Nowa sonifikacja czarnej dziury umożliwia nam słuchanie jej kakofonicznego echa przestrzeń . Przestrzeń jest zarówno głośna, jak i cicha, w zależności od tego, jak słuchasz. Ludzie doświadczają dźwięku przenoszonego przez fale ciśnienia, które docierają do naszych uszu za pośrednictwem wibrujących cząsteczek powietrza. W kosmosie brak cząsteczek powietrza uniemożliwia nam usłyszenie muzyki wszechświata, która pochodzi z niebiańskich pól elektrycznych i magnetycznych. Naukowcy regularnie badają nowe sposoby doświadczania danych z kosmosu, a do tworzenia gwiezdnych pejzaży dźwiękowych zastosowano wiele technik.
Zrobotyzowany statek kosmiczny wysłany w otaczające Ziemię pasy promieniowania Van Allena, znane jako sondy Van Allena, zarejestrował fale plazmy w kosmosie, z których niektóre mają częstotliwość słyszalną dla ludzi. Te nagrania po prostu musiały zostać przekształcone w fale dźwiękowe, aby ci z nas na Ziemi mogli podziwiać niesamowity chór lamentów, wycia i ćwierkania. Należący do NASA satelita Transiting Exoplanet Survey Satellite, TESS, śledził częstotliwości oscylacji czerwonych olbrzymów, aby wytworzyć słyszalne rytmy przypominające symfoniczną rozgrzewkę. Na niektórych planetach nagrywanie jest bardziej wykonalne, ponieważ na wielu z nich panuje atmosfera. Na przykład na Marsie NASA zarejestrowała wiatr i inne dźwięki otoczenia.
Powiązane: Jak NASA wykorzystała dźwięk do mapowania Marsa
Obserwatoria rentgenowskie Chandra i Swift należące do NASA wydali teraz nową sonifikację, która pozwala ludziom słuchać dźwięków czarnej dziury. Dźwięk daje głos rozbłyskom promieniowania elektromagnetycznego pochodzącego z czarnej dziury o nazwie V404 Cygni. V404 Cygni znajduje się około 7800 lat świetlnych od Ziemi i jest od 5 do 10 razy masywniejsza od Słońca. Czarna dziura pochłania obecnie pobliską gwiazdę towarzyszącą kawałek po kawałku. Gdy materia gwiazdy przedostaje się do czarnej dziury, od czasu do czasu wytwarza wybuchy promieniowania lub echa światła . W sonifikacji te lekkie echa przypominają uderzenia bębnów staccato o różnym natężeniu. Gwiazdy tła również przyczyniają się do klipu. Każda gwiazda jest reprezentowana przez inną nutę muzyczną.
Promienie rentgenowskie niewidzialnych ech
Źródło: Rentgen: Chandra: NASA/CXC/U.Wisc-Madison/S. Heinz i in.; Swift: NASA/Swift/Uniwersytet. z Leicester/A. Beardmore; optyczny: DSS; Sonifikacja: NASA/CXC/SAO/K.Arcand, SYSTEM Sounds (M. Russo, A. Santaguida)
Koncentryczne pierścienie echa świetlnego otaczające czarną dziurę V404 Cygni są niezwykłe i same w sobie warte opublikowania, gdy zostały odkryte w 2015 roku przez naukowców korzystających z teleskopu Swift. Podobnie jak w przypadku wielu zjawisk astronomicznych, pierścieni nie można zobaczyć gołym okiem, co sprawia, że wizualizacje i sonifikacje są tym ważniejsze. Aby stworzyć obraz i dźwięk, naukowcy zbadali widma rentgenowskie czarnej dziury, aby określić jej rozmiar, skład i odległość.
Należące do NASA obserwatorium Chandra X-Ray jest teleskopem orbitalnym przeznaczonym do rejestrowania emisji promieniowania rentgenowskiego z najgorętszych regionów wszechświata. przez jego Wszechświat dźwięku projektu, Chandra stworzyła wiele inspirujących nagrań dźwiękowych z różnymi funkcjami przestrzeń .
Następny: Sonda kosmiczna Orion NASA rejestruje rzadkie zdjęcia Księżyca podczas pierwszego przelotu