Komedia romantyczna z lat 90-tych 10 rzeczy, których nienawidzę o tobie z udziałem Heatha Ledgera jest luźno oparta na „Poskromieniu złośnicy” Szekspira, ale jakie są różnice?
Niektórzy mogą znać komedię romantyczną z 1999 roku 10 rzeczy, których w Tobie nienawidzę opiera się na szesnastowiecznej sztuce Szekspira Poskromienie złośnicy, ale jak to się porównuje? Jeden z kilku filmów opartych na Szekspirze, ten nastoletni film wypadł dobrze w kasie, zajmując drugie miejsce z tyłu Macierz , i otrzymał ogólnie pozytywne recenzje zarówno od publiczności, jak i od krytyków.
Film koncentruje się wokół nieżyjącego już Heatha Ledgera jako Patricka Verony, którego postać w sztuce to Petruchio z Werony, oraz Julia Stiles jako Katherine 'Kat' Stratford, której nazwisko nawiązuje do miejsca urodzenia Szekspira, Stratford-upon-Avon , Anglii. Zarówno film, jak i sztuka mają podobny układ i konflikt; Kat (w sztuce Katherina) jest tytułową złośnicą, która jest uważana za nielubianą i wcale nie jest materiałem na żonę / dziewczynę, podczas gdy jej młodsza siostra Bianca (Larisa Oleynik w filmie), wynalazczyni, jest ścigana przez różnych zalotników. W obu opowiadaniach ojciec dziewczynki decyduje, że Biance nie wolno umawiać się na randki / wychodzić za mąż, dopóki Kat, starsza siostra, nie umawi się na randkę / nie wyjdzie za mąż. W tym celu kilku zalotników Bianci planuje nakłonić Patricka / Petruchio do „ujarzmienia złośnicy” i usłuchania Kat.
Kontynuuj przewijanie, aby czytać dalej Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
10 rzeczy, których w Tobie nienawidzę to współczesna opowieść, która rozgrywa się w Seattle, a większość postaci to licealiści. To, jak wydarzenia po wystawie następują, bardzo różni się od sztuki. Najbardziej wyraźną różnicą jest charakterystyka zarówno Patricka, jak i Kat, a także sposób, w jaki rozwija się ich związek. Wreszcie, film jest uważany za feministyczny, z subtelnymi odniesieniami do tematów, które nie były wówczas zbytnio poruszane w kinie, oraz ze względu na przedstawienie rozwoju sióstr Stratford. Odwrotnie, Poskromienie złośnicy został nazwany mizoginistyczny, chociaż był to temat debaty wśród uczonych. Można argumentować, że sztuka mogłaby być satyrycznym komentarzem do małżeństwa, podobnie jak Dwunasta noc mógłby być komentarzem do ról płciowych. Niezależnie od prawdziwych intencji wielkiego barda Poskromienie złośnicy, większość wydarzeń w sztuce prawdopodobnie nie wytrzymałaby zbyt dobrze współczesnej analizy, a adaptacja filmowa z pewnością nie próbowała się tego dowiedzieć.
Petruchio / Patrick
Istotną różnicą są odpowiednie przedstawienia męskiego ołówka. Podczas gdy obsada 10 rzeczy, których w Tobie nienawidzę nie brakuje wspaniałych występów, jednym z przełomowych aktorów filmu był Heath Ledger, który oszołomił publiczność jako Joker w filmie Christophera Nolana Mroczny rycerz . Patrick Verona z Ledgera to klasyczny zły chłopiec; jest nieskończenie czarujący, ale nie przejmuje się tym, co większość ludzi o nim powie lub myśli, i nie interesuje go dopasowywanie się do niego. Z długimi włosami, skórzanymi kurtkami i australijskim akcentem jest „marzycielski” w sposób, w jaki często przedstawia się młodzieńców : nonszalancki i nonszalancki, jeśli chodzi o relacje z innymi.
