Remus Lupin to jedna z najbardziej fascynujących postaci w historii Harry'ego Pottera serial, będąc wilkołakiem, który był skonfliktowany o swoje miejsce w życiu. Jako najlepszy przyjaciel Jamesa Pottera i Syriusza Blacka, Remus czuł prawdziwą akceptację w czasach szkolnych, tylko po to, by zostać zniszczonym po interwencji Voldemorta.
POWIĄZANE: Harry Potter: 10 razy Harry zasłużył na utratę punktów domu
Działania Remusa jako nastolatka można umieścić w innym kontekście, w którym można je uznać za tchórzliwe. Co więcej, jego utrzymująca się głęboko zakorzeniona niepewność jako dorosły również doprowadziła go do podejmowania podobnie tchórzliwych decyzji. Z drugiej strony, wiele razy wykazywał się odwagą i heroizmem, z których znany jest dom Gryffindoru, a tego też nie można lekceważyć.
Tchórz: celowe niepowodzenie w poinformowaniu Dumbledore'a o sekretnych przejściach
Wielu fanów domagało się spin-offu z udziałem grupy Huncwotów, składającej się z Remusa, Jamesa, Petera i Syriusza, aby dowiedzieć się o nich więcej. Na razie wiadomo, że grupa złamała większość zasad Hogwartu i znalazła sposoby na wejście i wyjście ze szkoły.
Remus celowo nie powiedział Dumbledore'owi o tych przejściach, mimo że wierzył, że Syriusz chciał zabić Harry'ego i korzystał z tych samych tras. Jak sam przyznał, Remus przyznał, że był tchórzem, ukrywając te informacje przed Dumbledore'em z obawy przed oceną. Gdyby Syriusz naprawdę chciał zabić Harry'ego za pomocą tych fragmentów, wina spadłaby na głowę Remusa.
Bohater: bycie pierwszym prawdziwym mentorem, którego miał Harry
Nie ma wątpliwości, że Remus był najbardziej lubianym nauczycielem podczas pobytu Harry'ego w Hogwarcie ze względu na jego umiejętność nawiązywania kontaktu z uczniami. Co więcej, był pierwszym prawdziwym mentorem Harry'ego, ponieważ nauczył go zaklęcia Patronus i był powiernikiem, gdy go potrzebował.
W tamtym czasie Harry nie był tak blisko Dumbledore'a i nie znał Syriusza, a Remus był jego źródłem mądrości. Oczywiście użycie Patronusa przez Harry'ego w kluczowych momentach serii sprowadza się do tego, że Remus nauczył go go, czyniąc Remusa odpowiedzialnym za wszystkie życia, które Harry ocalił.
Tchórz: jego próba porzucenia żony i dziecka
Remus zaatakował Harry'ego Insygnia Śmierci kiedy ten ostatni wprost nazwał go tchórzem, ale niewiele jest przeciwko temu argumentów. W końcu przyznał, że chciał porzucić ciężarną Tonks, ponieważ nie chciał zmierzyć się ze wstydem posiadania dziecka, którego ojciec był wilkołakiem.
Nikt nie zmusił Remusa do poślubienia Tonks, co oznaczało, że był odpowiedzialny za opiekę nad rodziną. Jednak Remus próbował uciec od tej odpowiedzialności i porzuciłby Tonks, gdyby Harry go nie odrzucił.
Bohater: Nigdy nie daj się zastraszyć groźbom ze strony sił zła
Trzeba przyznać Remusowi, że zasługiwał na miejsce w Gryffindorze, ponieważ był odważnym człowiekiem. Postacie takie jak Hagrid i profesor McGonagall były znane ze swojej odwagi, ale przerażało ich imię Voldemorta. Z drugiej strony Remus nie bał się takich rzeczy.
POWIĄZANE: Harry Potter: 15 najbardziej pomocnych zwierząt domowych, ranking
Nie bał się też Śmierciożerców, ponieważ za każdym razem stawił czoła siłom Voldemorta. Nawet po zobaczeniu Voldemorta osobiście podczas Bitwy Siedmiu Potterów, Remus był gotów osobiście stawić czoła Czarnemu Panu, ze względu na swoją heroiczną naturę.
Tchórz: jego niechęć do stawienia czoła konsekwencjom
Remus miał zwyczaj uciekać przed konsekwencjami rzeczy, które wprawił w ruch. Wraz z próbą porzucenia ciężarnej żony, Remus porzucił pracę w Hogwarcie, kiedy stało się powszechnie wiadomo, że jest wilkołakiem.
