Niedawny horror Jamesa Wana Malignant czerpie inspirację z filmów Dario Argento, Johna Carpentera, Stephena Kinga i wielu innych legend gatunku.
Złośliwy od chwili premiery zachwyca i obrzydza publiczność w równym stopniu, ale jakie filmy zainspirowały nowy horror Jamesa Wana? Gatunek ten nie jest obcy Wanowi, gdyż karierę ekranową rozpoczął od klasycznego filmu z 2004 roku Piła . Po tym, jak ten niezależny hit zapoczątkował podgatunek filmów o torturach z połowy XXI wieku, Wan wykorzystał swoją nowo zdobytą popularność do dwóch hitowych serii horrorów z Obecność , I Podstępny kino.
Po wyreżyserowaniu Jasona Momoa w 2018 r Aquamana Wan triumfalnie powrócił do świata kina grozy swoim występem inspirowanym Giallo Złośliwy . Film już wywołał podziały, ale niewielu widzów i krytyków mogłoby stwierdzić, że jego szalona historia i żywe efekty wizualne nie zapadają w pamięć. Gorzki i niezaprzeczalnie pomysłowy, Złośliwy to horror pełen odwagi i werwy – nie wspominając o długiej liście inspiracji gatunkowych.
Powiązane: Malignant And Last Night In Soho zapowiadają odrodzenie Giallo
Film Wana czerpie z różnorodnych ulubionych horrorów, niektórych mniej znanych i stosunkowo dobrze znanych. Zagłębianie się w szczegóły wpływu poszczególnych filmów na nowe dzieło Wana nieuchronnie oznacza podzielenie się poważnymi spoilerami i Złośliwy to rodzaj filmu, który (bardziej niż większość) zyskuje na tym, że widzowie nie wiedzą, jak wcześnie zakończy się szalony zwrot akcji. To powiedziawszy, lista inspiracji Wana obejmuje szereg filmów Giallo (zarówno znanych, jak i mniej znanych), w dużej mierze zapomniany film Johna Carpentera, kontrowersyjny hit Briana De Palmy, ukochany kultowy horror, a nawet adaptację Stephena Kinga.
Ciemność (1982)
Jeśli chodzi o składanie hołdu mistrzom Giallo, niektóre zapożyczenia Wana są subtelne i działają na poziomie czysto technicznym. Reżyser bardzo często nawiązuje do twórczości Dario Argento Złośliwy i jedno przechylające głowę ujęcie, które ukazuje architekturę budynku przed wejściem do środka, przywołuje na myśl zdjęcia z 1982 roku Ciemność . Jednak ten zawrotny kawałek pracy kamery, który swój twórczy dług zawdzięcza podobnemu, jeszcze ambitniejszemu, wielopoziomowemu ujęciu z filmu Argento, nie jest jedynym Ciemność znaleziono skinienie głową Złośliwy . Drugi hołd, jaki Wan złożył Argento Giallo, polega na użyciu trofeum jako narzędzia zbrodni, z Złośliwy Specyficzny wybór trofeum przez Argento wiąże się również z innym wysiłkiem Argento.
Zjawiska (1985)
Argento Uraz biorąc pod uwagę fakt, ma to również kluczowy wpływ na film Wana Złośliwy historia kręci się wokół zabójcy szukającego zemsty na lekarzach, podczas gdy reżyser jest mniej znany Cztery muchy z szarego aksamitu natchniony Złośliwy' zwrotny koniec. Jednak jest rok 1985 Zjawiska to oferowane Złośliwy jego najbardziej oczywista inspiracja, ponieważ projekt złoczyńcy Gabriela wydaje się być nieco zainspirowany Patuą Bruckner, zabójcą wczesnego pojazdu Jennifer Connelly. Z niektórymi bardziej znanymi wyczynami legendy horroru, takimi jak Głęboka czerwień , Wzdycha , Lub Ptak Z Kryształowym Upierzeniem zainspirował także kolorową estetykę Złośliwy , można śmiało nazwać Argento głównym twórczym wpływem filmu. To powiedziawszy, film Wana ma dług wobec innych ikon spoza świata Złośliwy list miłosny Giallo.
