Rodzice Neville'a Longbottoma mogli nie odgrywać wielkiej roli w filmie Harry'ego Pottera franczyzy, ale ich tragiczna historia, w tym tortury, jest ważna dla rozwoju postaci Neville'a w całej serii. Franka i Alice Longbottomów byli dwoma potężnymi aurorami, którzy walczyli u boku Zakonu Feniksa w Pierwszej Wojnie Czarodziejów przeciwko Lordowi Voldemortowi – ale widzowie prawdopodobnie rozpoznają ich imiona tylko w odniesieniu do tortur i cierpienia, które przeszli z rąk Śmierciożerców. Ich niefortunny los dowodzi, że chociaż zwycięstwo ostatecznie przypadło Zakonowi, po drodze było kilka ofiar.
Po tym, jak podczas wojny zostali schwytani przez armię Voldemorta, Frank i Alice byli torturowani przez Bellatriks Lestrange i Śmierciożerców, aby ukarać ich za niewłaściwą lojalność. I chociaż filmy nie stronią od jej apatii i niemoralności, Bellatriks jest zupełnie inna w książkach. W oryginalnej historii jest o wiele bardziej bezduszna i mściwa – tortury Franka i Alice służą jako doskonały sposób na sprawienie, by czytelnicy ją znienawidzili. Skutki klątwy Cruciatus utrzymywały się na rodzicach Neville'a przez długi czas i już nigdy nie były takie same.
POWIĄZANE: Tajny powód, dla którego Dumbledore dał Neville'owi Houseowi punkty w Harrym Potterze
Co się stało z Nevillem i Longbottomami po tym, jak zostali zaatakowani?
Frank i Alice Longbottom pełnili niezwykle ważne role w Pierwszej Wojnie Czarodziejów, pomagając Zakonowi w wielu kluczowych bitwach i pojmaniach. Jako aurorzy należeli do najpotężniejszych i najodważniejszych z nich wszystkich. Ale po torturach pod koniec wojny obaj przeżyli intensywne załamanie psychiczne, które skutecznie zniszczyło ich życie. Para została umieszczona na stałym oddziale Szpitala Świętego Munga dla Magicznych Chorób i Urazów, gdzie spędzili resztę swoich dni. Klątwy niewybaczalne nie są często używane w grze Harry'ego Pottera franczyzy, ale tortury Franka i Alice naprawdę dowodzą, jak potężni mogą być.
Po hospitalizacji rodziców Neville Longbottom został wysłany do swojej babci Augusty. Chociaż nigdy nie widziano jej w filmach, z nieskazitelnego zachowania Neville'a i przestrzegania prawa jasno wynika, że była dość surową opiekunką chłopca, wychowując go w poszanowaniu zasad świata, tak jak jego rodzice. Była bardzo opiekuńcza w stosunku do Neville'a, ale to ma sens, biorąc pod uwagę jego rolę w nieuchwytnej przepowiedni profesor Trelawney. Twierdziła, że tylko jeden młody chłopak może pokonać Voldemorta, a Neville Longbottom był jedną z dwóch osób (obok Harry'ego), które pasowały do jej opisu.
Chociaż Neville prawdopodobnie nie był „chłopcem, który przeżył”, Augusta wiedziała, że jeśli Śmierciożercy kiedykolwiek odkryją jego potencjalny udział w przepowiedni, stanie się ich największym celem. Więc wychowała go na zupełnie nie wyróżniającego się czarodzieja, który trzymał się z dala od kłopotów. Od czasu do czasu odwiedzał rodziców, ale skutki ich załamań nie pozwalały im na prawdziwy kontakt z synem. Neville nadal budował z nimi relacje, odwiedzając ich, kiedy tylko mógł, ale jego rodzice po prostu nie byli już tymi samymi ludźmi, jakimi byli kiedyś.
Czy Bellatrix i inni śmierciożercy spotkali się z karą?
