Remaki Disneya na żywo często próbują „naprawić” problemy z oryginalnym filmem - aw przypadku Aladdin wiele zmian ma sens.
Najnowszy remake Disneya na żywo działa, aby naprawić problemy z materiałem źródłowym, ale w przypadku Aladyn wiele wyborów ma sens. Dzięki Uwolnienie Aladyn W tym tygodniu The Walt Disney Company ma dwie trzecie drogi do remake'ów na żywo w 2019 roku. Fotorealistyczne ujęcie Król Lew otwiera się tego lata i oczekuje się, że będzie mocny, ale Tim Burton's Dumbo rozczarowany zarówno publicznością, jak i krytykami.
Aladyn , z tej trójki, został mocno odpisany przez ekspertów branżowych jako klapa w oczekiwaniu, w dużej mierze dzięki mało inspirującym zwiastunom, wątpliwemu wyborowi reżysera i zasadniczo wszystkim, co dotyczy niebieskiego CGI Genie, czyli Willa Smitha. Pod względem podejmowania prawdziwego ryzyka (coś, do czego Disney notorycznie się sprzeciwia) Aladyn wydawało się, że to największy skok dla studia pod względem tych remake'ów. Chodziło o to, aby jak najbezpieczniej obstawiać kasę, o czym świadczą połączone wielomiliardowe dochody z tytułów takich jak Księga dżungli i Piękna i Bestia , opłaciło się wspaniale.
Kontynuuj przewijanie, aby kontynuować czytanie Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Disney był mocno krytykowany za z natury ograniczający charakter tych przeróbek na żywo. Poza zwykłym zyskiem służą one przede wszystkim dwóm funkcjom: wzmocnieniu marki i społecznej świadomości oryginalnych właściwości oraz naprawieniu błędów lub elementów, które nie zestarzały się dobrze na przestrzeni lat. Ten pierwszy wyjaśnia, dlaczego te przeróbki często tak wiernie przylegają do materiału źródłowego, często w trybie shot-for-shot, ale w drugim robi się ciekawie.
Remake'y Disney Live Action wciąż próbują naprawić problemy z oryginalnych filmów
Próby „naprawienia” klasycznych historii zostały przeprowadzone z mieszanym efektem z remake'ami na żywo Disneya. Kopciuszek dopracował fabułę i motywacje złej macochy, ale osłabił ogólne zagrożenie jej postaci. Zbrodniczy ponownie wyimaginowany Śpiąca Królewna z punktu widzenia złoczyńcy i dał jej zaskakująco mroczną historię pochodzenia, która postawiła publiczność po jej stronie. Księga dżungli dał Shere Khanowi dobry powód, by nienawidzić obecności Mowgliego w dżungli - jeden z namacalnymi konsekwencjami. Dumbo Dodatkowy wątek dotyczący przejęć firm i obawy przed wyprzedaniem okazał się jednym z bardziej zaskakujących wyborów twórczych dokonanych w tym roku w wielkim hicie w tym roku.
Być może najbardziej niezgrabną wersję tego można zobaczyć w 2017 roku Piękna i Bestia . Prawdopodobnie najbardziej ukochany film renesansu Disneya, remake pokazuje, jak Disney chciał nie odejść zbyt daleko od tego, co sprawiło, że oryginał był tak wyjątkowy, ale także zająć się dziurami i dynamiką, które zainspirowały wiele kłótni w poprzednich latach. Belle dano rzekomo feministyczną motywację jako wynalazczyni, która nie poszła donikąd, Gaston otrzymał traumatyczną historię jako weteran wojenny, który zneutralizował elementy, które uczyniły go tak podstępnym w pierwszej kolejności, a dziury w fabule z oryginału zostały naprawione w sposób, który po prostu doprowadziło do większej liczby pytań bez odpowiedzi. Podkreślił, jak wąską ścieżką musi podążać Disney w tych przeróbkach: Jak uzasadnić ich istnienie, ale jednocześnie upewnić się, że wypełniają swoje obowiązki w zakresie budowania marki?
Aladyn pod wieloma względami jest filmem idealnym do tego zabiegu, ale także takim, który obfituje w największe możliwości niepowodzenia. Oryginalny film był w swoim czasie bardzo kontrowersyjny ze względu na problematyczne przedstawienie kultury Bliskiego Wschodu, tak jak przedstawiają go biali filmowcy. Do dzisiaj, Aladyn jest nadal używany w kręgach akademickich jako przykład orientalizmu w Hollywood. Tak przyjemne jak Aladyn jest i tak zabawna, jak pozostaje do dziś, jest niezaprzeczalnie opowieścią o niejasno zdefiniowanym świecie Bliskiego Wschodu, opowiadaną przez białych ludzi i przeznaczoną głównie dla białej widowni. Dla studia, które ma nadzieję zaoferować aktualizację takiej historii, która naprawi wspomniane problemy i pomoże filmowi przyciągnąć większą międzynarodową publiczność, z pewnością jest miejsce na rozwój (chociaż film nadal ma całkowicie biały zespół scenarzystów i reżyserów, który uniesione więcej niż kilka brwi). Dla DO l dodać poprawki wprowadzone przez Disneya są zarówno subtelne, jak i bardziej rażące.
