Inicjatywa Disneya Launchpad ma na celu przedstawienie widzom nowej generacji filmowców, łącząc niezależną wrażliwość sześciu młodych reżyserów z wartością produkcji, z której Disney zawsze był znany. Rezultatem jest migawka Ameryki widziana oczami zmarginalizowanych grup, takich jak imigranci i ludzie, których tożsamość seksualna wykracza poza tradycyjne heteronormatywne doświadczenie.
Wejście reżysera Hao Zhenga do programu Launchpad, Obiad jest serwowany , obala mit „wzorowej mniejszości” i pokazuje, jak dążenie do asymilacji w kulturze, pragnienie bycia częścią „społeczności”, jest tak naprawdę dążeniem do pozbawienia osoby jej własnej tożsamości. Dla niektórych może to być film wyzwalający, ale zawiera słuszne przesłanie punkrockowego buntu i samoakceptacji, z którym każdy może się utożsamić, niezależnie od rasy czy środowiska akademickiego.
Powiązany: Wywiad z Aqsą Altaf: Launchpad Disneya
Podczas promowania wydania Obiad jest serwowany , Hao Zheng rozmawiał z TVMaplehorst o tematach swojego filmu krótkometrażowego. Omawia, jak ludzie zmarginalizowani, którzy próbują się dopasować, są stale „zauważeni”, że tak powiem, a ludzie oczekują od nich o wiele więcej niż od tych, którzy nie zostali „inni”. Omawia także swoje własne dziedzictwo jako imigranta, który mieszkał w wielu miejscach w Chinach i Stanach Zjednoczonych, a także swoje własne dążenie do odkrycia swojej tożsamości poprzez kręcenie filmów.
Obiad jest serwowany jest dostępny do transmisji na Disney+.
Wczoraj wieczorem spędziłem wspaniały wieczór, ponieważ obejrzałem wszystkie te filmy, wszystkie te filmy krótkometrażowe, jeden po drugim. Byli fantastyczni, a twoja mnie uderzyła, ponieważ tak wiele mówi się o... Co to jest, „wzorowy imigrant” lub „wzorowa mniejszość” i sposób, w jaki ludzie, którzy są „inni”, muszą pozostać w linii w sposób, w jaki inni ludzie po prostu nie muszą. I w pewnym momencie... Mój edytor wideo może to wyć, ale ty możesz jeść tylko tyle gówna, prawda? Nie wiem, czy o tym myślałeś, kiedy pisałeś?
Tak, dokładnie. Dziękuję. Zdecydowanie. Dla mnie ta końcowa piosenka jest o posiadaniu swojego głosu i posiadaniu swojego prawdziwego ja poprzez bunt. Dla wielu z nas... Jestem Chińczykiem. Przyjechałem do USA na studia. Wielu z nas na początku próbuje się dopasować. Próbujemy się zasymilować. Podczas tej podróży zaczynasz dostrzegać różnice. I boisz się przyznać do różnic. Próbujesz zatrzeć różnice. Wtedy, w pewnym momencie, rozpoznasz, kim jesteś. Nie możesz tego wymazać. I nikt nie jest w stanie tego wymazać. Aby inni ludzie cię rozpoznali, jedynym sposobem jest zaakceptowanie siebie jako pierwszego. A potem możesz podzielić się swoją historią własnymi słowami.
Asymilacja, w pewnym sensie, jest po prostu trajektorią amerykańskich imigrantów. Ale musi być jakaś linia i osobista integralność, z którymi częściami swojej kultury się utrzymujesz, a które musisz porzucić lub zostawić za sobą, i czasami jest to w porządku, a czasami jest to bardzo trudne, szczególnie pod presją. Nie wiem... Jeśli to nie jest zbyt osobiste pytanie z mojej strony, czy kiedykolwiek czułeś, że nie szanujesz swoich korzeni tak, jakbyś chciał, lub jakim byłeś?
Zawsze. Dorastałem ciągle przemieszczając się z miejsca na miejsce. Urodziłem się na pustyni Gobi w Chinach, która jest bardzo wiejskim miejscem. A potem przeniosłem się na południowe wybrzeże Chin, tuż obok Hongkongu, gdzie mówi się po kantońsku. I nie wiedziałem, jak mówić po kantońsku. Mówiłem tylko po mandaryńsku. Potem przeniosłem się do Nowego Jorku, Bostonu, a potem do Los Angeles. A teraz z powrotem do Chin. Jestem teraz w Pekinie. Im więcej się ruszałem, tym bardziej czułem się zagubiony. Zwłaszcza wielu ludzi, kiedy spotykasz kogoś po raz pierwszy, ludzie pytają: „Hej, skąd jesteś?” To takie proste pytanie, ale po prostu nie wiem, jak na nie odpowiedzieć. Mam swoje korzenie na pustyni Gobi, ale tak naprawdę niewiele pamiętam z tego miejsca. Wiesz, mówię po kantońsku, mówię po mandaryńsku, ale co to oznacza dla mojej tożsamości? Zawsze jestem zagubiony. I zawsze, tak jak mówisz, zawsze boję się, że przeprowadzając się do nowego miejsca, mogę stracić to, co pierwotnie miałam. Ale wtedy, przez... W tej chwili film jest dla mnie czymś w rodzaju terapii. Zacząłem ogarniać to uczucie zagubienia. Stało się tematem wszystkich moich filmów, próbuję odkryć swoją własną tożsamość, próbując dowiedzieć się, gdzie należysz.
Myślę, że poszukiwanie tożsamości jest tożsamością. A ten film jest tego dowodem dla Ciebie. I dla wielu osób, które to oglądają. Jest wspaniały, nie musisz mi mówić. Dziękuję bardzo i cokolwiek zrobisz dalej, mam nadzieję, że będę mógł z tobą porozmawiać również o tym.
Następny: Mahin Ibrahim i Phillip Domfeh Wywiad: Launchpad Disneya
Obiad jest serwowany jest dostępny do transmisji na Disney+.