Jedna z najbardziej udanych postaci komiksowych, jakie kiedykolwiek stworzono, Garfielda nie do końca charakteryzuje się poczuciem tajemniczości. Pręgowany kot uwielbia lasagne, nienawidzi poniedziałków i nie może się oprzeć miażdżącym upokorzeniom swojego właściciela, Jona Arbuckle'a. Jest jednak kilka faktów na temat Garfielda, które pozostały mało znane pomimo jego międzynarodowego zasięgu, a jednym z nich jest zaskakująco logiczny powód, dla którego ma obsesję na punkcie pozornie przypadkowego produktu spożywczego.
Stworzony w 1976 roku dla komiksu Jon , Garfield cieszy się niesłabnącą sławą i popularnością do dziś, zarówno szczerze, jak i w ironicznych przeróbkach, takich jak mem z horroru „I'm Sorry Jon” lub liczne komiksy internetowe, które remiksują jego oryginalne paski z surrealistycznym i przezabawnym efektem. Nieszkodliwość Garfielda pozwala cieszyć się jego przygodami na wielu poziomach, zwłaszcza biorąc pod uwagę dziwaczne momenty fikcyjne i prawdziwe – takie jak odcinek, w którym sugeruje się, że jego życie jest umierającą halucynacją, lub aplikacja GarfieldEATS do dostarczania jedzenia – które wzbudzają zainteresowanie za każdym razem, gdy są ponownie odkrywane.
Powiązane: „Garfield wyrzucony przez okno” sprawia, że klasyczny komiks jest zabawny
Jednak w przeciwieństwie do nienawiści Garfielda do poniedziałków (która najwyraźniej pochodzi z początku tygodnia pracy Jona, przypominając Garfieldowi o jego pustej, cyklicznej egzystencji), jego miłość do lasagne jest stosunkowo słodka. Jak ujawniono w różnych komiksach i oficjalnych Garfielda treść — ostatnio zestaw faktów udostępnionych na Twitterze przez urzędnika Garfielda konto - Garfield urodził się we włoskiej restauracji Mamma Leoni's, pochłaniając lasagne, ponieważ pysznego jedzenia było pod dostatkiem. Jego zamiłowanie do posiłku zaczęło się wtedy i trwało dzięki powiązaniu z jego najwcześniejszymi doświadczeniami. Co ciekawe dla fanów tradycji Garfielda, jego miłość do makaronu jest właściwie powodem, dla którego poznał Jona, jako streszczenie Jima Davisa Garfield na wolności: jego pierwsza książka wyjaśnia:
Garfield urodził się w kuchni włoskiej restauracji pewnej zimowej nocy 1978 roku, kiedy na zewnątrz padał śnieg jak tarty parmezan. Po urodzeniu ważył pięć funtów, sześć uncji – to dużo jak na kociaka! - i od samego początku wykazywał pasję do włoskiego jedzenia. Właściciel restauracji, zmuszony do wyboru między Garfieldem a zamknięciem drzwi z powodu braku makaronu, sprzedał Garfielda do sklepu zoologicznego. Garfield myślał, że jest skończony, dopóki Jon Arbuckle nie wszedł do drzwi.
Najwyraźniej jedną z korzyści płynących z komunikowania się z właścicielem jest to, że Garfield jest w stanie na żądanie zaopatrywać się w swojego ulubionego pupila z dzieciństwa, pomimo faktu, że – jak wielu zauważyło – każdy kot, który zjadłby lasagne w ilościach, które lubi Garfield, poważnie by ją obciął. obniżyć oczekiwaną długość życia. Oczywiście Mamma Leoni jest tylko wszechświatowym wyjaśnieniem niezwykłej fiksacji Garfielda na punkcie lasagne. W rozmowie z Huffpost , twórca Jim Davis potwierdził swoje uzasadnienie wyboru, mówiąc: „Uwielbiam lasagne. Pomyślałem, że byłoby zabawnie mieć kota, który lubi lasagne, ale jak się okazuje, cały czas słyszę od ludzi, że ich koty uwielbiają lasagne”.
Dopasowanie do radości fanów Garfielda W najdziwniejszych momentach okazuje się, że ulubione jedzenie dowcipnego kota nie jest tylko związane z jego pochodzeniem, ale jest istotnym aspektem jego historii, wyjaśniającym, w jaki sposób wszedł w posiadanie Jona Arbuckle'a. Hardkorowi fani Garfielda mogą być pewni, że franczyza wyraźnie traktuje jego kanon tak samo poważnie jak oni, a ci, którzy zawsze zastanawiali się, dlaczego kultowy kot uwielbia włoską kuchnię, w końcu mają odpowiedź.
Dalej: Garfbert Webcomic łączy Dilberta i Garfielda z surrealistycznym blaskiem
Źródła: Garfielda , Garfield na wolności: jego pierwsza książka , Huffpost