Aladdin Remake próbuje naprawić problemy rasowe
Aladdin mógł być dużym krokiem naprzód pod względem różnorodności rasowej animacji Disneya, ale to nigdy nie usprawiedliwiało poważnych problemów z przedstawieniem kultury arabskiej w filmie. Jeden z wersetów otwierającej piosenki „Arabian Nights” został zmieniony na skutek skarg ze strony Amerykańsko-Arabski Komitet Antydyskryminacyjny . Teksty zostały zmienione w lipcu 1993 roku `` Gdzie odcięli ci ucho, jeśli nie podoba im się twoja twarz '' w oryginalnej wersji do `` Gdzie jest płaska i ogromna, a upał jest intensywny '' wraz z wydaniem domowego wideo. W nowym filmie tekst zostaje jeszcze bardziej zmieniony, zastępując barbarzyński chaotyczny.
Inne momenty, które zostały skrytykowane w oryginalnym filmie za przedstawienie świata arabskiego w filmie jako brutalnego i okrutnego, uległy zmianie. Na przykład, gdy Jasmine zabiera trochę jedzenia dla głodnych dzieci, kupiec żąda zapłaty za jej bransoletkę, a nie za rękę. Raczej niezręczny tekst w „Prince Ali”, który chwali się: on ma niewolników, ma służących i służących 'został zmieniony na - ma dziesięć tysięcy służących i służących , „ponieważ bycie właścicielem niewolników nie jest tak naprawdę pożądaną cechą bohatera Disneya. I wers z tej samej piosenki, w której Genie instruuje tłumy odświeżyć niedzielne salaam „został poprawiony na” odświeżyć piątkowe salaam , „ponieważ piątek jest świętem muzułmańskim.
Jeśli chodzi o przedstawianie bohaterów i złoczyńców w tym filmie, remake Aladdin przechodzi długą drogę, w rzeczywistości mając ludzi kolorowych w obsadzie, zamiast być animacją stworzoną przez głównie biały zespół. Tak jak Roger Ebert zanotował w swojej recenzji oryginalnego filmu, „Większość arabskich postaci ma przesadne rysy twarzy - zakrzywione nosy, błyszczące brwi, grube usta - ale Aladyn i księżniczka wyglądają jak białe amerykańskie nastolatki”. Mena Massoud i Naomi Scott odgrywają dwie główne role, ale najbardziej zauważalną zmianą jest Marwan Kenzari. Nowy Jafar jest młodszy i nie jest zakodowany rasowo w taki sam sposób, jak oryginalny rysunek. Wszystkie te gorące memy Jafar mają głębsze znaczenie; posiadanie złoczyńcy tak samo przystojnego, jeśli nie bardziej niż bohatera, jest w istocie jego własną formą postępu.
Jednym z głównych sposobów, w jaki film radzi sobie z egzotyką postaci, jest traktowanie Jasmine. Księżniczka została skrytykowana po premierze pierwszego filmu za nadmiernie zseksualizowany projekt, w tym za moment, w którym uwodzi Jafara po tym, jak uczynił ją swoją niewolnicą. W remake'u ma ogólnie większą agencję, ale szczególnie w konfrontacji z Jafarem. Nie pożąda jej ani nie spogląda na jej ciało, ani nie jest zmuszana do noszenia odkrywczego stroju. Kiedy Jafar zmusza ją do poślubienia go, nie chodzi o seks, ale o władzę. Jest wyraźnym mizoginem, który wielokrotnie powtarza jej, że jej praca ma być widziana, a nie słyszana, i postrzega małżeństwo jako sposób na kontrolowanie jej. To subtelny zwrot, ale taki, który robi różnicę. To bagatelizowanie zseksualizowanej treści oryginału obejmuje również zamianę dziewcząt z haremu, które można zobaczyć w numerach „One Jump Ahead” i „Prince Ali”, w uczennice.
Powiązane: Każda piosenka w remake'u Aladdin
Nie oznacza to, że remake Aladdin - który nadal jest napisany i wyreżyserowany przez białych mężczyzn - rozwiązał wszystkie te problemy lub zajął się orientalizmem, który Hollywood nadal faworyzuje do dziś. Rada ds. Stosunków Amerykańsko-Islamskich powiedział, że historia Alladyna „zawsze kojarzono z przedstawieniem Arabów i muzułmanów jako barbarzyńskich, niecywilizowanych„ innych ”, zgodnie z długim schematem postaw antymuzułmańskich w Hollywood. Wydanie Aladdin zbiega się z trwającymi islamofobicznymi treściami w mediach rozrywkowych głównego nurtu ”. Ważne jest, aby skupiać się na tych obawach i głosach podczas dyskusji o takich filmach, zwłaszcza od tamtej pory Aladyn to głośny hollywoodzki film z arabskimi i bliskowschodnimi postaciami i kulturą w sercu, a zatem będzie miał znaczący wpływ na to, jak widzowie (a zwłaszcza dzieci) postrzegają tę kulturę.
