Efekty wizualne to jedna z ostatnich rzeczy, które przychodzą na myśl, kiedy Charlie Chaplin wspomina się, ale kilkadziesiąt lat przed tym, jak CGI lub obrazy generowane komputerowo stały się powszechną praktyką, Chaplin wykonał jeden z najsprytniejszych efektów wizualnych w 1936 roku Nowoczesne czasy . Chociaż CGI jest obecnie używane w praktycznie każdej większej produkcji filmowej, od szalonego, wypełnionego CGI Marvel Cinematic Universe po niepełnosprawnego Roberta DeNiro, Ala Pacino i Joe Pesci w Irlandczyk, Chaplin sprawił, że coś, co wyglądało na zdradziecki wyczyn, było całkiem bezpieczne.
Nowoczesne czasy Jest Charlie Chaplin ostatni film, w którym zagrał Trampa – jego nieudolną, ale sympatyczną postać, która do dziś pozostaje ikoną Hollywood. Film z 1936 roku krytykuje nadmiernie uprzemysłowione społeczeństwo poprzez historię pracownika fabryki, który stara się nadążyć za ultranowoczesnymi maszynami. Po serii charakterystycznych slapstickowych gaf Chaplina Tramp trafia do więzienia, z którego ucieka poprzez kolejną serię podobnych gaf. Na zewnątrz spotyka zbiegłą sierotę, Ellen (Paulette Goddard), i para próbuje znaleźć nową pracę i odnaleźć swoje miejsce w nowoczesnym społeczeństwie, ale władze doganiają ich, zmuszając do ucieczki bez żadnego planu na ich życie. przyszłość w zasięgu wzroku.
Powiązany:Irlandczyk pokazuje granice odmładzania CGI
Jedna z najbardziej znanych scen w Nowoczesne czasy to scena jazdy na rolkach, w której Tramp zaprasza Ellen do zabawy w dziale zabawek w domu towarowym, w którym krótko pracuje. Podekscytowani biorą rolki z półki i przymierzają je. Następnie Tramp obnosi się ze swoją sprawnością fizyczną, wykonując różne sztuczki, używając opaski na oczy, nieświadomy faktu, że niebezpiecznie zbliża się do upadku z krawędzi ogromnej szczeliny w podłodze. Ten wyczyn wygląda tak realistycznie, że na pierwszy rzut oka prawie niemożliwe jest zorientowanie się, gdzie są efekty, ale technika jest w rzeczywistości prostsza, niż się wydaje. W rzeczywistości nie ma żadnej szczeliny w podłodze. To praktyczny efekt polegający na zmatowieniu obrazu umieszczonego tuż przed kamerą.
Chaplin wykonał swój wyczyn na rolkach na planie z pełną podłogą. Półka na podłodze pomogła mu zorientować się, kiedy przestać, ponieważ została zmierzona tak, aby dokładnie pasowała do fotorealistycznego matowego obrazu, który został umieszczony na tafli szkła zaledwie kilka stóp przed obiektywem. W ten sposób obraz wydawałby się mieć dokładny rozmiar luki bez ingerencji w występ Chaplina. Cała scena została zaprojektowana w taki sposób, aby kąty i odległość między planem, aktorem, matowym obrazem i kamerą mogły się w naturalny sposób zlewać. Aby uzyskać dodatkowy realizm, obraz miał małe wycięcie w kształcie deski na pierwszym planie, aby uzyskać „nakładanie się” między nim a prawdziwym planem.
Wielu innych filmowców z klasycznej ery Hollywood było pionierami zręcznych technik VFX, które wciąż są dość trudne do zauważenia w dzisiejszych czasach, i Charlie Chaplin wyróżnia się jako jeden z najbardziej znanych. Nowoczesne czasy to tylko jeden z wielu niemych filmów, które są pełne innowacyjnych sekwencji i sprytnych akrobacji (bez kaskaderskich dublerów).
Więcej: Jak zrobiono otwarcie lufy Jamesa Bonda (przed CGI)