The Hateful Eight jest drugim westernem Quentina Tarantino i podobnie jak jego główna tajemnica, sam film ma wiele warstw.
Pomimo zdobycia trzech nominacji do Oscara i jednej wygranej, zachodnia tajemnica morderstwa Quentina Tarantino Nienawistna Ósemka jest jednym z najniżej ocenianych filmów w jego karierze. Z obecną oceną IMDB na poziomie 7,8 / 10, 68/100 Metascore i 75% wynikiem w Rotten Tomatoes, tylko Dowód śmierci plasuje się niżej niż jakikolwiek z dotychczasowych filmów jego Tarantino.
Wydany w 2015 roku, Nienawistna Ósemka dotyczy oktetu nieznajomych w 1877 roku w Kolorado, którzy ukryli się w pasmanterii podczas gwałtownej zimowej zamieci. Kiedy w murach dochodzi do morderstwa, rozpoczyna się wyścig w poszukiwaniu sprawcy. W grudniu tego roku film skończy pięć lat. Oto 10 zakulisowych faktów na temat jego powstawania Nienawistna Ósemka .
10Wyciekł oryginalny skrypt
W 2014 roku powstał szkic scenariusza Tarantino dla Nienawistna Ósemka wyciekł do Internetu, co doprowadziło do poważnego pozwu na stronie internetowej, która go opublikowała. Tarantino był tak zrozpaczony na myśl o zepsuciu swojej historii, że zrezygnował z robienia filmu i zamiast tego rozważał wydanie go jako powieści.
Jednak po zorganizowaniu czytania scenariusza na stole, Tarantino dostrzegł podekscytowanie wszystkich zaangażowanych aktorów. Kiedy wieloletni współpracownik Samuel L. Jackson przekonał go do zrobienia filmu pomimo wycieku, zgodził się Tarantino. Zmienił jednak zakończenie.
9Film został nakręcony w Ultra Panavision 70 mm
Ze względu na rozmiar, skalę i zasięg amerykańskiego zachodu Tarantino zdecydował się na filmowanie Nienawistna Ósemka w folii Ultra Panavision 70 mm. Nakręcił także fragmenty filmu na taśmie analogowej 65 mm. Film był pierwszym, który został nakręcony w tym formacie od 50 lat od premiery Chartum w 1966 roku. To dopiero jedenasty film w historii kina, w którym zastosowano Ultra Panavision 70 mm.
Kiedy przyszedł czas na pokaz filmu, kina musiały zostać wyposażone w odpowiednie projektory, aby pomieścić taśmę filmową 70 mm. Łącznie zmieniono 96 kin, co miało przybliżony koszt 8-10 milionów dolarów.
8Prawdziwy i fałszywy śnieg był używany do zamieci
Filmowanie odbywało się głównie w górach Kolorado zimą. Jednak w przypadku scen przedstawiających śnieżycę śnieżną ekipa produkcyjna ciągle spotykała się z dobrą pogodą.
Aby zasymulować zamieć, załoga zastosowała duże wentylatory, skrobię i osłony przeciwsłoneczne. Jednak gdy sztuczny śnieg szybko stopił się, produkcja została zmuszona do tymczasowego wstrzymania. Tarantino, Kurt Russell i inni na planie błagali bogów śniegu o nadejście burzy, która została przyznana kilka dni później.
7Ennio Morricone wykorzystał stare i nowe partytury do filmu
Po napisaniu muzyki do poprzedniego filmu Tarantino Django Unchained , nieprzyjemne doświadczenie sprawiło, że legendarny kompozytor Ennio Morricone publicznie oświadczył, że nigdy więcej nie będzie współpracował z reżyserem. Ale los chciał, że znowu pracował z Tarantino, a jego praca przyniosła mu Oscara za swoją oryginalną partyturę.
Oprócz komponowania oryginalnych utworów muzycznych do filmu, Tarantino włączył również fragmenty niewykorzystanej partytury Morricone do utworu Johna Carpentera Rzecz z udziałem Russella. Cytowane przez Tarantino Rzecz jako główny wpływ na film, wraz z jego własnym filmem Rezerwowe Psy .
