Filmy Giallo przeżywają renesans, co może oznaczać kolejną erę dla kina grozy; w związku z tym nowym trendem przyjrzyjmy się korzeniom włoskiego horroru.
Wraz z nadejściem Jamesa Wana film detektywistyczny , Złośliwy oraz remake klasyka Dario Argento w reżyserii Luca Guadagnino, Wzdycha W ostatnich latach fani współczesnego horroru znacznie częściej dyskutują o historii włoskiego horroru.
Chociaż wielu fanów ma różne definicje „giallo” i należą do najbardziej zagorzałych fanów horroru w tym gatunku, nie ma wątpliwości co do jego wpływu na horror w szerszym spektrum. Tak naprawdę filmy giallo łączono ze wszystkim, począwszy od przełomowego klasyka Johna Carpentera pt. Halloween oraz powstanie slashera z lat 80. i nawiązanie do samego Mistrza Suspensu, powiązanego z Alfredem Hitchcockiem. Naprawdę, horror zawsze budował się sam i czerpał inspirację od innych mistrzów, Carpenter inspirował się Hitchcockiem, Cunningham inspirował się Carpenterem, tworząc swoje Piątek 13 franczyza i tak dalej. Jednak giallo wykracza poza inspirację bardziej nowoczesnymi tropami horroru i określonymi podgatunkami; giallo pod wieloma względami przypomina samą sztukę – jest zniuansowane i różnorodne oraz ma głębokie korzenie w historii włoskiego kina.
Powiązane: Wszystko, co wiemy do tej pory o nowotworach złośliwych
Giallo jest również godne uwagi ze względu na swoje tematyczne korzenie, które sięgają perwersyjnego, makabrycznego i erotycznego, podobnie jak to, co robił noir w czasach kina czarno-białego. Chociaż Dario Argento, Mario Bava i Lucio Fulci to najbardziej znani reżyserzy, którzy zanurzyli się w tym stylu, jest mnóstwo giallo do pokochania i nie bez powodu.
Wyjaśnienie filmów Giallo: historia włoskiego horroru
Przede wszystkim termin „giallo” dosłownie wywodzi się od włoskiego słowa oznaczającego „żółty”. Powodem, dla którego nadano filmom taką nazwę, były powieści thrillerowe, które były rozpowszechniane w latach pięćdziesiątych XX wieku i oznaczone żółtymi stronami. Te papkowate kryminały i powieści kryminalne stały się podstawą filmów w latach 60., które zawierały notatki takich twórców jak Alfreda Hitchcocka , który zgłębiał podobne tematy, a nawet przesuwał granice w przypadku chorób psychicznych, co widać było w przypadku postaci Normana Batesa w latach 60. Psychol . Gialli (liczba mnoga od giallo) komentuje liczne kwestie związane z kontrkulturą lat 60., chorobami psychicznymi, tożsamością seksualną, a wszystko to łączy z brutalnymi zbrodniami, które często mają element fetyszowy lub seksualny, podczas których zabójcy w czarnych rękawiczkach prześladują i mordują kobiety jak w szorstkie strony thrillerów kryminalnych.
Fetysz i seksualność są wszechobecne w filmach giallo, ale zaczęło się to od czasów, gdy wiele z nich zyskiwało na znaczeniu. Ruchy społeczno-polityczne lat sześćdziesiątych są dobrze znane z tego, że były to czasy bardziej swobodnego odkrywania własnej tożsamości, a wraz z tą wolnością pojawiły się pewne wyzwania i niebezpieczeństwa. Ponieważ jednak horror zawsze opierał się na kręgosłupie wspieranym przez ruchy społeczne, politykę i historię, giallo wkomponował się idealnie. Stylistycznie filmy giallo wyróżniają się jaskrawymi kolorami, neonami, kontrastami, zbliżeniami, krwawą przemocą i odzwierciedlają przepych i nadmiar lat 70. w jaskrawy, trwały sposób, który sprawdza się podczas realizacji każdego filmu, począwszy od Bavy Krew i czarna koronka (1964) do Argento Głęboka czerwień (1975) ma się wrażenie, jakby ożywała powieść o miazdze.
Nie jest pewne, jaka będzie przyszłość giallo we współczesnym horrorze, as Wzdycha według niektórych kont całkowicie nie pasuje do tego stylu. Jednak walory artystyczne filmy giallo są stale obecni w gatunku charakterystycznym dla nowych, wizjonerskich reżyserów, takich jak James Wan, Jordan Peele, a nawet Leigh Whannell, którzy wnoszą do swoich filmów bogatą narrację i niepowtarzalny styl kinowy.
Dalej: Przewidywanie planu premier nowego filmu na rok 2020