Wesołego Święta! 9 świetnych odcinków „Seinfelda” do świętowania

Jaki Film Można Zobaczyć?
 

Obchodząc swoje 25-lecie latem tego roku, Seinfelda pozostaje siłą w popkulturze, mimo że nowy odcinek nie został wyemitowany od 1998 roku. Dzięki zrewolucjonizowaniu sieciowego sitcomu (inspirując niezliczonych naśladowców) i stałej obecności w dystrybucji (zyskając nowe pokolenia fanów), serial o niczym jest powszechnie uważany za jeden z największych i najpopularniejszych programów telewizyjnych, jakie kiedykolwiek powstały. Ma trwałe dziedzictwo, które będzie trudne do odtworzenia.





Jeden z Seinfelda bardziej trwałym dodatkiem do leksykonu jest Festivus, alternatywne święto stworzone przez Franka Costanzę (Jerry Stiller) jako sposób protestu przeciwko komercyjnemu charakterowi Bożego Narodzenia. Doskonały przykład wyjątkowego poczucia humoru i kreatywności programu, Festivus stał się podstawą współczesnego społeczeństwa i jest celebrowany przez Seinfelda kibice z całego






Z okazji 23 grudnia (i jako sposób na uhonorowanie przełomowej rocznicy serialu), pomyśleliśmy, że teraz będzie lepszy moment niż kiedykolwiek, aby wymienić niektóre z najlepszych odcinków, które Jerry Seinfeld, Larry David i ich zespół mieli do zaoferowania. Jeśli jesteś nowicjuszem w ich Nowym Jorku, jest to świetne miejsce na rozpoczęcie; długoletni zwolennicy mogą również przeżywać chwile tych klasycznych wspomnień.



NOTATKA: Jako sposób zilustrowania siły Seinfelda W całym serialu NBC wyróżniamy jeden odcinek z każdego z dziewięciu sezonów (z listą wyróżnień wkrótce).

-






Sezon 1: „Stake Out”

Teraz trudno w to uwierzyć, ale kiedy Seinfelda po raz pierwszy wyemitowano, NBC wydało zwiększające zaufanie zamówienie na czteroodcinkowy pierwszy sezon (nie licząc odcinka pilotażowego). W związku z tym zbiory są tutaj raczej niewielkie, ale niektóre nasiona, które zdefiniowałyby serię, zostały zasiane w trzecim odcinku, zatytułowanym The Stake Out.



W nim Jerry próbuje umówić się na randkę z prawniczką, którą poznał na przyjęciu z Elaine (Julia Louis-Dreyfus), a odkąd Jerry i Elaine niedawno zerwali, komik czuje się nieswojo prosząc swojego przyjaciela o numer kobiety. Decyduje, że najlepszym sposobem na skontaktowanie się z nią jest ustalenie jej miejsca pracy z George'em (Jason Alexander) i wykonanie ruchu stamtąd.






To była pierwsza naprawdę mięsista historia Elaine (po jej krótkim występie w Male Un-bonding) i dostarczyła pierwszych wskazówek na temat romantycznego napięcia między nią a Jerrym, które zostanie zbadane w późniejszych odcinkach. Także wielu z Seinfelda powtarzające się gagi (Art Vandelay, zamiłowanie George'a do architektury itp.) zostały wprowadzone w sekwencji, w której Jerry i George obmyślają wymówkę dla ich dwojga przebywających w kancelarii prawnej, więc w istocie The Stakeout działa jak opowieść o początkach tego, co ma nadejść.



-

Sezon 2: „Chińska restauracja”

Biorąc slogan program o niczym do skrajności, w tym odcinku Jerry, George i Elaine po prostu czekają na stolik w chińskiej restauracji, zanim zobaczą Plan 9 z kosmosu . Całość rozgrywa się w czasie rzeczywistym, a trzy postacie nie robią nic poza siedzeniem w holu, mając nadzieję, że coś zwolni się przed ich występem.

