„The French Dispatch” uznano za najbardziej andersonowski film Wesa Andersona w dotychczasowej historii. Z pewnością posiada wszystkie cechy charakterystyczne jego twórczości filmowej.
Podczas gdy Wes Anderson Przesyłka francuska zebrał mieszane recenzje krytyków i został uznany za najbardziej andersonowski film w dotychczasowej twórczości reżysera. Wszystkie dziwaczne cechy charakterystyczne, których fani Andersona przyzwyczaili się oczekiwać od jego twórczości filmowej, są wyraźnie widoczne w jego najnowszym dziele.
POWIĄZANE: 10 najlepszych postaci z francuskiej wysyłki
Od stale występujących aktorów, w tym Billa Murraya i Owena Wilsona, po starannie zainscenizowany montaż w kamerze, który pojawiał się w filmach Andersona po tym, jak zajął się animacją, Przesyłka francuska ma wszystkie klasyczne elementy znaczące filmu Wesa Andersona.
Skrupulatna edycja w aparacie
Po debiucie w animacji pt Fantastyczny Pan Lis , Anderson przeniósł niektóre ze swoich nowo odkrytych technik filmowych do produkcji na żywo. Teraz traktuje aktorów jak postacie poklatkowe, których komiczny moment zależy od machnięć biczami.
Zastąpił także tradycyjne cięcia skrupulatną edycją w aparacie, płynnie przechodząc z jednej starannie skonstruowanej klatki do drugiej w serii starannie zaplanowanych ujęć śledzących. Przesyłka francuska ma tego typu strzały w pik.
Powracający aktorzy
Podobnie jak wielu autorów, Anderson stworzył zespół stałych aktorów, którzy często pojawiają się w jego filmach. Obsada Przesyłka francuska zawiera mnóstwo stałych bywalców Andersona: Billa Murraya, Owena Wilsona, Tilda Swinton, Willema Dafoe, Adrien Brody, Saoirse Ronan, Jason Schwartzman, Frances McDormand – lista jest długa.
W obsadzie znajduje się także garstka uznanych wykonawców, którzy nigdy wcześniej nie pojawili się w filmie Andersona, jak Timothée Chalamet, Jeffrey Wright i Elisabeth Moss.
Śmiertelny humor
Andersona Przesyłka francuska scenariusz jest wypełniony jego charakterystycznym, śmiertelnie poważnym humorem. Na przykład, gdy Julien Cadazio próbuje kupić obraz Mosesa Rosenthalera, a uwięziony artysta mówi mu: „Nie jest na sprzedaż”, wpadają w histeryczną, śmiertelną powagę: „Tak, jest”. Nie, tak nie jest. Tak to jest. Nie, tak nie jest. Tak to jest.
Sucha, komediowa wrażliwość dzieł Andersona sprawia, że Bill Murray tak doskonale pasuje do jego kinowego uniwersum. Najbardziej pamiętny występ Murraya ze śmiertelną powagą Przesyłka francuska ma miejsce wtedy, gdy zwalnia młodego pracownika, który zaczyna płakać i mówi mu: „Nie płacz w moim biurze”, po czym Anderson podchodzi do napisu „Zakaz płaczu” nad drzwiami.
Struktura literacka
Chociaż Anderson jest twórcą filmów wyraźnie wizualnych, jego filmy mają strukturę przypominającą dzieła literackie. Często dzieli swoje filmy na rozdziały. Królewscy Tenenbaumowie ma formę powieści dosłownej, zakończonej prologiem i epilogiem.
POWIĄZANE: 10 najlepszych faktów zza kulis na temat francuskiej wysyłki
Zgodnie z tym powtarzającym się stylem, Przesyłka francuska ukazuje się jako ostatni numer tytułowego magazynu. Za każdym razem, gdy Anderson przedstawia nową historię, mówi widzom, ile stron magazynu zajmuje przygotowanie ich na przybliżony czas trwania tej części filmu.
Smutek
Historia najnowszego filmu Andersona opiera się na nekrologu Przesyłka francuska redaktor Arthur Howitzer Jr. po nagłej śmierci na atak serca. To idealnie pasuje do powracającego tematu żałoby w filmach Andersona.