W sztuce Petruchio chce się ożenić z pieniędzmi i nie trzeba zbyt wiele przekonywać, aby poślubić Katherinę. Oboje pobierają się niemal natychmiast i dopiero po ślubie Petruchio zaczyna „oswajać” swoją nową pannę młodą za pomocą wątpliwych środków, które są podobne do gazowania i po prostu zaniedbania. Niektóre interpretacje Petruchia sugerują, że lubi silną wolę Katarzyny i traktuje akt „oswajania” jej jako zabawne wyzwanie. Ten pogląd na Petruchio ma nieco więcej wspólnego z bardziej wyluzowaną osobowością Patricka. Patrick nie boi się Kat, jak wielu innych, i często uważa jej żarty i odrzucenia za zabawne.
Inaczej jedyną wspólną cechą Patricka i Petruchio jest zamiłowanie do pieniędzy. Główną motywacją Petruchio do małżeństwa są pieniądze, aw filmie zalotnicy Bianki przekupują Patricka, by zwrócił się do Kat, na co początkowo się wahał. Jednak w miarę postępu filmu Patrick okazuje się być kimś więcej niż tylko reputacją złego chłopca i faktycznie udaje mu się zburzyć mury, które Kat wokół siebie zbudowała, zakochując się w niej i burząc przy tym własne mury. Chociaż nie jest to jedna z najlepszych adaptacji filmów szekspirowskich, podróż Patricka 10 rzeczy, których w Tobie nienawidzę nie tylko odwraca trop złego chłopca do góry nogami, ale także daje widzom o wiele bardziej sympatyczny męski trop.
Katherina / Kat
Katherine jest opisywana przez inne postacie w sztuce jako uparta i nazywana jest złośnicą tylko dlatego, że nie spełnia standardów właściwego zachowania kobiet w tamtym czasie. Co ciekawe, kiedy Petruchio ogłasza, że mają się pobrać, milczy, ani nie zgadza się, ani nie sprzeciwia się poślubieniu tego mężczyzny, którego prawie nie zna. Po ślubie Petruchio odmawia jej snu i jedzenia, twierdząc, że tak bardzo ją kocha i nie pozwoli jej jeść nieodpowiedniego jedzenia ani spać w mniej niż idealnych warunkach. Jest załamana psychicznie do tego stopnia, że kiedy Petruchio wskazuje na słońce i nazywa je księżycem, nie zaprzecza mu. Pod koniec sztuki Katherine wygłasza przemówienie na temat tego, jak ważne jest, aby żony słuchały swoich mężów, ale wielu zinterpretowało to przemówienie jako ironiczne.
Niezależnie od tego, czy przemówienie Katheriny jest ironiczne, czy nie, charakterystyka Kat Stratford Julii Stiles jest znacznie łatwiejsza do rozpoznania. Od momentu, gdy Kat pojawia się na ekranie, tocząc się w samochodzie do „Bad Reputation” Joan Jett, widzowie mają poczucie, że jest społecznym wyrzutkiem w swojej społeczności. Jest przeciwieństwem i prawie całkowitym przeciwieństwem swojej młodszej siostry; słucha tylko zespołów z członkami płci żeńskiej, woli książki od makijażu i nie interesuje się randkami. Jedną z najwcześniejszych interakcji między Kat i Patrickiem jest wpychanie przez nią kopii Kobieca tajemnica przez Betty Friedan w ramiona Pat. Jednak Kat ma z nią jedną cechę wspólną Szekspirowski odpowiednik: oboje doświadczyli traumy.
Chociaż Kat nie była zapalona gazem ani głodna tak jak Katherina, miała złe doświadczenia z Joeyem Donnerem (Andrew Keegan), jednym z zalotników Bianki. Gdy Kat ujawnia Biance pod koniec filmu, ona i Joey spotykali się na pierwszym roku i czuła presję, by uprawiać z nim seks. Mówi, że tego żałuje i wkrótce potem została porzucona; Kat twierdzi, że zna typ faceta, jakim jest Joey, i że próbuje chronić przed nim Biancę.
