Seria filmów Hunger Games jest w większości wierna trylogii książkowej Suzanne Collins, ale pewne różnice miały duży wpływ na przebieg filmów.
Niezwykle popularny Igrzyska Śmierci seria filmów została zaadaptowana z trylogii książek dla młodych dorosłych Suzanne Collins z 2012 roku i zakończona w 2015 roku po czterech filmach, w tym dwuczęściowej adaptacji trzeciej powieści, Kosogłos ; jednak między filmami a książkami istnieją znaczne różnice. Igrzyska Śmierci szybko stała się jedną z największych i najbardziej wpływowych franczyz hollywoodzkich w najnowszej historii, zarabiając 2,97 miliarda dolarów na całym świecie. Występ Jennifer Lawrence jako głównej bohaterki, Katniss Everdeen, spotkał się z powszechnym uznaniem, dzięki czemu młoda gwiazda stała się powszechnie znana; jednak jej postać jest inna w filmach niż w powieściach.
Kontynuuj przewijanie, aby kontynuować czytanie Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Filmy zgromadziły zarówno nowicjuszy z branży, jak i doświadczonych aktorów, którzy dopełnili ich obsadę. W serialu występuje Josh Hutcherson jako Peeta Mellark, inny hołd z Dwunastego Dystryktu i ewentualne zainteresowanie miłością Katniss, Liam Hemsworth jako przyjaciel Katniss z dzieciństwa, Gale Hawthorne Woody Harrelson jako zwycięzca 12. dystryktu Haymitch Abernathy, Elizabeth Banks jako Effie Trinket, Stanley Tucci jako Caesar Flickerman i Donald Sutherland jako prezydent Snow.
Igrzyska Śmierci filmy są powszechnie uznawane przez fanów za lojalność wobec powieści Collinsa; jednak, co jest nieuniknione w przypadku każdej adaptacji książki na ekran, seria zmieniła niektóre aspekty trylogii książkowej, aby dostosować się do formatu dużego ekranu i środowiska wykonawczego. Pomijając drobne poprawki, poniżej przedstawiono wszystkie główne różnice między plikami Igrzyska Śmierci filmy i książki.
Filmy o Igrzyskach Śmierci Porzuć historię pochodzenia Kosogłosa
Madge Undersee, córka burmistrza Dwunastego Dystryktu, w ogóle nie pojawia się w filmach. W książce słynna przypinka z kosogłosem, którą Katniss nosi w hołdzie podczas igrzysk i która ostatecznie staje się symbolem rewolucji, została jej podarowana przez Madge. W filmie Katniss otrzymuje przypinkę od kobiety na płycie - prawdopodobnie Śliskiej Sae, chociaż nie ma jej imienia w filmie - a później daje ją swojej młodszej siostrze Primrose jako talizman przynoszący szczęście, obiecując, że nic złego nie będzie przydarzyło jej się tak długo, jak długo miała szpilkę. Po tym, jak Katniss zgłasza się na ochotnika jako hołd zamiast swojej siostry, Prim zwraca jej szpilkę jako ochronę podczas emocjonalnego pożegnania. Chociaż pochodzenie filmu ze szpilki kosogłosa ustanawia bliską więź między dwiema siostrami, film nie porusza ważnej historii tego symbolu.
W książce Katniss wyjaśnia, że kosogłos jest czymś w rodzaju policzka dla Kapitolu: podczas ostatniego buntu Kapitol stworzył kilka genetycznie zmodyfikowanych zwierząt, których można użyć jako broni przeciwko rebeliantom. Jednym z nich był ptak zwany jabberjay, który latał do dzielnic i przysłuchiwał się rozmowom rebeliantów, a następnie powtarzał te rozmowy zbieraczom wywiadu na Kapitolu. Jednak kiedy rebelianci zorientowali się, że ptaki są szpiegami, zaczęli karmić je fałszywą inteligencją, aby zmylić Kapitol. Po stłumieniu powstania i wypuszczeniu na wolność jabberjays, kojarzyły się z przedrzeźniaczami i tworzyły kosogłosy. Chociaż te hybrydy nie mogą mówić, potrafią powtarzać melodie i dlatego były używane do wysyłania sygnałów - na przykład przez pracowników z rodzinnej dzielnicy Rue.
Książka dostarcza kosogłosowi znacznie bardziej znaczącej historii o pochodzeniu, która zwiększa znaczenie symbolu, ponieważ jego ikonografia zostaje zawłaszczona przez bunt. Pozwala na narysowanie paraleli między kosogłosem a samą Katniss: ewoluuje od paradowania przez Kapitol jako narzędzie propagandowe do przeciwstawienia się prezydentowi Snowowi i stania się twarzą buntu.
