Gdyby Wes Anderson był kuchnią, The French Dispatch serwowany byłby à la mode. Oto dlaczego jego najnowszy film jest jednocześnie jego najbardziej udanym filmem z Wesem Andersonem.
Z Przesyłka francuska , Wes Anderson prezentuje swój najbardziej znany film Wesa Andersona. Ponieważ dziesiąty film reżysera debiutuje w kinach, jego styl wizualny i upodobania narracyjne są już dobrze ugruntowane i natychmiast rozpoznawalne w całej kulturze popularnej, a zwłaszcza wśród miłośników jego twórczości. Oprócz spekulacji na temat Jamesa Bonda Wesa Andersona, pojawiły się krytyczne badania, rekonstrukcje zarówno pełne miłości, jak i komedii, a nawet ukazała się ilustrowana książka pt. Przypadkowo Wes Anderson (zawiera przedmowę samego mężczyzny) szczegółowo opisującą wpływ, jaki estetyka Andersona wywarła na fotografię na całym świecie.
Toczyły się i nadal toczą dyskusje poświęcone rozstrzygnięciu, który z filmów Wesa Andersona jest, cóż, najbardziej Wesem Andersonem ze wszystkich. Jednakże wszelkie argumenty, które uzyskały aprobatę w przeszłości, mogą zostać teraz porzucone, w świetle najnowszego dodatku do panteonu Andersona.
POWIĄZANE: Przewodnik po obsadzie i postaciach z francuskiej wysyłki
Jako antologia (pierwsza tego rodzaju dla Wesa Andersona), recenzje dla Przesyłka francuska może być mieszany, ale film ma pewne dziwactwa, pikanterii i wszystko, co ładne – i wszelkie inne składniki, które mogą poświadczyć, że film Wesa Andersona jest filmem Wesa Andersona. A ma to wszystko w dupie.
Styl wizualny „The French Dispatch” jest najbardziej rozpoznawalnym stylem Wesa Andersona
Odpowiedź na pytanie dlaczego Przesyłka francuska to najbardziej film Wesa Andersona, który zaczyna się od rozważenia jego walorów wizualnych. Wykorzystując swoją charakterystyczną paletę kolorów pasteli w połączeniu z czernią i bielą, Anderson może mieć ciastko i zjeść ciastko. Osiąga to, stosując dobrze ugruntowany melanż jasnych odcieni, jednocześnie bawiąc się monochromatyczną przestrzenią. Fotografie czarno-białe mogą być rzadkie w jego poprzednich przedsięwzięciach reżyserskich, ale Anderson jest debiutem fabularnym Butelkowa rakieta – które nawet Mitchellowie kontra Maszyny referencje — opiera się na krótkim filmie o tym samym tytule, który nakręcił całkowicie bezbarwnie. Już, Przesyłka francuska ma przewagę nad innymi swoimi pełnometrażowymi filmami, łącząc kolor z dawną skłonnością do czerni i bieli.
Proporcje obrazu to kolejny aspekt, z którym Wes Anderson lubi eksperymentować. W Wielki hotel w Budapeszcie na przykład Anderson wykorzystuje trzy różne współczynniki jako narzędzia kadrowania, łącząc różne okresy czasu z odpowiednimi wymiarami ekranu. Tym razem idzie o krok dalej, włączając znajomą mieszankę proporcji – w tym momencie podstawę Wesa Andersona – i dodając do miksu czerń i biel. Występuje tu nie tylko ukochany przez Andersona współczynnik Akademii wynoszący 1,37:1, ale jest on obecny zarówno w kolorze, jak i w trybie monochromatycznym, w zależności od tego, co czasowe ustawienie narracji uzna za stosowne. Czasami podczas filmu ekran przełącza się na znacznie szerszy format 2,39: 1 (znany jako anamorficzny panoramiczny). Przesyłka francuska zmienia w ten sposób proporcje i kolor - krok naprzód w porównaniu z wcześniejszymi wizualnymi eksperymentami Andersona.
Charakterystyczny talent wizualny Andersona obejmuje szereg innych ozdobników, które są hojnie eksponowane Przesyłka francuska . Symetryczna kompozycja niewątpliwie przoduje, a jest tu więcej geometrycznych ujęć niż w jakimkolwiek poprzednim filmie Wesa Andersona. Oczywiście nie pozostaje to daleko w tyle, a ulubione ruchy kamery Andersona są chętnie wykorzystywane w filmach. Przesyłka francuska . Są jednak chwile, kiedy Anderson niemal pod wpływem kaprysu zamienia akcję na żywo na animację – kolejną jego ukochaną. Montaż kolaży, karty tytułowe i wszystko inne, co mogłoby stanowić film Wesa Andersona, prawie na pewno się tam znajdzie Przesyłka francuska . Ale talent wizualny to nie wszystko, z czego znany jest Anderson.