Działka dziury są zajęte i wprowadzane są niewielkie zmiany
Często, gdy Disney próbuje naprawić tak zwane dziury w fabule za pomocą remake'ów na żywo, po prostu stwarza nowe problemy lub dodaje niepotrzebne komplikacje, które nie poprawiają historii lub charakterystyk, które fani tak bardzo kochali. Piękna i Bestia bardzo ucierpiał z tego powodu, wypełniając szczegóły dotyczące matki Belle, dzieciństwa Bestii i szczegóły klątwy, która wydawała się niepotrzebna i nieciekawa (takie szczegóły pomagają również wyrównać te przeróbki do dłuższego czasu niż oryginalne filmy).
Aladyn jest nieco mądrzejszy na tym froncie. Odpowiada się na mniej palące pytania, a narracja może iść dalej, co oznacza, że film nie jest ugrzęziony w próbach naprawiania rzeczy, które nigdy nie zostały zepsute. Pochodzenie Aladyna i zmarła matka Jasmine zostały potwierdzone, ale nie zamienione w dziwny wątek, jak matka Belle w Piękna i Bestia . Wszyscy też bardzo szybko zauważają, że Ababwa (nazwa miejsca wymyślona na miejscu przez mamroczącego dżina), rzekomy naród księcia Alego, nie istnieje - zmuszając do odrobiny magicznej interwencji, aby podtrzymać podstęp.
W narracji wprowadzono inne drobne zmiany, które utrzymują ogólną strukturę znaną fanom oryginału, ale nadają wszystkiemu nowy obrót. Na przykład Aladdin zakrada się do Pałacu, aby zobaczyć Jasmine, dzięki czemu Jafar odkrywa nieoszlifowany diament. Kiedy Jafar próbuje zabić Aladyna, wyrzucając go przez okno, aby utonął, teraz podwaja się to jako test na czarownice. Reguły życzeń dżina są nieco bardziej skomplikowane przez potrzebę, aby osoba pocierała lampę, gdy sobie tego życzy, co pozwala Aladynowi spełnić pierwsze życzenie w kwestii technicznej.
POWIĄZANE: Wyjaśnienie kontrowersji Aladyna: Dlaczego remake Disneya podzielił fanów
Dodano fabułę, a postacie mają głębsze motywacje
Jasmine wciąż niepokoi naleganie prawa, by poślubiła księcia, ale jej emocjonalny łuk ma silniejszą motywację niż zwykłe pragnienie prawdziwej miłości i wolności poza pałacem. Jej ostatecznym marzeniem jest bycie sułtanem i uprzejmym przywódcą dla mieszkańców Agrabah, ale prawo mówi, że kobieta nie może rządzić, więc musi wyjść za mąż i pozwolić na to mężowi. To kolejna subtelna zmiana, ale taka, która robi prawdziwą różnicę.
Jafar otrzymuje również więcej motywacji niż żądza władzy. Jest byłym złodziejem, szczegółem, którym dzieli się z Aladynem, kiedy przekonuje go, by wszedł do Jaskini Cudów. Mówi Aladdinowi, że najważniejszą rzeczą na świecie jest nie tylko bycie potężną, ale także najpotężniejszą osobą w pokoju, albo jesteś nikim. Jego niepewność, że zawsze był drugim sułtanem, skłoniła go do zgromadzenia większej mocy za pomocą wszelkich niezbędnych środków, co prowadzi do jego upadku.
Dżinem wzbudza także zainteresowanie miłością w postaci Dalii, służącej Jasmine, granej przez Saturday Night Live ałun Nasim Pedrad. To łączy historię, ponieważ na początku filmu widzimy dżina nie jako kupca w przebraniu, ale jako jego teraz ludzkie ja z żoną i dziećmi, opowiadając im historię Aladyna.
Aladyn to ukochany film dla całego pokolenia fanów Disneya, ale zawsze był pełen problemów związanych z rasową niewrażliwością i trwałością białego spojrzenia na historię arabskiej kultury. Ze względu na niezmienną popularność oryginalnego filmu i jego obecność jako marki dla studia, było nieuniknione, że zostanie przerobiony, ale Disney zawsze miał górę do pokonania, aktualizując tę historię w sposób, w jaki musiał być. Biorąc pod uwagę ogromne ograniczenia i wymagania korporacyjne związane z tymi przeróbkami, prawdopodobnie jest to tak dobre, jak inne Aladyn remake miał być pod względem radzenia sobie z tymi podstawowymi problemami. Jednak wciąż jest długa droga do zrobienia, jeśli chodzi o duże studio oferujące prawdziwą różnorodność pod względem przedstawień kultury arabskiej i bliskowschodniej, a także oferujące możliwości opowiedzenia tych historii przez zmarginalizowane głosy.