Od Wielki dzień poza domem w 1989 roku, Wallace'a i Gromita stały się powszechnie znane: oto każdy film z udziałem kultowego duetu, uszeregowany od najgorszego do najlepszego. Stworzony przez ówczesnego studenta Nicka Parka, entuzjasta sera Wallace (głos głosił Peter Sallis) i jego pies Gromit, pojawili się w czterech filmach krótkometrażowych i jednym filmie fabularnym - z nowym, projekt rozszerzonej rzeczywistości podobno w pracach w poklatkowej firmie Aardman. Fabuła tych filmów zwykle obraca się wokół Wallace'a i Gromita próbujących swoich sił w różnych zawodach, wspomaganych (i regularnie utrudnianych) przez zwariowane wynalazki Wallace'a i napadanych przez złowrogie siły. Często opisywane jako kwintesencja brytyjska, prace Parka zdobyły liczne nagrody i przyczyniły się do dalszego wzrostu popularności animacji poklatkowej w świecie przemienionym w CGI.
Dla niewtajemniczonych większość filmów działa z szybkością dwudziestu czterech klatek na sekundę, są też inne, takie jak film Willa Smitha Bliźnięta który został nakręcony z szybkością 120 kl./s , ale ogólnie jest ograniczony do 24. Oznacza to, że każda sekunda materiału filmowego składa się z dwudziestu czterech nieruchomych obrazów. Po połączeniu i odtworzeniu obrazy te tworzą iluzję ruchu – często wspomaganą przez zsynchronizowaną ścieżkę dźwiękową i (jeśli masz budżet) partyturę. Podczas gdy projekty akcji na żywo rzadko działają na zasadzie klatka po klatce, a większość pracy wykonuje technologia kamer, animacja wymaga stworzenia obrazu na zamówienie dla każdej nowej klatki. Animacja poklatkowa, w przeciwieństwie do animacji rysowanej ręcznie lub generowanej komputerowo, polega na manipulowaniu fizycznymi marionetkami na zestawie modeli i robieniu nowego zdjęcia dla każdej klatki ruchu.
Powiązane: Nick Park Wywiad: Early Man
W przypadku Wallace'a i Gromita , te lalki są zrobione z modeliny, którą animatorzy manipulują, wygładzają i fotografują przez wiele miesięcy, aż do zakończenia projektu. W świecie animacji poklatkowej powszechne jest kręcenie zaledwie kilku sekund materiału po całym dniu pracy, ale jak pokazuje praca Laika Animation, wyniki mogą być piękne. Pomimo ich osobliwego, skromnego wyglądu, The Wallace'a i Gromita filmy są szczytem artystycznych osiągnięć – przedstawiają ręcznie stworzony świat, w którym można dosłownie zobaczyć odciski palców animatorów na każdej klatce, i opowiadają z przymrużeniem oka opowieści gatunkowe, które doskonale równoważą atmosferę i komedię jak niewiele innych. Oto każdy Wallace'a i Gromita ranking filmów, od najgorszego do najlepszego.
5. Dokładne golenie
Trzeci Wallace'a i Gromita krótki film, Dokładne golenie widzi, jak duet prowadzi firmę zajmującą się myciem okien. Podczas gdy Wallace zaczyna romans z właścicielem lokalnego sklepu z wełną (Wendolene, głos Anne Reid), Gromit bada szaleństwo szelestu owiec – prowadzące do jego niesłusznego uwięzienia, wrobionego w przestępstwo, które próbował odkryć. Znany z wprowadzenia owcy Shaun, Dokładne golenie jest solidny, chociaż romantyczny wątek Wallace'a wydaje się trochę nieistotny.
Jak to często bywa, jest to historia Gromita, a sceny z nim w więzieniu są co prawda poruszające, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego współczynnika żartu. Z pewnością jest to coś pomysłowego, ale wydaje się trochę zagracone w wykonaniu – z jednym zbyt wieloma elementami fabularnymi jak na stosunkowo krótki czas działania. To powiedziawszy, film wciąż jest ogromnym osiągnięciem z napiętym finałem i kilkoma dramatycznymi ujawnieniami. Zdobycie Oscara dla najlepszego krótkometrażowego filmu animowanego w 1995 roku, Dokładne golenie doprowadził do udanej serii spin-off z udziałem wspomnianej już owcy Shauna – z jego najnowszym filmem fabularnym, Farmageddon , wydany w 2019 roku.