Złoczyńcy z filmu mają więcej głębi, a Kapitol mniej okrutny
Chociaż książki są napisane z punktu widzenia Katniss, filmy naturalnie pozwalają na szerszą perspektywę. Publiczność widzi kulisy igrzysk i spędza więcej czasu z prezydentem Snowem i głównym organizatorem rozgrywek, Seneca Crane, niż pozwalają na to książki. Ciekawie jest zobaczyć, jak Crane wchodzi w interakcję ze Snowem, ponieważ widzowie są zmuszeni do rozważenia, że może on być tak samo zdany na łaskę Kapitolu, jak ktokolwiek inny. Ta perspektywa podkreśla, że Kapitol jest delikatnym ekosystemem, w którym każdy ma do odegrania rolę, aby jego istnienie zostało zachowane. Śnieg jest dozwolony na większej głębokości , po części dzięki charyzmatycznemu występowi Sutherlanda. Filmy pokazują go w domu i w biurze, jedzącego posiłek ze swoją wnuczką i wyraźnie zaniepokojonego wpływem Katniss. Jego kontrola nad Kapitolem nie wydaje się być żelazna w filmach, a potencjał udanej rebelii wydaje się bardziej dostępny, ponieważ publiczność jest wtajemniczona w wydarzenia wykraczające poza punkt widzenia Katniss.
Filmy usuwają również niektóre szczegóły z książek, które podkreślają okrucieństwo rządzących, szczególnie w pierwszej powieści. Na przykład Katniss widzi dwie osoby biegające po lesie podczas polowania z Gale; jest świadkiem, jak jeden z nich zostaje zabity harpunem w klatkę piersiową, podczas gdy dziewczyna jest uwięziona w sieci zrzuconej z poduszkowca sił pokojowych. Kiedy Katniss przybywa do Kapitolu, rozpoznaje jedną z niemych niewolników jako tę samą dziewczynę, której język został odcięty w ramach kary, zanim została zniewolona.
Podobnie jest w dużej scenie Igrzyska Śmierci który widzi Katniss i Peeta zaatakowanych przez psopodobne stworzenia na arenie. W książce te „mutty” są wykonane z DNA zmarłych Tributów, w tym przyjaciółki Katniss, Rue, i dlatego mają wspólne cechy fizyczne. Jednak w filmie te kundle są niczym więcej niż gloryfikowanymi psami atakującymi. W związku z tym adaptacja filmowa nie pokazuje najbardziej emocjonalnie manipulujących wymiarów tego, co Łowcy rzucają na trybutów, którzy pracowali w powieściach, aby podkreślić bezlitosność rządzących.
Film Katniss zyskuje większą swobodę w wyborze roli lidera
W Igrzyska śmierci: Kosogłos - część 2, Katniss zakrada się do Kapitolu, aby zabić prezydenta Snowa i do pomóż buntownikom z Trzynastego Dystryktu , a wszystko to bez upoważnienia osób odpowiedzialnych. Wyjaśniając, że nie jest w stanie walczyć i jest zbyt cenna, by przegrać w walce, Coin wcześniej nakazała Katniss kontynuację kręcenia filmów propagandowych, w których mogłaby mieć na nią oko i upewnić się, że nie zaszkodzi dziewczynie z plakatu rewolucji.
W książkach Katniss i Johanna są intensywnie szkoleni w Trzynastym Dystrykcie, dzięki czemu mogą zostać dopuszczeni do pola. Katniss jest w stanie tylko towarzyszyć misji do Kapitolu po poproszeniu o pozwolenie Plutarcha i Coin, i tylko po to, by mogła być telewizyjną twarzą powstania. Wersja filmowa daje więc Katniss większą swobodę w roli przywódcy rewolucji, ponieważ aktywnie odmawia ponownego wykorzystania jej jako narzędzia propagandowego i zamiast tego postanawia wziąć los rewolucji w swoje ręce. Filmowa wersja wydarzeń podkreśla również, że Katniss nie można kontrolować, co stanowi precedens dla przyszłych konfliktów między nią a ambicjami Coin. Publiczność może również zobaczyć wpływ nieposłuszeństwa Katniss na przywódcę Trzynastego Dystryktu. Jest wściekła z powodu buntu Katniss, co dodaje jej wiary później wskazuje, że Coin chce śmierci Katniss aby mogła wykorzystać ją jako męczennika dla sprawy.
Filmy starają się sprawić, by Katniss nie wyglądała jak narzędzie używane przez innych dla ich własnego zysku, a bardziej jak bohaterka, która nie chce siedzieć bezczynnie i ma czystsze serce niż politycy, którymi jest otoczona. Ułatwia to jej zakorzenienie, co jest prawdopodobnie tym samym powodem, dla którego filmowcy wycięli kluczową scenę z ostatniej książki, w której Katniss strzela do cywila z zimną krwią. Przez Igrzyska Śmierci konkluzja franczyzy, Katniss była bliżej klasycznych idei hollywoodzkiej bohaterki niż w powieściach.