Wadliwy remake The Stand z 2020 roku sprawił, że miniserial zmarnował szereg klasycznych złoczyńców Stephena Kinga, takich jak Randall Flagg, Nadine i Harold.
Adaptacja Stephena Kinga z 2020 roku ' S Stojak udało się zrujnować wszystkich złoczyńców powieści, pomijając po kolei sedno każdego głównego antagonisty. Ikona horroru Stephen King przeżywa teraz trudny moment. Przez ostatnie kilka lat na dużych i małych ekranach regularnie pojawiały się wysokobudżetowe adaptacje jego obszernego katalogu.
Jednak sama liczba adaptacji Stephena Kinga pojawiających się na wszystkich ekranach nie gwarantuje jakości. Dla każdego Historia Lisey – co udowodniło, że King powinien częściej adaptować swoje teksty – wystąpiła krytyczna porażka, taka jak remake „Dziennika” z 2020 r. Stojak . Drogi miniserial od Nowe mutanty reżyser Josh Boone, Stojak spotkało się z w dużej mierze negatywnymi recenzjami pod koniec 2020 r. Oddając sprawiedliwość miniserialowi, Stojak wyszedł w niefortunnym momencie.
Powiązane: Historia Lisey: Wyjaśnienie znaczenia zbiorników wodnych i wron
Na podstawie powieści Kinga pod tym samym tytułem z 1978 r. Stojak opowiada epicką historię dwóch grup ocalałych – jednej dobrej i jednej złej – które na rozkaz swoich charyzmatycznych przywódców próbują odbudować społeczeństwo, zanim zmierzą się w krwawej bitwie. Zarówno w powieści, jak i miniserialu cywilizacja rozpadła się w wyniku globalnej pandemii, co oznacza jeden z pierwszych poważnych problemów Stojak Remake filmu z 2020 roku dotyczył porównań między fikcyjnym Kapitanem Trippsem a kryzysem zdrowotnym związanym z COVID-19. Na szczęście dla twórców Kapitan Tripps był na tyle pomysłowy, krwawy, że w niczym nie przypominał prawdziwej pandemii, co oznaczało, że zły moment mógł być gorszy. Niestety, większym problemem, z jakim boryka się serial, było głębokie niezrozumienie kluczowych złoczyńców.
Nadine Cross
W oryginalnej powieści i miniserialu z 1994 roku początkowa niewinność i naiwność Nadine zostają odegrane, aż w końcu staje się jasne (przynajmniej w scenach w Las Vegas), że staje po stronie Flagga z tchórzostwa, bojąc się tego, co się stanie, jeśli ustąpi. W wersji miniserialu z 2020 r Stojak , Nadine jest jednoznacznie złą i zimnokrwistą femme fatale, która nigdy nie okazuje strachu ani żalu z powodu swoich czynów. Nie tylko sprawia to, że postać jest mniej wciągająca i mniej sympatyczna, ale jednowymiarowe podejście oznacza również, że zdolność Nadine do oczarowywania bohaterskich postaci sprawia, że te ufne postacie wyglądają jak prostoduszne rubiny. Co więcej, bycie tak kreskówkowo złym przez prawie cały czas trwania serii sprawia, że jej ewentualna zmiana twarzy w Vegas jest trudna do uzasadnienia – dlaczego miałaby oszukać Randalla, który właśnie pomógł mu zabić Harolda? To nieodgadniony zwrot akcji, gdy Nadine nagle porzuciła Randalla, kiedy zaledwie jedną scenę wcześniej naśmiewała się ze swoich uwięzionych byłych przyjaciół, i była to dziwnie odbiegająca od charakteru decyzja, która mogła być momentem odkupienia dla drugoplanowego złoczyńcy.
