Filmy Terrence'a Malicka poruszają kwestię kruchości życia poprzez oszałamiające obrazy i historie, które swobodnie płyną pomiędzy przeszłością a teraźniejszością.
Terrence'a Malicka znany jest z kręcenia rzeczy niemożliwych, a jego filmy mają w sobie coś mistycznego, mimo że większość jego filmografii poświęcona jest uchwyceniu kruchości ludzkiego życia. Chociaż niektóre jego historie są niedostępne, widzowie wiedzą z góry, że w jego filmach znajdą się jedne z najpiękniejszych obrazów, jakie kiedykolwiek nakręcono. Charakterystyczne zdjęcia filmów Malicka są istotnym znakiem rozpoznawczym. Chociaż współpracował z kilkoma różnymi współpracownikami w dziale fotografii, jego aparat zawsze sprawia wrażenie, jakby unosił się pomiędzy jego postaciami, jakby był samą postacią.
Terrence Malick jest zdobywcą Złotej Palmy i Złotego Niedźwiedzia, ale nigdy nie zdobył Oscara, mimo że był trzykrotnie nominowany. Malick nieustannie odkrywa siebie na nowo i zarówno on, jak i jego filmy są pełne niespodzianek. Po nakręceniu w latach 70. dwóch filmów, które odniosły ogromny sukces, reżyser zrobił sobie 20-letnią przerwę przed wydaniem Cienka czerwona linia w 1998 roku. Jego filmografia po roku 2000 znacznie różni się od jego wcześniejszych prac, gdyż opiera się na podejściu opartym na badaniu charakteru, a nie na tradycyjnych narracjach, dzięki którym stał się tak sławny w ubiegłym stuleciu. Oto wszystkie filmy Malicka uszeregowane od najgorszego do najlepszego.
Powiązane: Każdy film Davida Gordona Greena uznawany za najgorszy do najlepszego
10 Piosenka do piosenki (2017)
Terrence'a Malicka Piosenka do piosenki zrobiło się głośno, gdy ogłoszono, że w obsadzie znaleźli się Rooney Mara, Ryan Gosling, Michael Fassbender i Natalie Portman. Jednak zarówno krytycy, jak i widzowie zniszczyli film. Wspaniała obsada okazała się przekleństwem: choć zapewnia mnóstwo spektakularnych kreacji, zbyt wiele uwagi poświęca historii dalekiej od głównego nurtu.
Piosenka do piosenki , która jest również Najniżej oceniany film Malicka na IMDb , to beznadziejny portret sceny muzycznej w Austin, gdzie każdy bohater pogrąża się w własnym kryzysie egzystencjalnym. Film jest rzekomo historią miłości i zdrady, ale ostatecznie prowadzi donikąd. Chociaż zamierzeniem Malicka było dokładnie przedstawienie życia wielu postaci, które utknęły w odwrotnej kolejności, nie udało mu się to urzekać poza godnymi uwagi występami i, jak zwykle, doskonałą pracą kamery.
9 Rycerz Pucharów (2015)
Rycerz Pucharów wydaje się, że jest to preludium Piosenka do piosenki , ale zamiast skupiać się na wielu postaciach, podąża za Christianem Bale'em jako melancholijnym scenarzystą wędrującym bez celu po Los Angeles. Mimo że filmografia Terrence’a Malicka nadal przypada na okres niskiej krytyki, jego lekceważące studium charakteru okazuje się kompetentne i realistyczne przez większość czasu, odsłaniając dekadenckie hollywoodzkie krajobrazy, które kiedyś były tak pełne życia, a teraz wydają się bardziej takie same . Postać Bale'a — nie jest to jedna z jego najlepszych ról — minimalizuje wszystko, co widzi, dostarczając ciężkiego ładunku emocjonalnego człowieka, który nie ma celu.
8 Nowy świat (2005)
Kilkadziesiąt lat później Nowy Świat w dalszym ciągu wywołuje gorące dyskusje na temat tego, czy jest to narracja o białym zbawicielu, czy nie. Pomimo najlepszych intencji Malicka łatwo błędnie zrozumieć przesłanie filmu, gdy historia jest zbyt pochłonięta narracją z epoki i biernie ukazuje kryjącą się za nią dobrze znaną tragedię. Akcja osadzona w XVII w. Nowy Świat dramatyzuje życie odkrywcy Johna Smitha (Colin Farrell), który znajduje się w środku brutalnej walki pomiędzy angielskimi osadnikami a rdzennymi mieszkańcami Ameryki. Film sięga biblijnych proporcji, oferuje zapadające w pamięć sekwencje akcji i świetną kreację aktorską (Smith to jedna z najlepszych ról filmowych Colina Farrella), ale pozostaje zbyt kontrowersyjny dla własnego dobra.
Powiązane: 10 niedocenianych filmów i programów telewizyjnych z zakresu dramatów historycznych, rankingowe
7 Do cudu (2012)
Do Cudu to film, który sprawił, że widzowie zaczęli zastanawiać się, dokąd zmierza Terrence Malick jako filmowiec. To raczej filmowy poemat: bohaterowie przychodzą i odchodzą, wędrują i obserwują, jak otaczający ich świat dostosowuje się do najlepszych i najgorszych momentów ich życia. Z bardzo małą ilością dialogów i kilkoma skokami w czasie, Do Cudu śledzi życie czterech postaci, których łączy miłość, tęsknota i melancholia. W większości przypadków jest to film trafiony lub chybiony. To rodzaj filmu, który przekonuje tylko wtedy, gdy od samego początku przykuwa uwagę widza.