4. Kwestia bochenka i śmierci
Czwarty i najnowszy Wallace'a i Gromita krótki film, Kwestia bochenka i śmierci , niestety padł ofiarą nostalgii - niedoceniony w wyniku miłości fanów do wcześniejszych filmów. Wydany w 2008 roku, tajemnica morderstwa Kwestia bochenka i śmierci widzi Wallace'a i Gromita prowadzących piekarnię. Z niepokojącą wiadomością, że wielu lokalnych piekarzy zniknęło, Gromit prowadzi dochodzenie - podczas gdy Wallace rozpoczyna wątpliwy romans z Piellą Bakewell (głos Sally Lindsay), byłą dziewczyną pin-up dla firmy piekarniczej Bake-o-Lite. Zmieniając tempo, Gromit tym razem ma również zainteresowanie miłością: zapuszczony pudel Pielli, Puffles, który okazuje się godnym dodatkiem do rodziny.
Powiązane: Chicken Run 2 już w serwisie Netflix
Kwestia bochenka i śmierci może być najciemniejszą z serii, z dosłownym spiskiem morderstwa w centrum. Będąc miłośnikiem kina, Park zamieścił odniesienia do Krew i czarna koronka , Hitchcocka Psychopata , a nawet riffy Kosmici i Adama Westa Ordynans trzepnięcie. tonalnie, Kwestia bochenka i śmierci przypomina komedie z Ealing – ciąg powojennych filmów, czule pamiętanych ze względu na czarny humor i brytyjską wrażliwość. W szczególności Piella czuje się jak złoczyńca z Ealing – jej nietopliwy wygląd zdradza złowrogie motywy. Co więcej, jej romans z Wallace'em wydaje się całkowicie zapieczony: kluczowy dla opowiadanej historii i część jej mrocznych aspiracji.
3. Wielki dzień poza domem
Pierwszy Wallace'a i Gromita krótki film, Wielki dzień poza domem , może wydawać się nieco prymitywny w porównaniu z resztą serii, ale to tylko dodaje jej uroku. Rozpoczęcie produkcji, gdy Nick Park był jeszcze studentem, Wielki dzień poza domem widzi, jak Wallace i Gromit podróżują na Księżyc w poszukiwaniu sera (oczywiście jest zrobiony z tego materiału), budując rakietę i napotykając dziwnego robota na monety. Pomimo wizualnych niespójności z resztą Wallace'a i Gromita canon, film jest niezwykle pewny siebie – z charakterystycznym stylem Parka, inspirowanym przez Fasola i różne Tintin kreskówki.
Jego szorstka atrakcyjność wynika w dużej mierze z budżetowego budżetu. Na przykład Park dosłownie przykleił groszek i soczewicę do swojego modelu rakiety, aby symulować nity, ale całość jest niesamowicie klimatyczna (wspomagana przez niesamowitą partyturę Juliana Notta), co rekompensuje niższy współczynnik żartów w porównaniu z innymi filmami. Podczas gdy Wallace i Gromit wydają się być prawie w pełni uformowani, wraz z kultowym wokalem Petera Sallisa, robot na monety kradnie show – udowadniając talent Parka do niemej komedii prosto z bramy, a także jego zdolność do nasycania niemal pozbawionych cech charakterów postaciami niesamowita ilość osobowości. Nominowany do Oscara za najlepszy krótkometrażowy film animowany w 1991 roku, Wielki dzień poza domem przegrał z innym filmem Parka, Wygody stworzeń . Jeśli jego talent nie był wcześniej widoczny, niech to będzie punkt zwrotny.
2. Niewłaściwe spodnie
Drugi Wallace'a i Gromita krótki film, Niewłaściwe spodnie , to – dla wielu – najlepsza pozycja w serii i nie bez powodu. Po sukcesie o Wielki dzień poza domem mając do dyspozycji większy budżet i więcej animatorów, Park rzucił kuchenny zlew Niewłaściwe spodnie , dopracowując jego estetykę i wprowadzając do serii mocny element akcji, który był kontynuowany w każdej kolejnej produkcji. Mając mało gotówki, Wallace wynajmuje swój wolny pokój Feathersowi McGrawowi, złowrogiemu pingwinowi, którego paciorkowate oczy wpatrują się w najnowszy wynalazek Wallace'a - parę robotycznych spodni, zaprojektowanych do wyprowadzania Gromita, aby Wallace nie musiał tego robić. Jako detektyw, Gromit wyczuwa coś podejrzanego i – mimo że został wypędzony z domu – pracuje nad odkryciem nikczemnego planu Feathersa. Kończy się to matką wszystkich scen pościgów, która przez wielu jest uważana za jedną z najlepszych scen akcji wszechczasów.
