„French Connection” przedstawia jedną z najdzikszych sekwencji pościgów samochodowych wszechczasów, a zdjęcia, które brały udział w tym filmie, były według doniesień równie niebezpieczne, na jakie wyglądały.
Połączenie francuskie słynie z jednego z najdzikszych pościgów samochodowych w historii kina, a kręcenie tej sekwencji było tak samo niebezpieczne, jak to wygląda na ekranie. Film z 1971 roku stanowi idealne połączenie gatunku akcji i thrillera, opowiadając historię bezwzględnego detektywa narkotykowego, który wyrusza w brutalny pościg za Alainem Charnierem, francuskim handlarzem narkotyków, który potajemnie prowadzi największą na świecie operację przemytu heroiny. Połączenie francuskie wyreżyserował William Friedkin, którego największym znakiem rozpoznawczym filmografii jest intensywność: od Egzorcysta Do Czarownik wiedział, jak zastosować wysokie napięcie w każdej klatce filmu.
Świetna scena pościgu samochodowego, która zrobiła Połączenie francuskie tak sławny, wyprzedził swoją epokę i nabiera jeszcze większego znaczenia w kontekście filmu. W budzącej niepokój scenie detektyw Popeye Doyle (Gene Hackman) desperacko biegnie za Charnierem (Fernando Rey), ale tęskni za nim, gdy handlarz narkotyków wsiada do pociągu na podwyższeniu. Aby dotrzeć do celu, Doyle goni Charniera pojazdem pod torami, pośród chaotycznego ruchu samochodowego na Brooklynie. Sekwencja pościgu samochodowego bardzo się zestarzała, ale powód jej autentyczności jest dość szokujący.
Powiązane: Wyjaśnienie tekstu „Picking Your Feet In Poughkeepsie” French Connection
Dlaczego pościg samochodowy we Francji był tak niebezpieczny
Choć może się to wydawać zaskakujące, William Friedkin nie miał pozwolenia na filmowanie pościgu samochodowego w taki sposób, w jaki to zostało zrobione, i dlatego Połączenie francuskie nie dałoby się dzisiaj zrobić. Kierowcą wyznaczonym do zdjęć był Bill Hickman i aby wydobyć z niego to, co najlepsze, Friedkin drwił ze kaskadera, kwestionując jego umiejętności. Następnie Hickman zaprosił Friedkina na szybką „ gablota .' W wyniku tego eksperymentu udostępniono większość materiału filmowego z rzeczywistej sceny, w której Hickman lekkomyślnie jechał z prędkością 90 mil na godzinę przez ponad 20 przecznic na Brooklynie.
Aby sfilmować sekwencję, z przodu samochodu zamontowano kamerę, a sam Friedkin obsługiwał kamerę obok ramienia Hickmana. Większość nagrań z jazdy pochodzi z jednego ujęcia, po którym Friedkin poinstruował aktorów i statystów przed wejściem do samochodu. Jeśli chodzi o pociąg biorący udział w zdarzeniu, Friedkin przekupił szefa Zarządu Transportu Miejskiego, aby skorzystał z jednego z nowojorskich pociągów na podwyższeniu, spełniając żądanie funkcjonariusza w wysokości 40 000 dolarów oraz, zgodnie z jego wyraźnym żądaniem, biletu w jedną stronę na Jamajkę (przez THR ).
William Friedkin żałuje sposobu, w jaki strzelił do pościgu samochodowego
Pościg samochodowy French Connection trwa dzisiaj, ale William Friedkin przyznał: To było głupie ”w wywiadzie dla Amerykańskiego Instytutu Filmowego. Choć reżyser nie żałował satysfakcjonujących rezultatów tej sceny, otwarcie potępiał konsekwencje prawne, jakie mogła ona wywołać. Kręcenie pościgu samochodowego bez pozwolenia było najmniejszym problemem: Hickman był utalentowany, a najmniejszy błąd mógł spowodować prawdziwy wypadek i zranić wielu niewinnych cywilów. Jedynym środkiem bezpieczeństwa, jaki Friedkin zastosował podczas kręcenia tej sceny, było przyklejenie policyjnej gumki do samochodu użytego w scenie, ale syrena nie byłaby skuteczna, gdyby Hickman stracił kontrolę nad pojazdem.
Więcej: Najlepsze filmy o prawdziwej przestępczości zorganizowanej, ranking