6 Podróż w czasie (2016)
Jeden z najlepiej ocenianych filmów Terrence’a Malicka, Podróż czasu to wizualna uczta dla fanów reżysera. Jest to jego próba przeniesienia swoich charakterystycznych cech do filmu dokumentalnego, a efektem jest kontemplacyjne dzieło literatury faktu. Podróż czasu celebruje nieprzewidywalność wszechświata i dogłębnie przygląda się narodzinom życia, gdy Ziemia wciąż wyznaczała ścieżkę przyszłej ludzkości. Dokument wygląda niezaprzeczalnie pięknie i ostro, ale też przekracza oczekiwania.
5 Ukryte życie (2019)
Pomimo długiego czasu działania, Ukryte życie był pierwszym filmem narracyjnym Malicka po Drzewo życia zostać przyjęty przez krytyków z uznaniem. Scenariusz stara się zmieścić wszystkie wydarzenia w zwięzłej opowieści, a angielskie dialogi mogą zniweczyć próbę zanurzenia widza w austriacką wieś, ale Ukryte życie przybliża widza do głównego bohatera na tyle, że czuje się on niemal jak bliski przyjaciel.
Ukryte życie opowiada prawdziwą historię Franza Jägerstättera (w tej roli August Diehl), zwykłego austriackiego rolnika, który odmawia przyłączenia się do nazistów i ostatecznie grozi mu wyrok śmierci. Unoszące się w powietrzu zdjęcia Jörga Widmera rejestrują proste gesty i dotyk natury, który przytłacza człowieka w jego ostatnich dniach. Film triumfuje w podejściu zmysłowym, otwierając oczy widza na świat, który istnieje tylko wtedy, gdy w pobliżu wisi śmierć.
Powiązane: Ukryte życie: 10 faktów, które musisz wiedzieć o filmie
4 Drzewo życia (2011)
Drzewo życia to najpopularniejsze dzieło Terrence'a Malicka. Jej główny wątek fabularny koncentruje się wokół tradycyjnego życia rodziny w latach 50. XX wieku, podczas którego ojciec (Brad Pitt) i syn (Hunter McCracken) próbują pogodzić się z dzielącymi ich różnicami. Jednakże, Drzewo życia Dzieląca narracja nie ogranicza się do jednego czasu i przestrzeni, ponieważ cofa się do czasów, gdy ludzkość była tylko ideą, a następnie przenosi się do teraźniejszości, kiedy twarze zarówno znajome, jak i nieznane witają wspomnienia życia, które warto przeżyć. Drzewo życia przyniósł Malickowi zasłużoną Złotą Palmę i trzy nominacje do Oscara, w tym jedną dla najlepszego filmu.
3 Cienka czerwona linia (1998)
Cienka czerwona linia wyraźnie rozumie zadanie, jeśli chodzi o opowiedzenie o okropnościach wojny i poczuciu partnerstwa między ludźmi w obliczu niebezpieczeństwa. Co więcej, oddaje relację między człowiekiem a naturą, gdy świat się rozpada. Film o II wojnie światowej przeplata się z chwilami absolutnego terroru i spokojem, jaki daje poczucie przebywania w otoczeniu nieprzewidywalności dżungli: flory i fauny, ludzi, którzy tam żyją itp. Malick spotkał się z ostrymi reakcjami za wycięcie całych wątków z historii, ale potencjalna wersja reżyserska Cienka czerwona linia mógłby to naprawić.
2 Niebiańskie dni (1978)
Nakręcony głównie przy naturalnym świetle magicznej godziny, krótkiego okresu między zachodem słońca a zapadnięciem nocy, Dni Nieba oferuje jedne z najbardziej oszałamiających efektów wizualnych, jakie kiedykolwiek pojawiły się w filmie, i słusznie zdobył Oscara za najlepsze zdjęcia. Akcja rozgrywa się w latach 1910. XX wieku i opowiada o zbiegu (Richard Gere) i jego dziewczynie (Brooke Adams), którzy udają rodzeństwo, szukając pracy na polach w Teksasie Zachodnim. Dni Nieba włącza do mitologii Ameryki takie tematy, jak duchowość i świętość, często flirtując z fantastyką pomimo humanistycznej narracji. Kontynuując to, od czego zaczął Badlands Malick przedstawia kolejną historię miłosną opartą na przemocy.
1 Złe tereny (1973)
Jeden z najważniejszych filmów lat 70. Badlands zapewnia widzom delikatne i surowe spojrzenie na życie dwóch uciekających młodych kryminalistów, ukazane z niewiarygodną chemią pomiędzy Sissy Spacek i Martinem Sheenem w jednej z jego najlepszych ról. Luźno oparty na szokującej, prawdziwej historii morderstw Starkweather-Fugate, debiutancki film Malicka nie próbuje idealizować kontrowersyjnej pary, ale raczej humanizuje ją pomimo wściekłości i okrucieństwa, które psują ich dusze. Konstrukcja przypominająca film drogi, Badlands jest brutalny, ale czarujący, a narracja widziana oczami Malicka dotyczy bólu innych, umieszczając przebaczenie w każdej klatce filmu.
Więcej: 10 świetnych filmów o morderczych parach