W tamtym czasie było to dość przełomowe i pokazywało, jak scenarzyści potrafili uchwycić najdrobniejsze szczegóły codziennego życia i zamienić je w coś wyjątkowego. Pomimo tego, że w chińskiej restauracji było jedno miejsce, nie brakowało śmiechu, gdy George zastanawiał się, jak długo powinna trwać płatna rozmowa telefoniczna, Jerry miał trudności z zapamiętaniem imienia kogoś, kogo spotkał, a Elaine była coraz bardziej głodna i niecierpliwa . Był uderzająco powiązany i zapewniał szablon, za którym podążało wiele innych odcinków (takich jak The Subway i The Parking Garage).

-

Sezon 3: „Chłopak”

Zwykli fani prawdopodobnie znają to jako odcinek Keitha Hernandeza, w którym były świetny New York Mets wystąpił gościnnie jako potencjalny nowy przyjaciel Jerry'ego. Badając dziwaczność rozpoczynania związku z nowym towarzyszem w wieku dorosłym i naturę fandomu celebrytów, scenarzyści świetnie wykorzystali miłość Jerry'ego do Metsów – ponieważ miał obsesję na punkcie Hernandeza, jakby był kandydatem na randkę, a nie tylko facetem.

Ale godzinny blok miał znacznie więcej do zaoferowania niż trójkąt miłosny Jerry-Hernandez-Elaine. George, który był już długo bezrobotny, ma jeden ze swoich najlepszych momentów, gdy próbuje sfingować rozmowę o pracę w Vandelay Industries (ze wspaniałą reklamą Jerry'ego na zakończenie). Tymczasem Kramer (Michael Richards) i Newman (Wayne Knight) występują w parodii filmu Olivera Stone'a. JFK , oskarżając pierwszobazowego Metsa o uderzenie ich magicznym loogie, co jest sekwencją na wieki.

-

Sezon 4: „Konkurs”

Poproś kogoś na ulicy o podanie nazwy Seinfelda odcinek, a większość ludzi prawdopodobnie da ci ten. Prawdopodobnie najbardziej kultowy, The Contest zdobył nagrodę Emmy za najlepszy scenariusz, dzięki wysublimowanemu podejściu do tematu tabu, który doprowadził do zabawnych rezultatów – w tym nie wychodzenia i mówienia tego, co To był. To prawdopodobnie najbardziej ekstremalny przykład tego, jak przesuwać granicę tego, co jest odpowiednie w telewizji sieciowej.

Dając każdej postaci własną przeszkodę w wygraniu konkursu, odcinek zawierał wszystko, od pokusy Johna F. Kennedy'ego Jr. Taktyki na szpitalnym łóżku jego matki. I wszystko się połączyło, gdy wiele historii zazębiło się, tworząc histeryczny punkt kulminacyjny, który pokazał jedną z największych zalet serialu – branie niezwiązanych ze sobą narracji i łączenie ich w nieoczekiwany i zabawny sposób.

KOLEJNY: Top 5...

-

-

Sezon 5: „Przeciwieństwo”

Choć może to być przerażające, w każdym z nas jest trochę George'a. To właśnie czyni go tak interesującą postacią i jest częścią tego, co sprawia, że ​​The Opposite jest tak satysfakcjonującą komedią. W końcu, korzystając z rady z Kronik Seinfelda, George postanawia zrobić coś przeciwnego niż zwykle, a jego życie zmienia się na lepsze.

Odcinek był tak głęboki, że zainspirował widzów do zastosowania filozofii we własnym życiu. Opierając się na wynikach George'a, trudno byłoby zrobić coś przeciwnego twoim impulsom, ponieważ sympatyczny (?) nieudacznik poderwał piękną kobietę w kawiarni, dostał pracę w New York Yankees i wyprowadził się od rodziców. dom. To tutaj również poznaliśmy fabularyzowaną wersję byłego właściciela Yankee, George'a Steinbrennera, który później stał się niezapomnianą postacią poboczną jako szef George'a.