Powiązany: Dlaczego współczesne filmy komediowe są lepsze w serwisie Netflix niż w kinach
Feathers McGraw to kultowy złoczyńca — niepokojący od samego początku, pomimo swojego wyglądu przypominającego butelkę mleka i ograniczonej ekspresji. Po raz kolejny widać wpływ Hitchcocka Niewłaściwe spodnie gra jak klimatyczny thriller, ale żarty pojawiają się gęsto i szybko: poprawa w stosunku do poprzednika. Zdobycie Oscara dla najlepszego krótkometrażowego filmu animowanego w 1994 roku, Niewłaściwe spodnie należy do najlepszych, jakie to medium ma do zaoferowania – co do tego nie ma wątpliwości.
1. Klątwa królikołaka
Po swoim pełnometrażowym debiucie filmowym pt Bieg kurczaka w 2000 roku Nick Park czuł się gotowy do przeniesienia Wallace'a i Gromita na duży ekran - Klątwa królikołaka wydany w 2005 roku i spotkał się z uznaniem krytyków i sukcesem kasowym. Koprodukcja między Aardman i Dreamworks, ta ostatnia firma była notorycznie trudna we współpracy (zakończyła współpracę z Aardmanem w 2007 roku), ale nic z tego nie jest widoczne w produkcie końcowym – przejście Wallace'a i Gromita od filmów krótkometrażowych do pełnometrażowych długość jest niesamowicie gładka. Klątwa królikołaka widzi, jak duet prowadzi odnoszącą sukcesy firmę zajmującą się zwalczaniem szkodników, pozbywając się ich miasta z królików, przenosząc je. Kiedy jeden z wynalazków Wallace'a przynosi odwrotny skutek, nadprzyrodzony sabotażysta – tytułowy Wilkołak-Królik (riff nawiązujący do tropów wilkołaka) – zaczyna pustoszyć lokalne działki warzywne. Jak zwykle Gromit musi uratować sytuację i odkryć tajemniczego winowajcę, aby coroczny konkurs gigantycznych warzyw nie popadł w ruinę. W międzyczasie Wallace zakochuje się w Lady Tottington (głosu użyczyła Helena Bonham Carter), arystokratce i gospodarzowi zawodów, ale zostaje ostrzelany przez rywala, Victora Quartermaine'a (głosu użycza Ralph Fiennes).
Zawiera większą obsadę „ludzkich” postaci niż zwykle w a Wallace'a i Gromita film, Klątwa królikołaka rozszerza swój wszechświat i rozumie nieodłączne różnice między filmem fabularnym a filmem krótkometrażowym – dopasowując swoje obawy, aby pasowały, z szerszą historią i stałym współczynnikiem żartów, który mógłby konkurować Hot Fuzz , przy czym każdy rodzaj knebla jest wykorzystywany w taki czy inny sposób. W rzeczywistości oba filmy stanowiłyby doskonały podwójny film fabularny, w którym oba badają, co dzieje się, gdy podwyższone elementy gatunku wkraczają w życie w małym miasteczku w Wielkiej Brytanii. Chwila Niewłaściwe spodnie to najlepszy z filmów krótkometrażowych, Klątwa królikołaka stanowił większe wyzwanie - i pomimo ingerencji ze strony Dreamworks, zespół Aardmana wyrzucił go z parku. Ich wysiłki zostały należycie docenione, gdy w r Wallace'a i Gromita po pierwsze, film zdobył Oscara dla najlepszego filmu animowanego. Od skromnych studenckich początków do globalnego fenomenu, twórczość Parka stała się filarem kina i – jak wszyscy dobrzy artyści – jego praca (i praca jego kolegów z Aardmana) czyni świat nieco lepszym miejscem.
Dalej: Filmy animowane Aardman, ranking według IMDb