Czym Cry Macho różni się od kultowych westernów Clinta Eastwooda

Jaki Film Można Zobaczyć?
 
Opublikowano 18 września 2021 r

Cry Macho różni się od poprzednich westernów Clinta Eastwooda, takich jak Pale Rider czy Unforgiven, ale nadal ma wiele cech charakterystycznych reżysera-gwiazdy










Płacz samca występuje w głównych rolach, a wyreżyserował go legendarny zachodni aktor Clint Eastwood, jednak film ma pewne zasadnicze różnice w stosunku do filmów, które rozsławiły Eastwooda. Mający 91 lat Eastwood jest jedną z najstarszych osób, jakie kiedykolwiek zagrały główną rolę w hollywoodzkim filmie, a Płacz samca odzwierciedla bardziej łagodne, mniej zorientowane na działanie podejście, które przychodzi z wiekiem. Jednocześnie film kontynuuje przesłuchania w gatunku westernu, które rozciągały się na całą karierę Eastwooda.



Krzyk Eastwooda Mężczyzna to adaptacja powieści N. Richarda Nasha z 1975 roku pod tym samym tytułem, która od dawna była przedmiotem plotek o hollywoodzkiej adaptacji. W Płacz samca Eastwood gra Mike'a Milo , starzejący się pracownik rancza i była gwiazda rodeo, który zostaje wysłany do Meksyku, aby odnaleźć syna swojego byłego szefa, Rafo, i sprowadzić go do Ameryki. Podczas podróży Mike i Rafo schodzą na dalszy plan i zbliżają się do siebie.

POWIĄZANE: Bruce Lee wykorzystał Clinta Eastwooda jako model w swoim hollywoodzkim planie






Chociaż Clint Eastwood występował w filmach wielu gatunków, najbardziej kojarzy się z westernem. Eastwood zyskał sławę dzięki zachodniemu programowi telewizyjnemu Skóra surowa i przede wszystkim „spaghetti westerny” Sergio Leone Dobry, zły i brzydki , a następnie w trakcie swojej kariery stworzył wiele innych klasyków gatunku, m.in Banita Josey Wales, blady jeździec , I niewybaczalny . Płacz samca daleko mu do konwencjonalnego westernu, ale czerpie wyraźną inspirację z tego gatunku i kontynuuje wiele wątków, które Eastwood eksplorował w westernach.



Płacz samca Akcja rozgrywa się bliżej teraźniejszości

Płacz samca to nowoczesny western, gatunek kojarzony z twórcami takimi jak Bracia Coen i Cormac McCarthy oraz seriale telewizyjne takie jak Usprawiedliwiony . Podczas gdy akcja konwencjonalnego westernu rozgrywa się na granicy Ameryki w okresie jej ekspansji w XIX wieku, akcja współczesnych westernów rozgrywa się na współczesnym lub prawie współczesnym południowym zachodzie. Związek z elementem zachodnim jest ustanowiony poprzez takie motywy, jak męskość i nieokiełznana dzicz, a także ukłony gatunkowe, takie jak konie i kowbojskie kapelusze.






Wersja filmowa Płacz samca Akcja rozgrywa się w 1979 roku, wkrótce po wydaniu oryginalnej powieści. Chociaż Mike, postać Eastwooda, jeździ konno, większość podróży odbywa się zabytkowymi samochodami. Mike jest przedstawiany jako ktoś, kto odniósł sukces w świecie sugerowanym przez westerny, gdzie ceniono umiejętność prowadzenia konia i cichego znoszenia bólu, ale obecnie dryfuje on w czasach nowożytnych. Przynosi także klimat lat 70 Kariera Clinta Eastwooda zatoczył koło, cofając się do czasów, gdy był na szczycie Hollywood.



Płacz samca Jest mniej zorientowany na działanie

Wiele kultowych westernów Clinta Eastwooda opiera się na fizycznej konfrontacji, której kulminacją jest strzelanina ze złym charakterem. Struktura ta jest powszechnym tropem gatunku, którego początki sięgają westernów z połowy XX wieku, w których grali tacy aktorzy jak John Wayne i Gary Cooper. Te kulminacyjne momenty akcji obejmują klasyczny trójstronny szybki los na końcu Dobry, zły i brzydki i zabicie Małego Billa w kulminacyjnym momencie niewybaczalny . Widzowie nie powinni jednak spodziewać się podobnego skupienia na akcji w Płacz samca .

