Kultowi partnerzy taneczni Fred Astaire i Ginger Rogers naprawdę ożywili klasyczne Hollywood. Dziś prezentujemy ranking ich najlepszych filmów na IMDb.
Fred Astaire i Ginger Rogers byli kultowymi partnerami tanecznymi złotej ery kina Hollywood. Zrewolucjonizowali taniec filmowy i byli dla niego inspiracją Przyszłe pokolenia . Kiedy po raz pierwszy połączyli siły w 1933 r Lecąc do Rio, natychmiast zaiskrzyły na ekranie. Między tą parą była pewna magia, która od tamtej pory jest nieporównywalna.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów o tańcu w serwisie Netflix (według IMDb)
Tańczący duet wystąpił w 10 filmach podczas swojej ekranowej współpracy. Wiele ich zdjęć uznawanych jest za najlepsze musicale filmowe wszechczasów. Rzućmy okiem na ich genialne, oszałamiające filmy, sklasyfikowane według IMDb. Nigdy nie będzie drugiego takiego duetu tanecznego jak Astaire i Rogers.
Lot do Rio (1933) – 6,6
W ich pierwszym wspólnym filmie Astaire i Rogers powalili na kolana romansem muzycznym z 1933 roku, pt. Lot do Rio. Choreograf i muzyk Fred Ayers (Astaire) pomaga swojemu przyjacielowi i liderowi zespołu Rogerowi Bondowi (Gene Raymond) zwrócić na siebie uwagę uroczej Brazylijki Belinha De Rezende (Dolores del Rio), która jest zaręczona z kimś innym.
W tym samym czasie Ayers i wspaniała piosenkarka Honey Hale (Rogers) wspólnie wykonują wyszukane numery taneczne. Są przekonani, że chcą kontynuować swoje występy, nie zdając sobie sprawy, że coś między nimi zaczyna kiełkować. Astaire i Rogers rzucili okiem na ich nienaganną synchronizację taneczną, w tym numer taneczny na zewnątrz formacji samolotów przelatujących nad publicznością.
Historia zamku Vernona i Ireny (1939) – 6,9
W dramacie muzycznym z 1939 r Historia zamku Vernona i Ireny, Rogers gra początkującą tancerkę Irene Foote. Przekonuje wodewilowego performera Vernona Castle’a (Astaire), aby porzucił swój komiczny występ i został jej partnerem w tańcu towarzyskim. Oczywiście, że tak.
Vernon i Irene wspólnie pracują nad swoimi rutynami, a nawet podróżują do Paryża. Ich partnerstwo na początku jest trudne, ale w końcu stają się sensacją – podobnie jak Astaire i Rogers. Wszystko wydaje się idealne, dopóki nie wybuchnie I wojna światowa, która wprowadzi ich w całkowity chaos. Ostrzeżenie: w przeciwieństwie do wielu filmów Astaire’a i Rogersa, do zakończenia tego filmu potrzebne będzie pudełko chusteczek.
Barkleyowie z Broadwayu (1949) – 7,0
W ich ostatnim wspólnym filmie i jedynym nakręconym w kolorze, lata 49 Barkleyowie z Broadwayu to kolejny klasyczny romans muzyczny w wykonaniu Twojego ulubionego duetu tanecznego. Podobnie jak w prawdziwym życiu, Josh (Astaire) i Dinah Barkley (Rogers) to słynny duet teatru muzycznego. Wszystko układa się między nimi dobrze, dopóki nie pokłócią się podczas wieczoru premierowego ich najnowszego przedstawienia na Broadwayu. To ujawnia niewypowiedziane urazy i tajemnice.
POWIĄZANE: 5 najlepszych i 5 najgorszych adaptacji filmowych hitowych musicali na Broadwayu (w tym kotów) według Rotten Tomatoes
Kiedy zalotny dramaturg Jacques Pierre Barredout (Jacques Francois) prosi Dinah, aby zagrała w jego nowym dramacie, ta zostawia Josha i zostaje poważną aktorką. Ale podobnie jak Rogers ma tańczyć z Joshem. Nic nie było w stanie tego zmienić. Fani szczególnie uwielbiają ten musical, ponieważ był to ostatni raz, kiedy Astaire i Rogers tańczyli razem w filmie. To był koniec pewnej epoki.
Roberta (1935) – 7.1
W musicalu z 1935 r Robercie, Lider zespołu Huck Haines (Astaire) odwiedza Paryż ze swoim przyjacielem Johnem Kentem (Randolph Scott), który odziedziczył sklep z sukniami swojej ciotki. Oboje nie mają pojęcia o modzie, więc zwracają się o pomoc do projektantki Stephanie (Irene Dunn) i ognistej hrabiny Scharwenki (Rogers).
Huck rozpoznaje w Scharweknce swoją byłą ukochaną dziewczynę, Lizzie. Kiedy snobistyczna była dziewczyna Johna, Sophia (Claire Dodd), przyjeżdża do Paryża, Huck musi ponownie rozważyć swoje nowe uczucia do Stephanie. Roberta organizuje pokaz mody połączony ze śpiewem i tańcem. Choć Astaire i Rogers nie są jedynymi gwiazdami tego zdjęcia, występ tej pary i tak zapada w pamięć.