Nie jest jasne, ilu śmierciożerców było zaangażowanych w torturowanie Franka i Alice Longbottom, ale niektóre osoby zostały schwytane i przesłuchane w tej sprawie. Filmy nie wyjaśniają mrocznych sekretów rodziny Crouchów, ale książki wyjaśniają, że Barty Crouch. Jr był prawdopodobnie najbardziej zaangażowanym sprawcą tej zbrodni. Własny ojciec skazał go na dożywocie w Azkabanie, by zrobić z syna przykład, udowadniając, że podobne akty terroryzmu nie pozostaną bezkarne. Ale po kilku latach matka Barty'ego użyła eliksiru wielosokowego, aby zamienić się miejscami z synem i pozwolić mu uciec.
POWIĄZANY: Dlaczego Barty Crouch. Junior nienawidzi Draco Malfoya w Harrym Potterze
Bellatrix, Rodolphus i Rabastan Lestrange z dumą przyznali się do udziału w torturach, co pozwoliło Ministerstwu wysłać ich do Azkabanu bez większych komplikacji. Odsiedzieli kilka lat w więzieniu, zanim uciekli w 1996 roku, by dołączyć do Czarnego Pana po jego zmartwychwstaniu. Więc chociaż śmierciożercy zostali uwięzieni za swoje zbrodnie, trudno twierdzić, że naprawdę dostrzegli sprawiedliwość. Ich przywódca, Lord Voldemort, był najniebezpieczniejszym czarodziejem w całym świecie Harry'ego Pottera franczyzy - więc zapewnił, że jego lojalni wyznawcy będą chronieni pomimo ich niewybaczalnych zbrodni. Brak prawdziwej kary za tortury Alice i Franka był ogromną niesprawiedliwością, która nigdy nie została rozwiązana.
Jak to wpłynęło na ogólny łuk Neville'a
Tortury jego rodziców miały ogromny wpływ na wczesne życie Neville'a Longbottoma, tak jak w przypadku każdego dziecka. Stracił całą pewność siebie i pewność siebie, dlatego w pierwszych kilku książkach/filmach jest takim nieśmiałym i nieśmiałym chłopcem. Nie mając prawdziwej rodziny poza babcią, nie miał wsparcia emocjonalnego, które było niezbędne do nawiązania prawdziwych przyjaciół lub znaczących związków. Fakt, że jego rodzice nawet nie rozpoznali jego twarzy, musiał być niesamowicie demoralizujący, wysyłając go w wir samotności i izolacji, których żaden z jego rówieśników nie mógł zrozumieć.
Nigdy nie wiedział o przepowiedni, która głosiła, że Neville może pokonać Lorda Voldemorta, ale to nie powstrzymało go przed przygotowaniami do tego. Kiedy dorósł i stał się bardziej świadomy historii swoich rodziców, stał się zły i złośliwy wobec tych, którzy zabrali mu rodzinę. W drugiej połowie serii Neville naprawdę zaczyna trenować swoją magię i doskonalić swoje umiejętności, aby walczyć ze Śmierciożercami – tak jak robili to jego rodzice. Byli jego największą inspiracją i gdyby nie ich tragiczny los, trudno sobie wyobrazić, że Neville stałby się tak potężny i zdeterminowany, jak ostatecznie.
Tortury Franka i Alice Longbottomów była oczywiście okropną zbrodnią, ale jest to również powód, dla którego Neville rozwinął umiejętności i zdolności, które doprowadziły go do zwycięstwa w Bitwie o Hogwart. Zakończenie Insygniów Śmierci, część 2, naprawdę działa, ponieważ Neville jest ostatecznie odpowiedzialny za śmiertelny cios horkruksom Voldemorta. To ekscytujący moment zemsty i sprawiedliwości, który w końcu daje Neville'owi uznanie, na które zasługuje, jednocześnie pozwalając mu żyć spokojnie ze świadomością, że pomścił swoich rodziców. Nigdy nie dotarłby do tego etapu, gdyby tragedia nie nawiedziła jego przeszłości i nie zachęciła go do działania.
WIĘCEJ: Za każdym razem, gdy Harry Potter używał niewybaczalnych klątw (i dlaczego nie Avada Kedavra)