Harolda
Chwastowana, mdławo-słodka wersja Owena Teague’a Stojak Harold to skuteczne odkrycie tej postaci na nowo w porównaniu z wersją chłopaka z sąsiedztwa Corina Nemeca z 1994 roku. Aktor ma silny instynkt i udaje mu się zmienić z przerażającej postaci postać wiarygodną, budzącą współczucie, ale wciąż głęboko nieatrakcyjną, podczas gdy jego wcześniejsze ekranizacje były bardziej jednowymiarowe. Jednak cały fałszywy urok naśladujący Toma Cruise'a na świecie nie może zrekompensować nienormalnej narracji serialu. Dzięki swemu dziwacznemu, anachronicznemu porządkowi, Stojak wcześnie ujawnia rękę Harolda, co oznacza, że widzowie już od pierwszego odcinka wiedzą, że jest on głównym złoczyńcą, zamiast widzieć, jak z czasem jego stan się pogarsza. Kontrast między wcześniejszym, bez skrępowania nikczemnym zachowaniem Teague’a jako małomiasteczkowego tyrana To Stephena Kinga a jego stosunkowo złożona gra Harolda dowodzi, że uwiedzenie Harolda na Ciemną Stronę mogło stać się tragedią, gdyby nie zostało to ujawnione od początku. Co więcej, serial skrócił także i tak już niewielki moment odkupienia Harolda. Ponieważ nie bierze odpowiedzialności za zamach bombowy, ale zamiast tego obwinia Flagga i Nadine, gdy leży i umiera, postać traci swoją złożoność.
Randall Flagg
Najgorszy z całej grupy, Stojak Główny czarny charakter Randalla Flagga zmienia się z dyktatorskiego fanatyka rządzącego żelazną pięścią w znudzonego burmistrza Las Vegas, który wykorzystuje swoją władzę, by wyrównać drobne rachunki i osiągnąć niewiele więcej. Alexander Skarsgard jest zazwyczaj solidny, ale zmiana postaci z despoty w Randalla Flagga: jaszczura salonowego z Las Vegas czyni go mniej strasznym, a jego nikczemny plan nieszkodliwy. Co gorsza, wersja z 2020 roku Stojak zdaje się mimowolnie zgadzać się z oryginalnym, nowatorskim światopoglądem Flagga, przedstawiając jego Vegas jako dom wariatów pełen rozpusty i dekadencji. W książce Flagg krzyżuje cywilów za stosunkowo nieszkodliwe przestępstwo zażywania narkotyków, ponieważ wierzy, że porządek można utrzymać jedynie poprzez rozlew krwi. W miniserialu z 2020 roku Flagg nie utrzymuje żadnego porządku, a jego Las Vegas jest przedstawiane jako amoralna, wieczna impreza, co oznacza, że serial wydaje się sugerować, że Randall miał rację co do konieczności publicznych ukrzyżowań, aby utrzymać jego sługi w ryzach.
Powiązane: Dlaczego Pennywise zadziałało (ale Randall Flagg ze stojaka zawiódł)
Julia Lawry
Kolejna niefortunna ofiara nowego Stojak po wielu poprawkach pomniejsza złoczyńca Julie Lawry staje się nudną niedoszłą wpływową influencerką, która spędza czas na robieniu sobie selfie i prawie zabijaniu Toma i Glena. To protekcjonalna parodia kultury pokolenia Z, która po raz kolejny podkreśla problem przedstawiania Flagg’s Vegas jako imprezy, podczas gdy powieść i oryginalny miniserial przedstawiają autorytarne więzienie na świeżym powietrzu. Przedstawiając obsesję Lawry’ego na własnym punkcie jako niebezpieczną, a nawet wręcz zabójczą wadę, Stojak zdaje się sugerować, że selfie, wyjściowy strój i uzależnienie od mediów społecznościowych to cechy, które pozwolą bohaterowi odnieść sukces na pustkowiu bezprawia. W ten sposób Lawry staje się wyreżyserowanym podejściem do stereotypów młodych ludzi i, obok Trashcan Man Ezry Millera, kolejnym złoczyńcą, którego potencjalna nieleczona choroba psychiczna jest przedstawiana jako osobista porażka, która łączy ich z dosłownym demonem Flagga.
Lloyd
Nerwowy Llloyd grany przez Nata Wolffa znacznie różni się od wersji Miguela Ferrera z 1994 roku, ulubionej postaci Kinga z miniserialu reżysera Micka Garrisa. Lloyd jest zaskakująco sympatyczny, ale nie na tyle, by wywołać tragedię – to bezlitosny morderca, którego tchórzostwo jest jego najbardziej (i prawdopodobnie jedyną) fascynującą cechą. Jednak w wersji Wolffa brakuje intensywności i poziomu zagrożenia Ferrera, co oznacza, że jest on po prostu tchórzem pozbawionym niezbędnej przewagi postaci. W rezultacie jego śmierć jest mniej brutalna i przynosi większą ulgę, ponieważ to głupie ujęcie okazuje się być kolejnym złoczyńcą Stephena Kinga, który Stojak przegrany.
Więcej: Seria Stand zawodzi najlepszego złoczyńcę Stephena Kinga