Urządzenie do kadrowania i feministyczne podteksty
Drobną, choć zauważalną różnicą jest użycie w sztuce urządzenia do kadrowania. Pierwszy akt Poskromienie złośnicy przedstawia bezimiennego Lorda, który chce zrobić dowcip pijakowi o imieniu Christopher Sly. Aby odwrócić uwagę Sly'ego, Pan organizuje przedstawienie sztuki przedstawiającej historię Katarzyny i Petruchia. To urządzenie do kadrowania dodaje pewien stopień separacji: zamiast reagować publiczność Poskromienie złośnicy Przedstawienie w przedstawieniu jako przedstawienie rzeczywistości tworzy narracyjny dystans, a publiczność obserwuje reakcję pijanego pana na Katarzynę i Petruchia. Dodanie przez Szekspira tego urządzenia do kadrowania uwiarygodnia teorię, że Poskromienie złośnicy jest satyrą i jawnym społecznym komentarzem do ówczesnej polityki płci.
Czytanie Poskromienie złośnicy to podsumowuje mizoginistyczne stwierdzenia, że publiczność powinna traktować udane „oswajanie” Petruchia za dobrą monetę: zapewnił on swoją męską wolę nad żoną, a ona „nauczyła się swojego miejsca”. Jednak ta lektura pomija, że tego rodzaju uproszczona moralność jest rozrywką dla pijaka. Dlatego ludzie, którzy akceptują sposób traktowania Katarzyny przez Petruchio, stają się celem satyry. W ten sposób uczeni twierdzą, że Szekspir Poskromienie złośnicy jest właściwie postępową, feministyczną sztuką, ale film naturalnie pozbył się narzędzia kadrowania, ponieważ historia, którą chciał opowiedzieć, była bardziej wyraźnie feministyczną historią współczesnego komedii romantycznej dla nastolatków.
Chociaż nie przechodzi dokładnie testu Bechdela, 10 rzeczy, których w Tobie nienawidzę wyprzedził swoje czasy, szczególnie w przedstawieniu związku Kat i Bianki. Początkowo są wobec siebie wrogo nastawieni, a Bianca czuje się bardziej jak pusta, złośliwa siostrzyczka, a Kat jak apodyktyczna, dziwna starsza siostra. Ale pod koniec filmu okazuje się, że Bianca jest znacznie mądrzejsza i bardziej dojrzała, niż można by przypuszczać na podstawie jej wyboru stroju, cudownego odwrócenia filmowych tropów z lat 90. Tymczasem Kat jest znacznie bardziej wrażliwą postacią, niż nawet chciała przyznać. Dopiero szczera rozmowa i odkrycie Joeya na temat jego aranżacji z Patrickiem dla Bianca zdało sobie sprawę, że doświadczenia Kat są wartościowe, a Kat potrzebował trochę złamanego serca, by docenić łagodniejszą, bardziej empatyczną stronę Bianki. Ten zdrowy rozwój ich związku zapewnił im miejsce na liście największych siostrzanych duetów w historii kina.
Co więcej, postanowienie o zalotach Kat i Patricka jest niemal odwróceniem ironicznego zwrotu w sztuce Szekspira. Podczas Poskromienie złośnicy jest ewentualne feministyczne motywy są ukryte w urządzeniu kadrującym, 10 rzeczy, których w Tobie nienawidzę jest bardziej jawne. Kat nie musiała się zmieniać w żaden rzeczywisty sposób, podobnie jak Patrick. W ramach przeprosin za zranienie Kat, Patrick wykorzystuje pieniądze, które Joey mu zapłacił, by kupić Kat gitarę, na którą patrzyła, wyrażając, że jej szczęście znaczy dla niego więcej niż jakakolwiek kwota. A po kilku tygodniach milczenia i jednym bardzo emocjonalnym wyznaniu miłości przez sonet z Kat, wybacza Patrickowi. Zamiast zmieniać to, kim są u swoich podstaw, ci dwaj młodzi nastolatkowie po prostu uczyli się na swoich błędach, wzrastali emocjonalnie i, w przypadku Patricka, nadrabiali swój błąd w znaczący sposób. Nikt nie musiał się zmieniać i każdy mógł sam zdecydować, co czyni go szczęśliwym. Nowoczesny feminizm podkreśla zdolność jednostki do decydowania o tym, co jest dla niej najlepsze, i 10 rzeczy, których w Tobie nienawidzę jest bardziej otwarta i szczera w swoich feministycznych skłonnościach niż Poskromienie złośnicy.