Oczy Laury Mars (1978)
W reżyserii Nigdy więcej nie mów nigdy Irvina Keshnera, Oczy Laury Mars to niesłusznie zapomniany horror noir z zabójczym wątkiem Złośliwy zasadniczo zapożyczone – przynajmniej w przypadku pierwszych dwóch aktów filmu. Podążając za tytułową bohaterką Faye Dunaway, Oczy Laury Mars widzi oblężoną postać zmuszoną do patrzenia na zabójcę, ma psychiczne połączenie z morderstwami wielu ofiar. Ona i porucznik Neville (młody Tommy Lee Jones) nie są w stanie powstrzymać rzezi aż do zakończenia zwrotu, który odbiega od Złośliwy znacznie. Mimo to założenie Złośliwy (bohater widzi morderstwa tak, jak je popełnia ktoś inny i nie potrafi dociec dlaczego) ma twórczy dług wobec tego filmu, którego historię napisał Halloween Johna Carpentera.
Powiązane: Zapomniany film Johna Carpentera, który zainspirował Malignant Jamesa Wana
Ubrany, żeby zabić (1980)
Porywający horror Briana De Palmy Ubrany, żeby zabić , odzyskany i w równym stopniu urażony przez krytyków queer, to trudny film, o którym trudno mówić, nie zdradzając jego głównego zwrotu. Łagodnie wychowany psychiatra Michaela Caine’a nie może ustalić jego powiązania z serią zabójstw popełnionych przez niezidentyfikowaną blondynkę, dopóki widzowie nie odkryją, że to on jest zabójcą i jest niebezpiecznie niezrównoważoną postacią z morderczym rozdwojoną osobowością. Wan wymienił horror psychologiczny jako inspirację, a w filmie jest wiele kampowej ekstrawagancji, stylistycznych akcentów i ponurej, krętej tajemnicy De Palmy. Złośliwy. To powiedziawszy, film Wana mądrze zdecydował się eksplorować horror ciała, a nie ryzykowne terytorium potencjalnie obraźliwej pseudopsychologii.
Ciemna połowa (1993)
Teraz, gdy zwrot akcji został już prawie stwierdzony, można śmiało wymienić adaptację Stephena Kinga, której fabuła może mieć najbardziej oczywisty wpływ na Złośliwy fabuła. Ciemna połowa obsadził Timothy'ego Huttona w roli Thada Beaumonta, odnoszącego sukcesy autora literackiego, który dorabia jako autor tandetnych thrillerów opartych na wyzysku. Jak na razie autobiograficzny, ale kiedy tytułowa zła strona postaci Hutton zaczyna gromadzić się w ofiarach, ten psychologiczny horror musi oferować bardziej konkretne wyjaśnienie, skąd pochodzi gorsza połowa Hutton. Odpowiedź, która całkowicie psuje oba filmy, jest taka, że Thad ma pasożytniczego bliźniaka żądnego krwi, który pozostał jego częścią, mimo że lekarze uważali, że zmarł przy porodzie. Tak więc współpraca George'a A. Romero i Stephena Kinga stworzyła przybliżony plan Złośliwy fabułę, choć dodała ona autotematycznego akcentu antybohatera będącego autorem horroru.
Sprawa koszyka (1982)
Słynący z taniej eksploatacji kultowy film Franka Henenlottera Sprawa koszyka przedstawił widzom groteskowego i całkowicie złego Beliala, zdeformowanego pasożytniczego bliźniaka pragnącego zemsty na lekarzach, którzy skazali go na życie w koszu. Belial jest znacznie głupszym zabójcą niż Gabriel Koszyczek” ton jego jest niezaprzeczalnie lżejszy (choć jednocześnie bardziej ponury) niż Złośliwy głównego nurtu stylizacji, ale to paskudne dziwactwo nadal wyraźnie wpłynęło na zwrot akcji w trzecim akcie filmu Wana. To powiedziawszy, film Henenlottera podejmuje ryzykowną decyzję o wprowadzeniu potwora znacznie, dużo wcześniej, co jest wyborem, którego może dokonać ta kultowa komedia-horror, ale który prawdopodobnie zmieniłby zdanie Wana Złośliwy w niezamierzony wybuch śmiechu.
Więcej: Złośliwy musi przełamać najgorszy nawyk Jamesa Wana: strach przed skokami