W Rushmore , Max Fischer i Miss Cross łączą siły po stracie odpowiednio matki i męża. W Królewscy Tenenbaumowie , nagłe odejście żony Chasa uczyniło go nadmiernie opiekuńczym i świadomym bezpieczeństwa. W Darjeeling spółka z ograniczoną odpowiedzialnością , bracia Whitman spotykają się ponownie rok po pogrzebie ojca, aby oczyścić atmosferę.
Zmiana współczynników proporcji
To stosunkowo nowa cecha stylistyczna twórczości filmowej Andersona. Użył trzech różnych współczynników kształtu, aby oznaczyć trzy różne okresy czasu Wielki hotel w Budapeszcie . W latach 80., gdy czytelnikowi podobała się powieść pisarza, Anderson fotografuje w standardzie 1,85:1. W latach sześćdziesiątych, gdy starsze Zero opowiada tę historię młodemu pisarzowi, Anderson nagrywa we wspaniałym panoramicznym formacie 2,35:1. A w latach trzydziestych Anderson kręci główną historię – większą część filmu – w proporcjach Akademii (1,37:1).
Anderson przeniósł ten wizualny rozkwit na firmę Przesyłka francuska . W swoim nowym filmie także kilka razy przełącza się między kolorem a czernią i bielą (co zrobił tylko w jednej scenie w Wielki Budapeszt ).
Przedwczesne dzieci
Z Rushmore 15-letni dramaturg Max Fischer Królestwo wschodzącego księżyca od ponadprzeciętnych, uciekających kochanków Sama i Suzy po cudowne trio dzieci Tenenbauma, filmy Andersona są pełne przedwcześnie rozwiniętych dzieci.
POWIĄZANE: 10 najlepszych cytatów we francuskiej przesyłce
Zwykle w komedii kontrastuje dojrzałe, inteligentne postacie dziecięce z niedojrzałymi, nieinteligentnymi postaciami dorosłymi. W Przesyłka francuska , porwany chłopiec używa alfabetu Morse'a, aby się uratować.
Paleta kolorów w stylu secesyjnym
Są tam długie odcinki czerni i bieli Przesyłka francuska , ale sekwencje kolorów odzwierciedlają niepowtarzalną paletę secesji Andersona.
Trudny do zdefiniowania, ale łatwy do rozpoznania styl secesyjny definiowany jest przez stonowane, ale żywe kolory, takie jak zielenie, bzy i delikatny błękit. Przesyłka francuska przekazuje te kolory przede wszystkim poprzez charakterystyczny projekt kostiumów Andersona.
Rozległy zespół obsady
Chociaż pierwszy i drugi film Andersona skupiały się tylko na trzech głównych bohaterach, każdy z filmów Andersona Królewscy Tenenbaumowie „Onward” zawierał ogromną, rozległą obsadę – czasami z gwiazdami w rolach drugorzędnych i stosunkowo nieznanymi w rolach głównych.
Po uzupełnieniu gwiazdorskiej załogi tytułowego magazynu, każda z trzech historii przedstawionych w ostatnim numerze Przesyłka francuska ma swój własny gigantyczny zespół.
Kompozycje symetryczne
Symetryczne kompozycje to jeden z najbardziej rozpoznawalnych tropów wizualnego stylu Andersona. Użycie przez reżysera inscenizacji planimetrycznej – fantazyjnego określenia na umieszczenie kamery pod kątem 90 stopni w stosunku do fotografowanego obiektu – rozpoczęło się od dziwacznych wizualizacji Królewscy Tenenbaumowie .
Pierwsze dwa filmy Andersona, Butelkowa rakieta I Rushmore , mają w porównaniu z nimi znacznie bardziej naturalistyczne zdjęcia. Inscenizację planimetryczną stosowali także Jean-Luc Godard, Stanley Kubrick i Yasujirō Ozu, ale nie w takim stopniu, jak Anderson, który skomponował prawie wszystkie swoje post- Tenenbaumsa takie strzały.
DALEJ: 10 sposobów, w jakie rakieta butelkowa ugruntowała styl Wesa Andersona