Z nadchodzącym Jamesem Wanem żółty film , Złośliwy oraz remake klasyka Dario Argento w reżyserii Luca Guadagnino, Westchnienia , fani współczesnego horroru dyskutują w ostatnich latach o historii włoskiego horroru znacznie bardziej wyraźnie.
Chociaż wielu fanów ma różne definicje „giallo” i składa się z jednych z najbardziej zapalonych fanów horroru w tym gatunku, nie ma wątpliwości co do jego wpływu na horror w szerszym spektrum. W rzeczywistości filmy Giallo były łączone ze wszystkim, od przełomowego klasyka Johna Carpentera, Halloween oraz powstanie slashera z lat 80. i powiązanie z samym Mistrzem Suspensu, z powiązaniami z Alfredem Hitchcockiem. Naprawdę, horror zawsze sam się budował i od czasu do czasu czerpał inspirację od innych mistrzów, z Carpenterem zainspirowanym przez Hitchcocka, Cunninghamem zainspirowanym przez Carpentera, piątek 13 franczyza i tak dalej. Jednak giallo wykracza poza inspirację bardziej nowoczesnymi tropami horroru i określonymi podgatunkami; Giallo jest pod wieloma względami jak sama sztuka – jest zniuansowana i zróżnicowana oraz ma głębokie korzenie w historii włoskiego kina.
Powiązane: Wszystko, co wiemy do tej pory o złośliwym
Giallo jest również godne uwagi ze względu na swoje korzenie tematyczne, które rozciągają się na perwersyjne, makabryczne i erotyczne, podobnie jak noir w czasach czarno-białego kina. Podczas gdy Dario Argento, Mario Bava i Lucio Fulci są najbardziej znanymi reżyserami, którzy zanurzyli się w ten styl, jest wiele giallo do pokochania i nie bez powodu.
Wyjaśnienie filmów Giallo: historia włoskiego horroru
Przede wszystkim termin „giallo” dosłownie wywodzi się od włoskiego słowa oznaczającego „żółty”. Powodem, dla którego taki termin nadano filmom, były thrillery, które były dystrybuowane w latach pięćdziesiątych i oznaczane żółtymi stronami. Te papkowate kryminały i powieści kryminalne stały się podstawą filmów w latach 60. Alfreda Hitchcocka , który zgłębiał podobne tematy, a nawet przesuwał granice w przypadku chorób psychicznych, co było widoczne w przypadku postaci Normana Batesa w latach 60. Psychopata . Gialli (liczba mnoga dla giallo) komentuje liczne kwestie związane z kontrkulturą lat 60., chorobami psychicznymi, tożsamością seksualną i miesza to wszystko z brutalnymi przestępstwami, które często mają wspólny element fetyszowy lub seksualny, w których zabójcy w czarnych rękawiczkach prześladują i mordują kobiety jak w szorstkie strony thrillerów kryminalnych.
Fetysz i seksualność są wszechobecne w filmach giallo, ale pochodzi to z czasów, gdy tak wiele z nich zyskiwało na znaczeniu. Ruchy społeczno-polityczne lat 60. są dobrze znane z tego, że były bardziej zrelaksowanym czasem na odkrywanie własnej tożsamości, a wraz z tą wolnością pojawiły się pewne wyzwania i niebezpieczeństwa. Jednakże, ponieważ horror zawsze trzymał się kręgosłupa, który jest wspierany przez ruchy społeczne, politykę i historię, giallo doskonale się wpasował. Stylistycznie filmy giallo charakteryzują się jaskrawymi kolorami, neonami, kontrastami, zbliżeniami, krwawą przemocą i odzwierciedlają bogactwo i nadmiar lat 70. Krew i czarna koronka (1964) do Argento Głęboka czerwień (1975) czują się jak ożywająca miazga.
Nie ma pewności co do przyszłości Giallo we współczesnym horrorze, ponieważ Westchnienia według niektórych kont całkowicie nie pasuje do stylu. Jednak walory artystyczne o filmy giallo są stale obecne w gatunku, który charakteryzuje się nowymi, wizjonerskimi reżyserami, takimi jak James Wan, Jordan Peele, a nawet Leigh Whannell, którzy wnoszą do swoich filmów bogatą historię i niepowtarzalny kinowy styl.
Dalej: Przewidywanie nowej planszy premiery filmu 2020