-

Sezon 6: „Przełącznik”

Może nie jest tak kultowy jak inne wpisy na naszej liście, ale The Switch, jak zwykle dla Seinfelda odcinek, dostarczył śmiechu w pikach. Główna historia polegała na tym, że Jerry i George planowali sposób, w jaki Jerry mógłby zmienić dziewczynę z jego obecnej dziewczyny na jej współlokatorkę (która ma lepsze poczucie humoru), co wiązało się z pamiętną sekwencją intryg, przezabawnym odwrotnym skutkiem (Ona jest do to!), co tylko pogorszyło całą sytuację., i jeden z Najlepsze jednolinijki Jasona Alexandra .

Na równi z kursem, tak zwane historie B również dały nam wiele do przeżucia. Prosta misja Elaine, by odzyskać rakietę tenisową swojego szefa, stała się niekończącym się scenariuszem, który mógł kosztować ją lepszą pracę, a wątek George'a, by dowiedzieć się, czy jego dziewczyna ma bulimię, był jednocześnie godny pokrewieństwa i nikczemny. Dodatkowo, tutaj zostaje rozwiązana tajemnica imienia Kramera (Cosmo), pozwalając widzom cofnąć się o tajemniczego sąsiada z sąsiedztwa.

-

Sezon 7: „Zaręczyny”

Ostatni pełny rok Larry'ego Davida dał nam Soup Nazi, wędrówkę po gąbki antykoncepcyjne i teorię światów (Zabijasz Niezależnego George'a!), Ale Seinfelda Siódmy sezon był godny uwagi ze względu na trwającą rok historię, w której George zaręczył się ze swoją byłą dziewczyną Susan Ross (Heidi Swedberg) i stanął przed perspektywą małżeństwa. Seinfelda zawsze utrzymywał motto bez przytulania, bez uczenia się, ale w tym odcinku scenarzyści próbowali rozwinąć bohaterów i popchnąć ich na nową ścieżkę.

Oczywiście wymyślili własną koncepcję łuku, ponieważ George szybko powrócił do swojego starego, nieszczęśliwego siebie, po tym jak w końcu dostał to, czego chciał. W międzyczasie Elaine stała się bardziej interesująca, ponieważ jej zazdrość o zaręczyny George'a stała się motywem przewodnim w pierwszych kilku odcinkach i dała Louisowi-Dreyfusowi obszerny materiał do zbadania. Ten odcinek zawiera również rady Kramera na temat małżeństwa, które są doskonałą ilustracją tego, jak główni bohaterowie są nieszczęśliwymi jednostkami, a jednocześnie odwołują się do naszych podstawowych instynktów samozachowawczych.

-

Sezon 8: „Bizarro Jerry”

Prawdopodobnie zaczynając od serialu w ramach fabuły serialu, która trwała przez sezon 4, Seinfelda z biegiem czasu zaczął oddalać się od uziemienia w stronę fantastyki. Seinfeld (osoba) mówi, że być może było to lepsze, ponieważ dało serii drugi oddech dzięki kreatywności i możliwościom, jakie stwarzała.

Pisarz David Mandel poszedł na całość Strefa mroku w tym odcinku, w którym Elaine zaprzyjaźniła się z lustrzanymi odbiciami swoich długoletnich towarzyszy. Ponownie badając rozwój postaci, Elaine próbowała ewoluować jako osoba, zanim zdała sobie sprawę, że jest zbyt wadliwa, by ją uratować. W pewnym sensie gra to prawie jak tragikomedia w tym sensie.

Ale odcinek był pełen znacznie więcej niż Kevin, Gene i Feldman. George dostaje pozwolenie na wejście do zakazanego miasta nocnych klubów supermodelek, a Kramer przypadkowo trafia do pracy, pozostawiając Jerry'ego samotnego bez kręgu zaufanych przyjaciół. Za wszystkie obelgi, które grupa rzucała sobie nawzajem; przez cały czas, gdy chcieli po prostu uciec, The Bizarro Jerry zilustrował, jak zależni byli od siebie czterej, i złożył oświadczenie, że kiedy osiągniesz pewien punkt, jesteś tym, kim jesteś i nie można tego zmienić.