Sam Dumbledore zapewnił go, że nie zostanie zwolniony, ale nie chciał stawić czoła muzyce i sprawiał wrażenie, jakby został zwolniony, zamiast walczyć o swoją pracę. Był zbyt zawstydzony, by przeprosić Snape'a za to, co Huncwoci zrobili mu w młodości, chociaż Remus wiedział, że Snape miał do niego o to urazę.
Bohater: Wchodzenie w niebezpieczne sytuacje dla większego dobra
Filmy pomijają niektóre fakty dotyczące Huncwotów, ponieważ w młodym wieku działali jako szpiedzy Zakonu Feniksa. Remus, mimo że był wtedy nastolatkiem, mieszał się z podejrzanymi Śmierciożercami, aby skupić się na planach Voldemorta.
Jeszcze bardziej godne uwagi było jego zaangażowanie w wilkołaki po powrocie Voldemorta, a Remus ujawnił, że spędzał prawie cały swój czas wśród wilkołaków, które były w zmowie z Voldemortem w celu zebrania informacji. Nie musiał tego robić, ale to świadczy o jego charakterze, że zdecydował się to zrobić dla większego dobra.
Tchórz: nie przeciwstawić się Jamesowi i Syriuszowi
To kolejna rzecz, przez którą Remus otwarcie przyznał się do bycia tchórzem, ponieważ ujawnił, że celowo pozwolił Syriuszowi i Jamesowi być łobuzami. Dumbledore mianował Remusa prefektem głównie w nadziei, że użyje swojego autorytetu, by trzymać swoich przyjaciół w ryzach, ale skończyło się to odwrotnym skutkiem.
Zamiast tego Syriusz i James cieszyli się, że mają prefekta po swojej stronie, kiedy zastraszali uczniów. Co gorsza, Remus byłby obecny, gdy ta dwójka doprowadziła swoje zastraszanie do Snape'a do skrajnych poziomów i zdecydowała się nie robić nic, ponieważ bał się, że jego przyjaciele opuszczą go, jeśli się odezwie.
Bohater: Bycie jedynym Huncwotem, który przyznaje się do swoich błędów
Ciekawe, że z czterech Huncwotów tylko Remus przyznał się do błędu. James i Syriusz pozostali zdecydowani w swoich żartach na temat uczniów, mimo że było to znęcanie się, a ten drugi nawet nadal wyśmiewał Snape'a jako dorosły.
POWIĄZANE: Harry Potter: 10 najgorszych rzeczy, które Ministerstwo Magii zrobiło Harry'emu
Peter Pettigrew był najwyraźniej zbyt daleko, aby kiedykolwiek mógł zostać odkupiony, co pozostawiło Remusa jako Huncwota, który miał wyrzuty sumienia. Chociaż nie przeprosił ludzi, których skrzywdził, Remus przynajmniej zaczął nowe życie i nigdy więcej nie dał się wciągnąć w takie zachowanie.
Tchórz: wykorzystywanie Jamesa jako sposobu na zachwianie myślenia Harry'ego
Remus był w najgorszej sytuacji, kiedy próbował zostawić Tonks za sobą, ponieważ starał się także manipulować Harrym. Tak się złożyło, że wykorzystał pamięć swojego zmarłego najlepszego przyjaciela, twierdząc, że James chciałby, aby porzucił rodzinę i towarzyszył Harry'emu w ucieczce przed Voldemortem.
Harry natychmiast przejrzał to kłamstwo i zawołał Remusa, mówiąc mu, że jego ojciec nigdy nie chciałby, aby Remus opuścił swoją ciężarną żonę i uciekł z synem. W pobliżu punktu kulminacyjnego Insygnia Śmierci Remus przyznał się do swojego błędu i zaakceptował swoje dziecko, a nazwanie Harry'ego ojcem chrzestnym było jego sposobem na uznanie jego wcześniejszego tchórzliwego czynu.
Bohater: Jego akceptacja śmierci
Interesujące w Remusie Lupinie jest to, że zawsze bał się życiowych zmagań i nigdy nie bał się śmierci. Byłoby zrozumiałe, gdyby zdecydował się pozostać w tyle ze względu na swojego małego synka podczas Bitwy o Hogwart, jednak podjął walkę i stracił życie.
Wcześniej Remus brał udział w każdej wielkiej bitwie ze Śmierciożercami, włączając Bitwę w Ministerstwie i zabicie Dumbledore'a. Nigdy nie myślał o ucieczce, by ratować własną skórę, ponieważ w gruncie rzeczy Remus zaakceptował fakt, że umrze i chciał odejść, robiąc coś, co miało znaczenie.
DALEJ: Harry Potter: 5 okrutnych żartów Freda i George'a (i 5 zabawnych)