Beztroski (1938) – 7.1
W komedii muzycznej z 1938 r Beztroski, piosenkarka Amanda Cooper (Rogers) ma trudności z zaakceptowaniem wielu propozycji małżeńskich swojego kochanka, Stephena Ardena (Ralph Bellamy). Dzwoni więc do swojego przyjaciela psychiatry, doktora Tony’ego Flagga (Astaire), aby zbadał Amandę i przedstawił swoją profesjonalną opinię.
Na początku Tony stara się utrzymać normalną relację lekarz-pacjent, ale szybko zakochał się w Amandzie. Używa hipnozy, aby wprowadzić Amandę w szczęśliwy stan, pozostawiając ją tańczącą i śpiewającą. Beztroski to zabawny, żywy film. Mimo że brakuje w nim większej liczby numerów muzycznych niż w innych filmach Astaire'a/Rogersa, nadal jest to obraz zapadający w pamięć.
Podążaj za flotą (1936) – 7.2
W komedii muzycznej z 1936 r Podążaj za flotą, żeglarze Bake Baker (Astaire) i Bilge (Randolph Scott) właśnie przybyli do San Francisco w Kalifornii. Celem Bake’a jest ponowne spotkanie ze swoją byłą dziewczyną i partnerką do tańca, Sherry (Rogers). Po drodze Bilge spotyka siostrę Sherry, Connie (Harriet Hilliard), i jego myśli także o romansie.
Podobnie jak w przypadku większości filmów, sprawy nie układają się pomyślnie dla obu par, co skutkuje zabawnymi, komediowymi sytuacjami. Czy Bake i Sherry będą razem? Czy ponownie będą partnerami do tańca? Znając Astaire'a i Rogersa, prawdopodobnie znasz już odpowiedź.
Rozwódka-gej (1934) – 7,5
Astaire i Rogers zawsze radzili sobie najlepiej, gdy tańczyli razem przez większą część filmu. W komedii muzycznej z 1934 r Rozwódka homoseksualna, nie potrzebują żadnych wymówek, żeby tańczyć. Mimi Glossop (Rogers) wyjeżdża do Europy, aby rozwieść się z nieobecnym mężem. Spotyka tam przystojnego artystę Guya Holdena (Astaire). Lecą iskry, co skutkuje wystawnymi piosenkami i tańcami.
Fabuła jest doskonała, ale film jest w zasadzie pokazem tanecznych umiejętności Astaire’a i Rogersa. W trzecim akcie filmu mają wydłużony numer taneczny, który w dużej mierze ma na celu pokazanie, że Astaire i Rogers wiedzą, jak tańczyć razem. Zawsze wyglądały nieskazitelnie.
Będziemy tańczyć (1937) - 7,5
W komedii muzycznej z 1937 r Zatańczymy, Astaire prezentuje swój taniec baletowy w roli Petera P. Petersa. Pracuje w Paryżu i przypadkiem fotografuje sensację stepowania Lindę Keene (Rogers). Oczywiście od razu się w niej zakochuje i robi wszystko, żeby ją poznać.
POWIĄZANE: Nigdy nie rób przeróbek tych 10 (prawie) doskonałych filmów
Niestety, Linda nie jest pod wrażeniem zauroczenia Petera. Spędzają ze sobą wystarczająco dużo czasu, że po Paryżu krąży plotka, że faktycznie są małżeństwem. Aby uciszyć plotki, postanawiają faktycznie się pobrać, a następnie starają się o szybki rozwód. Ale czy rzeczywiście dostaną rozwód? A może Peter zatańczy drogę do serca Lindy?
Czas wahania (1936) – 7,6
Astaire i Rogers wykonują niektóre ze swoich najsłynniejszych numerów tanecznych w komedii muzycznej z 1936 roku pt. Czas swingu. Podejmujący ryzyko Lucky Garnett (Astaire) wpada w kłopoty, ponieważ uwielbia tańczyć i uprawiać hazard. Zaręczony z Margaret Watson (Betty Furness), traci siły i odwołuje ślub. Zdając sobie sprawę ze swojego błędu, próbuje ją odzyskać. Jej ojciec decyduje, że jeśli Lucky zarobi 25 000 dolarów, może dostać drugą szansę.
W poszukiwaniu szczęścia Lucky udaje się do Nowego Jorku. Jest zdeterminowany, aby zdobyć pieniądze na poślubienie Margaret, ale wtedy spotyka piękną nauczycielkę tańca Penny Carroll (Rogers). Podobnie jak w przypadku wielu innych filmów, jego zainteresowania się zmieniają i jest oczarowany pięknem i tańcem Rogersa. Czy naprawdę możesz go winić?
Cylinder (1935) – 7,8
Komedia muzyczna z 1935 roku Cylinder to prawdopodobnie najbardziej znany wspólny film Astaire'a i Rogersa. Olśniły na ekranie filmowym, zatańczyły w naszych sercach na zawsze. Film skupia się na zamożnym Dale’u Tremoncie (Rogers), który przebywa na wakacjach w Londynie i Wenecji. Spotyka amerykańskiego artystę Jerry'ego Traversa (Astaire). Zakłada, że jest mężem jej dobrej przyjaciółki Madge (Helen Broderick). Wie, że jest poza zasięgiem, ale ona ją przyciąga. Ale czy jest żonaty? A może to wszystko pomyłka?
Kiedy Astaire i Rogers tańczą razem, staje się oczywiste, że pasują do siebie (to znaczy w filmie). Zahipnotyzowali publiczność swoim zgodnym rytmem i urokiem i od tego czasu zadziwiają nas.
DALEJ: 10 klasycznych filmów, które są gotowe na remake