POWIĄZANE: Cry Macho: Dlaczego Clint Eastwood zastąpił Arnolda Schwarzeneggera na czele

Płakać Mężczyzna Może Pierwszy western Eastwooda od tego czasu niewybaczalny , ale jest to także spokojne studium charakteru starzejącego się twardziela. Istnieje napięcie w przypadku, gdy Mike i Rafo są ścigani przez policję federalną i agentów wynajętych przez matkę Rafo, ale ten wątek jest często umniejszany, jak w dłuższym odcinku, w którym Mike i Rafo przebywają w przygranicznej wiosce i zaprzyjaźniają się z właścicielką lokalnej kantyny Martą. Biorąc pod uwagę wiek Eastwooda, to odejście od akcji ma sens i nadaje filmowi niemal medytacyjny charakter.

Płacz samca Rzuca wyzwanie zachodniemu gatunkowi…

Eduardo Minett, Natalia Traven i Clint Eastwood w Cry Macho

Od tytułu, Płacz samca wyraźnie kwestionuje dominujące poczucie męskości, które definiuje Zachód. Klasyczne westerny często przedstawiały stoickich bohaterów, którzy chronili swoje społeczności poprzez przemoc. Z kolei Mike Milo grany przez Clinta otwarcie żałuje życia „macho”, jakie kiedyś prowadził. Próbuje przekazać to Rafo, który jest idolem brutalnej męskości.

Film rzuca także wyzwanie wielu zachodnim tropom kanonizowanym przez Johna Forda, Howarda Hawksa i innych legendarnych reżyserów. Poprzez skupienie się na relacjach pomiędzy Mikiem, Rafo i Martą oraz bardzo krótkie sceny akcji, Płacz samca sugeruje, że więzi międzyludzkie są ważniejsze niż brutalny triumf nad złoczyńcami. Akcja rozgrywa się również prawie w całości w Meksyku i oferuje humanizujący portret ludzi kolorowych, co było rzadkością w klasycznych westernach. Nie jest to jednak pierwszy raz, kiedy Eastwood rzuca wyzwanie konwencjom zachodniego gatunku.

... Ale to samo dotyczy klasycznych westernów Eastwooda

Prawie wszystkie kultowe westerny, z których słynie Clint Eastwood, podważały zachodnie konwencje i wartości. Sergio Leone Człowiek bez imienia trylogia, w której wystąpił Eastwood, była postmodernistycznym pastiszem gatunku kręconym we Włoszech, a nie w Hollywood. Bezimienny bohater Eastwooda był amoralnym włóczęgą, którego interesowały wyłącznie pieniądze. John Wayne odmówił współpracy z Eastwoodem, podobno w związku z mroczniejszą wersją zachodniego bohatera młodszego mężczyzny.

POWIĄZANY: Każdej jesieni 2021 r. filmy i programy telewizyjne będą dostępne w HBO Max

Kiedy w latach 70. Eastwood zaczął reżyserować własne filmy, nadal prezentował mroczniejszą wersję Dzikiego Zachodu. W Mściciel Eastwood satyruje zachodni motyw niewinnego przygranicznego miasteczka, przedstawiając je jako voyerystycznie uczestniczące w przemocy rewolwerowca, rzucając tym samym wyzwanie prawdziwej publiczności zachodnich filmów. niewybaczalny przedstawia także starszego bohatera i przedstawia krwawy i nihilistyczny obraz przemocy, która ostatecznie nie przynosi korzyści nikomu. Westerny z lat 60. i później były coraz bardziej dekonstrukcjonistyczne, odpowiadając na formalną doskonałość Forda, a Eastwood był główną częścią tego nurtu.

Klasycznych bohaterów Clinta Eastwooda z pewnością można nazwać „macho” i do pewnego stopnia też tak jest Płacz samca jest jawnym odrzuceniem obrazu, który Franczyzy i ruchy Eastwooda tak jak Brudny Harry i inne filmy akcji, a także jego westerny. Kontynuuje jednak tradycję kwestionowania i obalania zachodniego gatunku, którą Eastwood praktykował przez całą swoją karierę, zarówno jako aktor, jak i reżyser. W ten sposób, mimo wszystko, różni się od najbardziej kultowych westernów Eastwooda, Płacz samca jest ostatecznie kontynuacją pomysłów, które gwiazda eksplorowała w swoich poprzednich klasykach.

NASTĘPNY: Wyjaśnienie oryginalnej, anulowanej wersji Cry Macho Clinta Eastwooda