Ostrzeżenie: spoilery dot Aquaman/The Flash: Voidsong #1 dalej!
Jest wiele rzeczy, które uważa się za oczywiste, aby historie superbohaterów działały, ale Błysk słusznie wywołuje dziurę w fabule, która wciąż pojawia się w komiksach Marvela i DC. Kiedy ktoś poświęci chwilę, aby rzeczywiście zastanowić się, ile praw jest łamanych przez najmniejszy akt superzłoczyńcy, natychmiast staje się jasne, że konsekwencje prawne są niewiarygodnie straszne – a jednak raz po raz historie mają tendencję do ukrywania pełnej wagi systemu prawnego w odniesieniu do antagonistów superbohaterów. Jak wyjaśnia The Flash, aby opowiedzieć przekonującą historię o superbohaterach, dokładne przedstawienie prawa nie musi mieć zastosowania.
Historie o superbohaterach często miały problem z przedstawieniem systemu prawnego. Z jednej strony, jeśli złoczyńca taki jak Magneto staje przed sądem, ujawnia się ogromny problem: a mianowicie, jak wykorzystać go w przyszłych historiach, jeśli zostanie pomyślnie oskarżony i skazany. Z drugiej strony, jeśli schwytani złoczyńcy często wychodzą na wolność, areszty i zakłady karne stają się niczym więcej niż „drzwiami obrotowymi”, a prawo wydaje się bezużyteczne. Chociaż może to być przydatne do scharakteryzowania miasta jako skorumpowanego (najbardziej godnym uwagi przykładem jest Gotham DC), pozbawia bohaterstwa bohatera znaczenia, gdy złoczyńca zasadniczo nie ponosi żadnych konsekwencji za swoje czyny.
Powiązane: Flash potajemnie sabotuje złoczyńców i rozwiązuje długo działającą dziurę w fabule DC
W Aquaman/The Flash: Voidsong #1 autorstwa Collina Kelly'ego, Jacksona Lanzinga, Vasco Georgieva, Raina Beredo i Troya Peteriego, Flash pokazuje, jak bardzo prawo powinno karać superzłoczyńców. Początek numeru przywraca Łotrzyków z powrotem, kiedy porwali Iris West i przetrzymywali ją w opuszczonym magazynie. Kiedy Flash pojawia się, by ją uratować, próbuje go ostrzec, ostrzegając go o zbliżającej się pułapce. Zamiast dać się zniechęcić, Flash odpowiada radośnie: „Próba morderstwa z premedytacją. Na wielką skalę. To oskarżenie na srebrnej tacy – każdego z nich odsuniemy przynajmniej na dekadę.
Proklamacja Barry'ego Allena, lekarza medycyny sądowej w Departamencie Policji Centralnego Miasta, ma sens: jego praca stawia go ramię w ramię z prawem, co oznacza, że ma pod ręką zasoby, aby poznać system prawny i więzienny DC (chociaż jest to mroczny) oraz zarzuty i konsekwencje każdego z działań przestępczych Łotrzyka. Jest to dalekie od większości innych superbohaterów – w szczególności wczesne komiksy mają tendencję do zrzucania pokonanych wrogów bezpośrednio do więzienia lub na komisariat policji, z niewielkim wyjaśnieniem lub zarzutem, na czym polega ich przestępstwo. Jako strażnicy nie mają nawet prawnego upoważnienia do przeprowadzania aresztowań. Z drugiej strony superzłoczyńcy słyną z ucieczki przed systemem prawnym w wątpliwy sposób, na przykład uniewinnieni z powodu choroby psychicznej – mimo że ich akty terroryzmu były tak wielkie, że niestabilność psychiczna nie zapewniłaby wystarczającej obrony.
Oczywiście, te historie nie są pisane z myślą o ścisłym przestrzeganiu doktryny prawnej. Większość scen z sali sądowej, takich jak obrona Kapitana Ameryki przez She-Hulk, ma na celu zapewnienie dramaturgii i napięcia; podobnie więzienia są częściej miejscami gwałtownych ucieczek i ucieczek i rzadko pełnią rolę znaczących miejsc przetrzymywania lub resocjalizacji. Komiks został zbudowany na tych tropach – ale to nie powstrzyma takich postaci Błysk od wywoływania luk fabularnych, które od czasu do czasu tworzą.
Więcej: Jak prawna bitwa o Superboya zmieniła historię DC Comics
Aquaman/The Flash: Voidsong #1 jest już dostępny w DC Comics.