6Zerwane połączenie z Django zostało uwolnione
Pierwotnie wymyślony przez Tarantino Nienawistna Ósemka być kontynuacją Django Unchained . Pomysł powstał jako powieść pt Django w Białym Piekle ale kiedy Tarantino starał się rozwinąć historię, zmienił format.
Postać Django (Jamie Foxx) miała pojawić się w tym filmie, ale Tarantino ostatecznie zrezygnował z tego pomysłu. Mimo to w filmie można odnaleźć subtelne wizualne nawiązania do Django. Major Marquis Warren siedzi na siodle Django na początku filmu, a zieloną kurtkę Django można dostrzec na podłodze Pasmanterii Minnie.
5Wiele aktorek było uważanych za Daisy Domergue
Podczas gdy wiele głównych ról zostało napisanych z myślą o wieloletnich współpracownikach Tarantino, rola Daisy Domergue nie była. Uwzględniono kilka aktorek, w tym Geenę Davis, Demi Moore, Katee Sackhoff, Hilary Swank, Michelle Williams, Evan Rachel Wood i Robin Wright.
Ostatecznie Tarantino obsadziła Jennifer Jason Leigh w tej roli po obejrzeniu kilku jej głównych ról z lat 90. Leigh otrzymała nominację do Oscara za rolę w filmie.
4Oryginalna śmierć Jody była gorsza
W oryginalnym scenariuszu śmierć Jody Domergue (Channing Tatum) została napisana tak, aby była o wiele bardziej bezlitosna niż to, co ostatecznie zostało przedstawione w filmie. Chociaż jego śmierć w wydanej wersji jest niezwykle krwawa, jego los byłby jeszcze gorszy w niektórych aspektach.
Pierwotnie Jody miał zostać postrzelony raz w ramię przez Chrisa Mannixa (Walton Goggins) i raz w plecy przez Warrena, zanim spadł z powrotem do piwnicy. Zamiast wykrwawić się na śmierć, Jody miała zostać pożarta żywcem przez hordę szczurów, które schroniły się przed zamiecią w piwnicy.
3Oswaldo Mobray ma wnuka w bękartach wojny
Tim Roth gra w filmie oszusta, który nazywa się Oswaldo Mobray. Ale kiedy okazuje się, że jego tożsamość jest podstępem, ujawnia, że jego prawdziwe nazwisko to angielski Pete Hicox.
Imię Hicox dowodzi, że postać jest spokrewniona z porucznikiem Archie Hicoxem (Michael Fassbender), który pojawił się w filmie Tarantino. Bękarty wojny . W wywiadzie udzielonym w 2015 roku HuffPo , Roth potwierdził, że jego postać jest pradziadkiem Archiego Hicoxa.
dwaKurt Russel zniszczył antyczną gitarę
Piosenkę, którą Daisy śpiewa w filmie, wykonała na żywo na planie Jennifer Jason Leigh. To samo nagranie znajduje się na ścieżce dźwiękowej, wypełnionej dialogiem Johna Rutha w tle i dźwiękiem gwoździ wbijanych w drzwi.
Gitara, której Leigh używał na planie, była zabytkiem o wartości 40 000 dolarów zamówionym przez Martin Guitar Museum. Na scenę, w której Ruth rozbija gitarę na kawałki, powstało sześć replik. Jednak Kurt Russell nie był świadomy całej sytuacji i podczas pierwszego ujęcia rozbił prawdziwą gitarę. Reakcja Leigh jest naturalna. Od tego czasu Martin Guitar Museum odmówiło wypożyczania gitar do produkcji filmowych.
1Oryginalna śmierć majora Warrena była szybsza
W pierwotnym szkicu makabryczny los Warrena miał być znacznie inny niż to, co pojawia się na ekranie. Zamiast pozostawić go, by wykrwawił się na śmierć poza ekranem, Warren zostałby kilka razy postrzelony przez Jody spod desek podłogowych, aż upadł na podłogę.
Gdyby Warren był unieruchomiony, pozbawiona kajdan Daisy prześlizgnęłaby się po podłodze, chwyciła pistolet i strzeliła Warrenowi w oczy. W rzeczywistości domniemana śmierć Warrena pochodzi z rany postrzałowej na genitaliach.