Ręka, która kołysze kołyskę była wielkim hitem w latach 90., ale wydaje się, że została w dużej mierze zapomniana. Oto dlaczego nadal jest to klejnot.
Ręka, która kołysze kołyskę to thriller z lat 90., który niestety wydaje się być w dużej mierze zapomniany. Gatunek thrillera żył i kwitł przez większość lat 90. dzięki sukcesowi filmów takich jak Julia Roberts Spanie z wrogiem , Pojedyncza biała kobieta , i Bezprawne wejście . Dotyczy to również thrillerów erotycznych, które na krótko stały się głównym podgatunkiem po kontrowersyjnej twórczości Paula Verhoevena. Podstawowy instynkt w 1992 roku.
Ten podgatunek szybko się wypalił, ale doprowadził do szeregu filmów, które obejmują Drzazga , Body Of Evidence , i Nigdy nie rozmawiaj z nieznajomymi . W tym ostatnim filmie zagrała Rebecca De Mornay ( Ryzykowny interes ), który również grał główną rolę w 1992 roku Ręka, która kołysze kołyskę . De Mornay gra panią Motta, której mąż położnik popełnia samobójstwo po tym, jak kilku pacjentów oskarża go o napaść na tle seksualnym. W następstwie pani Mott zostaje pozbawiona aktywów finansowych męża i poroniona. Postanawia zemścić się na Claire (Annabella Sciorra), która była pierwszą kobietą, która zdemaskowała swojego męża i wkracza w życie Claire, stając się opiekunką swojego nowonarodzonego dziecka.
Kontynuuj przewijanie, aby czytać dalej Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Ręka, która kołysze kołyskę był prawdziwym sukcesem po premierze, zarabiając blisko 90 milionów dolarów i utrzymując pierwsze miejsce w kasie przez cztery tygodnie. Rebecca De Mornay była również chwalona za mrożącą krew w żyłach rolę pani Mott, która pomogła stworzyć tandetny thriller. Film wyreżyserował nieżyjący już Curtis Hanson, który udowodnił m.in. Rzeka Dzika i L.A. Poufne że wiedział, jak zrobić solidny thriller.
Podczas Ręka, która kołysze kołyskę jest wizytówką De Mornay, film otacza ją wspaniałą obsadą, w tym Ernie Hudson i Julianne Moore ( Kingsman: Złoty Krąg ) jako podejrzanego najlepszego przyjaciela Clarie. Chociaż film nie jest dokładnie slasherem, postać Moore'a cierpi z powodu paskudnego upadku po tym, jak pani Mott zwabia ją do szklarni i powoduje, że szklany dach się rozpada na nią. Jednak znaczna część filmu to powolne spalanie, a pani Mott stopniowo zwraca się przeciwko niej do rodziny Claire. Sprawia, że wygląda na to, że jej mąż ma romans, wyrzuca miłego ogrodnika Solomona (Hudson), gdy zaczyna podejrzewać jej motywy, a nawet w tajemnicy karmi piersią dziecko, aby odrzucił mleko Claire.
Ręka, która kołysze kołyskę podkręca intensywność w finale, kiedy odkrywa się pani Mott. Próbuje zabrać oboje dzieci Claire, ale po oszukaniu pani Mott fałszywym atakiem astmy w końcu pokonuje swojego dręczyciela. Ręka, która kołysze kołyskę to rodzaj thrillera, który rzadko się już tworzy - poza okazjonalnymi próbami, takimi jak Dennis Quaid Intruz - i to dziwne, że pomimo tego, że był wielkim hitem i miał świetną obsadę, wydaje się, że został w dużej mierze zapomniany. Dla fanów thrillerów psychologicznych, którzy jeszcze nie mieli okazji go zobaczyć, warto poszukać.