Jak Grinch Stole Christmas to bożonarodzeniowy klasyk, ale wielu widzów przegapiło niektóre z wielu pisanek i scen w filmie przy pierwszym obejrzeniu
Grinch: Świąt nie będzie to bożonarodzeniowy klasyk, ale wielu widzów przegapiło niektóre z wielu pisanek i scen z filmu przy pierwszym obejrzeniu. Wydany w 2000 roku, Grinch: Świąt nie będzie była wysokobudżetową adaptacją na żywo klasycznej bożonarodzeniowej opowieści dr Seussa o tym samym tytule. W filmie, w którym w roli tytułowej wystąpił Jim Carrey, reżyser Ron Howard wyciągnął zarówno z oryginalnej książki, jak i adaptacji ikony animacji Chucka Jonesa z 1967 roku, opowiadając o tytułowej anty-bożonarodzeniowej anty-złoczyńcy zmianie serca.
Film był hitem wśród widzów po premierze, zgarniając 345 milionów dolarów w kasie, chociaż krytycy nie przejmowali się sporadycznymi momentami czarnego humoru (coś, co oburzali zarówno Carrey, jak i Howard). Przez chwilę, Wieśniaka Elegia reżysera Howarda Grinch: Świąt nie będzie był drugim najbardziej udanym filmem wakacyjnym wszechczasów, choć rekord ten został pobity w 2018 roku przez inną animowaną adaptację tej samej historii, Grinch .
Kontynuuj przewijanie, aby czytać dalej Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Jak wiele filmów Howarda, Grinch: Świąt nie będzie to film familijny, który nie tylko przetrwał próbę czasu, ale potrafi też przetrwać powtórki. Film jest pełen pisanek i sprytnych ukłonów w stronę oryginalnej książki, prawdziwego życia reżysera i reszty dorobku dr Seussa, z których wiele zostanie pominiętych przez wszystkich, z wyjątkiem najbardziej orlich widzów. pierwsze oglądanie. Na szczęście okres świąteczny jest doskonałą wymówką, aby ponownie odwiedzić ten klasyk i pozbyć się wielu pisanek, sprytnych żartów i subtelnych stron rozsianych przez cały czas trwania.
Whoville jest miastem rodzinnym
Chociaż film nie jest tak wypełniony kamee jako bardziej nowoczesne filmy dla dzieci , reżyser Ron Howard pojawia się jako Who podczas jednego z Grinch: Świąt nie będzie Wiele scen z tłumem. Chociaż w małej roli jest niewymieniony, ma dialog ze sobą, grając zmartwionego policjanta z Whoville, który krzyczy, gdy Grinch chwyta brzytwę do golenia burmistrza i rozpoczyna swój anarchiczny szał w mieście. Tymczasem córka reżysera (i przyszłość Jurassic World gwiazda) Bryce Dallas Howard wciela się w zaskoczonego Who, a jego brat Clint (odsłona kultowych filmów) gra Whobrisa. Howard pojawił się już w filmach bożonarodzeniowych, choć niewielu widzów Grinch: Świąt nie będzie prawdopodobnie pamiętają jego rolę w krwawym horrorze Cicha noc Deadly Night: Initiation . Oprócz przedstawiania rodziny reżysera w epizodach, Grinch: Świąt nie będzie jest również poświęcony ukochanej matce Howarda, która zmarła na krótko przed jego premierą i która najbardziej kochała Boże Narodzenie, zgodnie z epitafium z filmu.
Reżyseria Grincha to parodia Howarda
Podczas kręcenia filmu utalentowany impresjonista Jim Carrey zabawiał się pewnego popołudnia, chwytając kapelusz Howarda i riffując improwizowane wcielenie się w słynnego reżysera. Sam Howard był tak rozbawiony, że wrzucił scenę, w której Grinch reżyseruje swojego zdezorientowanego psa Maxa, jak zostać reniferem, z manierami Carreya w scenie opartymi na prawdziwym stylu reżyserskim Howarda. Co ciekawe, Tom Hanks potrafi też całkiem solidnie naśladować reżysera, nad którym pracował Wyrzucać , a wersje Howarda jego i Carreya mają kilka rozpoznawalnych cech.