POWIĄZANE: Czy którykolwiek z francuskich komunikatów jest oparty na prawdziwej historii? Wyjaśnienie prawdziwego życia i inspiracji
Historia francuskiego dyspozytora to w całości Wes Anderson
Wes Anderson nigdy wcześniej nie robił antologii Przesyłka francuska – chociaż z pewnością parał się opowieściami w opowieściach i tworzeniem narracji. Królewscy Tenenbaumowie , prawdopodobnie najlepszy jego film w dotychczasowej historii, rozpoczyna się ujęciem książki o tym samym tytule, po którym następuje prolog. Obydwa pełnią funkcję ram dla reszty narracji. Przede wszystkim fabuła Wielki hotel w Budapeszcie opowiedziana jest w formie pisanych relacji i wspomnień, które ułatwiają przejścia w czasie i przestrzeni, przechodzenie z jednej historii do drugiej, zgodnie z odpowiednimi proporcjami. Tak jest w Przesyłka francuska także tam, gdzie ożywają winiety z tytułowej gazety i tworzą historie w ramach nadrzędnej narracji, która szczegółowo opisuje publikację ostatniego numeru „Dispatch”.
Akcja i tematyka nigdy nie były tak rozpoznawalne dla Wesa Andersona, jak obecnie Przesyłka francuska . Jest połowa XX wieku, a miejsce to urocze francuskie miasteczko o nazwie Ennui-sur-Blasé – fikcyjna abstrakcja tego, czym powinno być najbardziej przyjazne miejsce Wesa Andersona, jakie można sobie wyobrazić. Ulice są zaludnione przez Europejczyków w ich najbardziej europejskich i dobrze ubranych przestępcach; budynki są modnie przestarzałe i gustownie zaprojektowane, noszące piętno dawnych galijskich artystów. Nie jest to tajemnicą Przesyłka francuska czerpie inspirację z prawdziwego życia: to list miłosny do dziennikarstwa i zdrowa obsesja Andersona Nowojorczyk . Nie powinno dziwić, że w rezultacie film może bardziej trafić w serce Andersona niż którykolwiek z jego poprzedników.
Jeśli chodzi o same winiety, co może być bardziej Wesem Andersonem niż dzieła sztuki, wyśmienita kuchnia i dobra, staromodna francuska rewolucja? W pierwszym artykule gazety Anderson z miłością naśmiewa się ze sztuki współczesnej i torturowanych artystów, czemu towarzyszą nagie modelki, apodyktyczni handlarze dziełami sztuki i przypadkowe freski. Następnie następuje winieta z ukochanym Timothée Chalametem w roli głównej, która przypomina Rushmore Głównymi elementami są bunt studencki, zakazana sprawa nauczyciel-uczeń i etyka dziennikarska. Ostatni z filmów skupia się na uzdrawiającej (i zatruwającej) mocy haute cuisine i obejmuje strzelaninę policyjną oraz pościg samochodowy, ucięte z tego samego materiału, co Wielki hotel w Budapeszcie odzwierciedlające zaczepki. Przesyłka francuska to nie tylko pstrokaty zbiór opowieści; to nawiązanie do dotychczasowej filmografii Andersona i uosobienie jego żarliwych pasji.
Francuska wysyłka gromadzi większość aktorów Wesa Andersona
Ostatni na liście składników, które tworzą Przesyłka francuska Najbardziej znanym filmem Wesa Andersona jest liczba znanych twarzy wśród aktorów. Anderson kolekcjonuje swoich aktorów, jakby to było hobby, a kilku jego stałych bywalców pojawia się tutaj. Najważniejszym z nich jest Bill Murray; aktor pojawia się w dziesięciu filmach Wesa Andersona – we wszystkich Butelkowa rakieta , ściślej mówiąc – i słusznie przejmuje rolę redaktora naczelnego „Dispatch”. Owen Wilson nie pozostaje zbyt daleko w tyle Przesyłka francuska był to jego ósmy pełnometrażowy występ w Andersonverse. Adrien Brody, Anjelica Huston, Jason Schwartzmann, Tilda Swinton, Edward Norton – oni też tu są. Większym wyzwaniem byłoby wskazać współpracownika Wesa Andersona, którego nie ma Przesyłka francuska niż byłoby wymienić tych, którzy są.
Powiązane: Nocna koteria złowrogich intruzów SNL sprzedaje horror z Wesem Andersonem
Skoro trupa Andersona jest obecna i rozliczona, pozostaje tylko złożyć ofertę Przesyłka francuska adieu, wspinając się na szczyt twórczości Wesa Andersona – uszeregowane nie od najlepszego do najgorszego filmu Wesa Andersona, ale raczej według liczby cech charakterystycznych Wesa Andersona, jakie zawiera każdy film. Naprawdę nie ma nic bardziej Wesa Andersona niż jego najnowsze dzieło i choć modne może być parodiowanie i naśladowanie andersonowskiego auturyzmu, oczywiste jest, że nikt nie powinien robić tego lepiej niż sam przodek. Przesyłka francuska jest tego żywym dowodem – jest to coś w rodzaju kolekcji sygnowanej przez Wesa Andersona, a to dobra wiadomość dla każdego, kto lubi tego wybitnego filmowca za jego najbardziej wyróżniające się cechy.
DALEJ: Zakończenie francuskiej wysyłki i wyjaśnienie znaczenia każdej sekcji magazynu
Kluczowe daty wydania
-
Przesyłka francuska
Data wydania: 22.10.2021
