Czerwone wesele było jednym z najbardziej brutalnych wydarzeń w „Grze o tron”, a George R.R. Martin oparł masakrę Starków na prawdziwej historii Szkocji.
Czerwone Wesele było jednym z najstraszniejszych wydarzeń w historii Gra o tron s, ale twórca George R.R. Martin oparł masakrę Starków na dwóch rzeczywistych wydarzeniach z historii Szkocji. Gra o tron osiągnął swój szczyt w sezonie 3, a Czerwone Wesele było kulminacją tego sezonu i konfliktu między domem Starków, na którego czele stał król Robb (Richard Madden), a Żelaznym Tronem, który był okupowany przez króla Joffreya Baratheona (Jack Gleeson) i Dom Lannisterów.
Prawdopodobnie najbardziej nikczemny akt zdrady w historii Gra o tron , Czerwone Wesele było zemstą Lorda Waldera Freya (David Bradley) za złamanie przez Robba Starka paktu małżeńskiego z rodem Freyów i poślubienie Talisy (Oona Chaplin). Król północy musiał przejść przez Bliźniaki, aby zaatakować twierdzę Lannisterów, Casterly Rock, i pragnął pokojowego porozumienia z Lordem Walderem, co jego zdaniem zostało osiągnięte poprzez poślubienie jego wuja, Lorda Edmure'a Tully'ego (Tobias Menzies) , do jednej z córek Waldera. Starkowie zostali przyjęci do Bliźniaków na wesele i ucztę, a Starkowie zjedli chleb i sól Lorda Waldera, co zwyczajowo gwarantuje prawa gości.
Powiązane: Gra o tron: Kto naprawdę rozpoczął Wojnę Pięciu Królów
Jednak drzwi do sali zostały zapieczętowane i muzycy obecni na uczcie zaczęli grać „The Rains of Castamere”, złowieszczy motyw Lannisterów. Następnie Freyowie zaatakowali niczego niepodejrzewających Starków; Talisa i dziecko w jej łonie zostały zadźgane na śmierć, podobnie jak król Robb. Catelyn Stark (Michelle Farley) zmarła jako ostatnia, poderżnięto jej gardło po zabiciu jednej z córek lorda Waldera. Ludzie Freyów również zaatakowali armię Starków i dokonali jej masakry, a także zabili wilkora Robba Szary Wiatr. Następnie Robbowi ścięto głowę, a głowę Szarego Wiatru umieszczono na ciele Króla Północy, które paradowano wokół Bliźniaków – czego świadkiem była Arya Stark (Maisie Williams), gdy przybyła do zamku z Ogarem Sandorem Clegane (Rory McCann). , mając nadzieję na ponowne połączenie się z rodziną.
Krwawa tragedia Czerwonego Wesela jest częściowo oparta na Czarnej Kolacji, niesławnym wydarzeniu, które miało miejsce w Szkocji w listopadzie 1440 roku. 16-letni William, hrabia Douglas, i jego młodszy brat David zostali zaproszeni, aby dołączyli do Jakuba II, 10-letniego króla Szkocji do zamku w Edynburgu na kolację. Jednak mimo że James i William byli przyjaciółmi, klan Czarnych Douglasów był postrzegany jako zagrożenie dla nowego króla i była to pułapka zastawiona przez szkockiego kanclerza Sir Williama Crichtona. Podczas kolacji przed chłopcami Douglasów postawiono talerz ze ściętym czarnym bykiem – symbol śmierci Czarnego Douglasa. Następnie William i David zostali aresztowani, w pozorowanym procesie uznani za winnych zdrady stanu i ścięci.
Cztery wieki później szkocki pisarz Sir Walter Scott napisał o Czarnej Kolacji, a George R.R. Martin zapożyczył szczegóły, wymyślając brutalną zdradę i śmierć Robba Starka i jego rodziny. Głowa byka podana Czarnemu Douglasowi jest równoznaczna ze ścięciem Robba i jego wilkora oraz mordowaniem przez gospodarzy gości zaproszonych na kolację w dobrej wierze.
Czerwone Wesele ma również swoje korzenie w masakrze w Glencoe w 1692 r., która była pewnym odwróceniem sytuacji, gdy to goście dokonali masakry swoich gospodarzy. Kapitan Robert Campbell, zwolennik nowego króla Anglii i Szkocji, Wilhelma III, udał się ze swoimi ludźmi do Glencoe, prosząc o gościnność klanu MacDonald. MacDonaldów uważano za potencjalnych wrogów Korony, a Campbell ułożył plan wyprzedzający, aby ich wyeliminować.
Powiązane: Gra o tron: Prawdziwe inspiracje stojące za Cersei Lannister
Po 12 dniach pobytu Campbell i jego ludzie zaatakowali gospodarzy i brutalnie ich zmasakrowali. Kobiety i dzieci uciekły ze swoich domów, które spłonął Campbell, i zmarły w wyniku narażenia na zamieć śnieżną. Podobnie jak Czarna Kolacja i Czerwone Wesele, Masakra w Glencoe wiązała się z pogwałceniem zasad gościnności, które należą do nielicznych praw uznawanych za święte przez mieszkańców Westeros w Gra o tron.
Dalej: Gra o tron: Prawdziwe inspiracje stojące za Cersei Lannister