-

Sezon 9: „Finał”

Ciągłość nie jest mocną stroną wielu sitcomów (więcej szczegółów na temat zespołu Chucka Cunninghama w Google), ale Larry David postanowił to zmienić. Seinfelda współtwórca upewnił się, że jego bohaterowie mają historię, a rzeczy, które robili, przenosiły się przez dziewięć lat, kiedy serial był nadawany. Niezależnie od tego, czy było to coś dużego, jak trzysezonowy pobyt George'a na liście bezrobotnych, czy drobne odniesienia do wcześniejszych odcinków, dzięki tej taktyce bohaterowie czuli się jak prawdziwi ludzie. To tylko jeden z powodów, dla których kontrowersyjny Finale jest tak godny uwagi.

Odcinek oznaczał powrót Davida jako pisarza, a on i Seinfeld zakończyli to, co zaczęli na własnych warunkach. Ze swoimi dziwacznymi upodobaniami humorystycznymi, duet zdecydował się na narrację, w której czwórka głównych bohaterów stanęła przed sądem i została wtrącona do więzienia, co było odważnym posunięciem i szczerze pozostało wierne naturze programu. David, a co za tym idzie, cały zespół scenarzystów, nigdy nie miał na celu zadowolić mas szczęśliwymi opowieściami i szczerymi zakończeniami. Jerry, George, Kramer i Elaine byli w większości zimni i pozbawieni emocji, więc ich pożegnanie było raczej odpowiednie.

The Finale wziął również koncepcję serialu o niczym i wywrócił ją do góry nogami. Przywracając tak wiele drugorzędnych postaci z poprzednich sezonów, stało się jasne, że wszystko, co robiła czwórka rdzenia – od kradzieży marmurowego żyta, przez kupowanie toksycznych kopert, po walkę z bąbelkowymi chłopcami – do czegoś prowadziło. Odcinek zmienił wszystko Seinfelda w moralitet o karmie. Ponadto była wizytówką przywiązania serii do szczegółów, które ją definiowały i pomagały wyróżnić się z tłumu.

-

Wyróżnienia

Jest zbyt wiele świetnych odcinków Seinfelda do wyboru, więc w żadnym wypadku ta lista nie jest kompletna. Poniżej znajduje się lista kilku wyróżnień. Pamiętaj, aby podzielić się swoimi ulubionymi w komentarzach poniżej.

  • Zdrada: pomysł narracji wstecznej był przełomowy i pokazał pasję i energię pisarzy do tworzenia oryginalnych i ekscytujących bloków komedii.
  • The Outing: zdobywca nagrody GLAAD, który dał nam frazę, że nie ma w tym nic złego.
  • Biolog morski: George ratujący wyrzuconego na brzeg wieloryba z piłeczki golfowej pokazał, że mogą i zrobią wszystko – i sprawią, że to zadziała. (na zdjęciu)
  • The Yada Yada: Z Bryanem Cranstonem w ogniu, odcinek przezabawnie eksplorował polityczną (religijną?) poprawność, dał Jerry'emu ustaloną pozycję w kościele katolickim i dodał tak zwięzłe zdanie do leksykonu.
  • Busboy: Jeśli chcesz zobaczyć gdzie Seinfelda Rozpoczęło się charakterystyczne łączenie niezwiązanych ze sobą historii, zobacz spotkanie chłopaka Elaine i pomocnika kelnera w restauracji.
  • The Pitch: Część jedynego sezonu, który wygrał Seinfelda Najlepsza komedia na Emmy, meta-natura Nocnik show dał nam przezabawne spojrzenie na NBC i pokazał, że twórcy nie boją się nabijać z siebie.

Śledź Chrisa na Twitterze @ ChrisAgar90 .