Obrus
Scena, w której tytułowy zrzęda Carreya szarpie na bok obrus, z powodzeniem trzyma wszystko na stole, a potem ciska wszystko na ziemię, mimo wszystko? Nie było tego w scenariuszu. Zamiast tego, jak kultowe zakończenie Obóz letni powstał przez przypadek, ten klasyk Grinch: Świąt nie będzie moment był właściwie niezamierzony, ponieważ scenariusz po prostu wezwał postać Carreya do odciągnięcia obrusu na bok i wysłania wszystkiego, co na nim wyważone, poleciało na podłogę. Nikt - łącznie z samym Carreyem - nie spodziewał się, że aktor szarpie obrus, co doprowadziło Carreya do szybkiego, bezcennego improwizacji, gdy zmiótł wszystko na podłogę.
Posągi Whoville
W filmie występuje para dziwnych, niewyjaśnionych posągów, które są subtelnymi odniesieniami do innych dzieł Seussa. Na wieży zegarowej znajduje się niewytłumaczalny posąg słonia, ale to nie byle jaki słoń: fani Suess rozpoznają go jako Hortona, tytułowego bohatera Seussa. Horton słyszy kogo , który później otrzymał animowaną adaptację w 2008 roku od studia Epoka lodowcowa . Tymczasem na początku sceny z coroczną nominacją do Cheer-mister kamera Howarda zatrzymuje się na dziwnym posągu stojącym na środku placu w Whoville: dziwnym zwierzęciu z rogami skręconymi w okrąg. To kolejna z kreacji dr Seussa, chociaż znacznie bardziej niejasna. Posąg jest jednym z tytułowych Myśli na ikonicznych ilustracjach Och, myśli, które możesz pomyśleć , jedna z wielu opowieści Seussa, które nie doczekały się jeszcze adaptacji filmowej.
Zielone jajka i szynka
Aby bardziej otwarcie nawiązać do słynnej pracy dr Seussa, widzowie nie muszą szukać dalej niż talerz obiadowy Cindy Lou Who. W końcowych scenach Grinch: Świąt nie będzie , uroczy dzieciak grany przez przyszłość Plotkara gwiazda Taylor Momsen podaje Maxowi jej zielone jajka i szynkę, danie, które nadaje tytuł jednej z najsłynniejszych prac dr Seussa. Co ciekawe, Netflix dostosował się Zielone jajka i szynka (bardzo, bardzo luźno), z nową adaptacją serialu animowanego, która zadebiutowała rok po tym, jak Benedict Cumberbatch zagrał w innej kinowej wycieczce z Grinch.
Kluczowa impreza
Około czasu Grinch: Świąt nie będzie Wydany w 2000 roku, coraz popularniejszą praktyką wśród filmowców stawało się przemycanie w filmach dla dzieci punchlines skierowanych do dorosłych, aby zapewnić rozrywkę dorosłym. Styl po raz pierwszy opracowany w telewizji przez takich jak niedawno zrestartowany Animaniacs , Pełzaki , i Tiny Toon Adventures proces sprawdzania, jakie żarty dla dorosłych twórcy mogliby przemycić cenzorzy, spopularyzował w kinie zarówno Pixar, jak i Dreamworks.
Jednak praktyka okazała się kontrowersyjna dla twórców Grinch: Świąt nie będzie , którzy zostali ostrzeżeni przez studio, aby ograniczyć do minimum swój wywrotowy humor. Carrey i Howard zobowiązali się, autocenzurując i ucinając wszelkie żarty i ad-libi, które uważali za ryzykowne… Tylko po to, by później dowiedzieć się, że studio włożyło kilka sprośnych puent bez ich zgody. Carrey przyznał później, że żałował, że nie walczył z nimi w tej sprawie, a momenty, takie jak historia Grincha, zawierają dziwne, nie na miejscu dowcipy dla dorosłych, które czują się na siłę w filmie. Kiedy rodzice Grincha tęsknią za jego przybyciem, to nie tylko dlatego, że urządzają przyjęcie świąteczne. Sądząc po nieoczekiwanym zbliżeniu kluczy wrzuconych do miski, urządzają imprezę swingersów. To dziwny akcent, a biorąc pod uwagę, jak często studia łagodzą scenariusze mrocznych oryginałów, ironią losu jest to, że producenci dodali dokładnie taki niewygodny, zbyt ostry żart, przed którym ostrzegano Carrey i Howard. Grinch: Świąt nie będzie .