumną wznoszącą się mocno po jej lewej stronie, wywołując ruch kinetyczny do sceny, który kieruje oko widza na dokładniejsze zbadanie bujnie zacienionych i zacieniona scena. Stopniowo odkrywana jest subtelna narracja, pojawia się trzecia postać, jakiś poza kadrowy gość (zastępujący widza) w komnacie królowej, który kieruje jej dziwnie nieprzeniknione spojrzenie. Podczas gdy strażnik wydaje się wymachiwać bronią, jego wyraz twarzy wydaje się pewny siebie, niemal zadowolony z siebie, sugerując żałosny los tego potencjalnego intruza, jeśli jego intencje okażą się niegodziwe.
Królowa, choć może wydawać się bezbronna, jest zarówno obiektem pożądania tej niewidzialnej postaci, jak i ostatecznym arbitrem jej losu, dzierżącym ogromną moc. Scena niesie zatem zarówno ukośną seksualną metaforę, genialnie wymyśloną i wykonaną, jak i nierozwiązywalną zagadkę dotyczącą ostatecznego znaczenia tego obrazu, na którą nie można odpowiedzieć inaczej, jak tylko z perspektywy widza i która służy jedynie zaproszeniu do większego zaangażowania w kawałek w poszukiwaniu odpowiedzi.
Absolutny szczyt wpływów Frazetty w dziedzinie komiksów prawdopodobnie przypadłby na lata 90., kiedy kadra jego stylistycznych naśladowców rozrosła się, obejmując wielu znakomitych artystów, z których niektórzy mieli szczęście, jak Jim Lee i Marc Silvestri, a niektórzy mniej. takich jak Rob Liefeld . Niewielu może pochwalić się eleganckim akcentem jego prac liniowych ani głęboko zakorzenionymi psychologicznymi niuansami, które nadały jego pracom ponadczasowość. Niemniej jednak sztuka Frank Frazetta nadal wywiera wpływ na artystów do dziś, a dzięki serii nowych okładek pojawia się łaska Magazyn heavy metalowy pojawi się w 2021 roku, Frazetta nadal jest głównym czynnikiem wpływającym na kulturę dekadę po swojej śmierci.
Dalej: Czego nie wiedziałeś o oryginalnym plakacie Gwiezdnych wojen