Terrence'a Malicka znany jest z filmowania rzeczy niemożliwych, a jego filmy mają w sobie coś z tajemniczości, mimo że większość jego filmografii poświęcona jest uchwyceniu kruchości ludzkiego życia. Chociaż niektóre z jego historii są dalekie od przystępności, jego widzowie wiedzą z góry, że jego filmy będą zawierały jedne z najpiękniejszych obrazów, jakie kiedykolwiek nakręcono. Charakterystyczne zdjęcia filmów Malicka są istotnym znakiem rozpoznawczym. Chociaż pracował z kilkoma różnymi współpracownikami w dziale fotografii, jego aparat zawsze sprawia wrażenie, jakby unosił się wśród jego postaci, jakby był samą postacią.
Terrence Malick jest zdobywcą Złotej Palmy i Złotego Niedźwiedzia, ale nigdy nie zdobył Oscara, mimo że był trzykrotnie nominowany. Malick nieustannie odkrywa siebie na nowo, a zarówno on, jak i jego filmy są pełne niespodzianek. Po nakręceniu dwóch bardzo udanych filmów w latach 70., twórca zrobił 20-letnią przerwę przed wydaniem Cienka czerwona linia w 1998 roku. Jego filmografia po 2000 roku znacznie różni się od jego wcześniejszych prac, opierając się na podejściu opartym na badaniu postaci, a nie na tradycyjnych narracjach, które uczyniły go tak sławnym w minionym stuleciu. Oto wszystkie filmy Malicka uszeregowane od najgorszego do najlepszego.
Powiązane: Każdy film Davida Gordona Greena od najgorszego do najlepszego
10 Piosenka do piosenki (2017)
Terrence'a Malicka Piosenka do piosenki cieszył się sporym zainteresowaniem, kiedy został ogłoszony, ponieważ w obsadzie znaleźli się Rooney Mara, Ryan Gosling, Michael Fassbender i Natalie Portman. Jednak zarówno krytycy, jak i widzowie spustoszyli film. Jej znakomita obsada okazała się przekleństwem: choć zapewnia niezliczone spektakularne kreacje, zbyt wiele uwagi poświęca historii dalekiej od głównego nurtu.
Piosenka do piosenki , która jest również Najniżej notowany film Malicka na IMDb , to beznadziejny portret sceny muzycznej w Austin, gdzie każdy z bohaterów pogrąża się we własnym egzystencjalnym kryzysie. Film jest rzekomo historią miłości i zdrady, ale ostatecznie prowadzi donikąd. Chociaż intencjami Malicka było właśnie przedstawienie życia wielu postaci utkniętych w odwrotnej kolejności, nie urzeka poza godnymi uwagi występami i zwykłą doskonałą pracą kamery.
9 Rycerz pucharów (2015)
Rycerz Pucharów czuje się jak preludium do Piosenka do piosenki , ale zamiast skupiać się na wielu postaciach, podąża za Christianem Bale'em jako melancholijnym scenarzystą błąkającym się bez celu po Los Angeles. Mimo że filmografia Terrence'a Malicka wciąż jest słabo przyjmowana przez krytyków, jego lekceważące studium postaci okazuje się przez większość czasu kompetentne i realistyczne, odsłaniając dekadenckie hollywoodzkie krajobrazy, które kiedyś były tak pełne życia, a teraz wydają się bardziej takie same . Postać Bale'a — nie jest to jedna z jego najlepszych ról — lekceważy wszystko, co widzi, dostarczając ciężkiego ładunku emocjonalnego człowieka, który nie ma celu.
8 Nowy świat (2005)
Dziesięciolecia później, Nowy Świat nadal rozpala gorące dyskusje na temat tego, czy jest to narracja białego zbawiciela, czy nie. Pomimo najlepszych intencji Malicka, łatwo jest źle zrozumieć przesłanie filmu, gdy historia jest zbyt pochłonięta sobą w opowiadaniu z epoki i biernie przedstawia dobrze znaną tragedię, która się za nią kryje. Osadzony w XVII wieku, Nowy Świat dramatyzuje życie odkrywcy Johna Smitha (Colin Farrell), który znajduje się w środku brutalnej walki między angielskimi osadnikami a rdzennymi mieszkańcami Ameryki. Film sięga biblijnych proporcji i oferuje zapadające w pamięć sekwencje akcji i świetne kreacje (Smith to jedna z najlepszych ról filmowych Colina Farrella), ale pozostaje zbyt kontrowersyjny dla własnego dobra.
Powiązane: 10 niedocenianych filmów i programów telewizyjnych z epoki, ranking
7 Do cudu (2012)
Do Cudu to film, który sprawił, że widzowie zaczęli zastanawiać się, dokąd zmierza Terrence Malick jako filmowiec. To raczej poemat filmowy: postacie przychodzą i odchodzą, wędrują i obserwują, jak otaczający ich świat dostosowuje się do najlepszych i najgorszych chwil ich życia. Z bardzo małą liczbą dialogów i kilkoma przeskokami w czasie, Do Cudu śledzi losy czterech postaci, które łączy miłość, tęsknota i melancholia. Przez większość czasu trafia lub chybia, rodzaj filmu, który przekonuje tylko wtedy, gdy udaje mu się przyciągnąć uwagę widza od samego początku.
6 Podróż w czasie (2016)
Jeden z najlepiej ocenianych filmów Terrence'a Malicka, Podróż w czasie to wizualna uczta dla fanów reżysera. Jest to jego próba przeniesienia jego charakterystycznych znaków towarowych do filmu dokumentalnego, a rezultatem jest kontemplacyjna praca z literatury faktu. Podróż w czasie celebruje nieprzewidywalność wszechświata i dogłębnie przygląda się narodzinom życia, gdy Ziemia wciąż wyznaczała drogę ludzkości. Dokument wygląda niezaprzeczalnie pięknie i ostro, ale jest też przesadnie mile widziany.
5 Ukryte życie (2019)
Pomimo długiego czasu działania, Ukryte życie był pierwszym filmem narracyjnym Malicka po Drzewo życia zostać przyjętym przez krytyków z uznaniem. Scenariusz stara się upchnąć wszystkie wydarzenia w zwięzłą historię, a dialogi w języku angielskim mogą zaszkodzić próbie zanurzenia widza w austriackiej wsi, ale Ukryte życie przybliża widza do głównego bohatera na tyle, że czuje się on niemal jak drogi przyjaciel.
Ukryte życie opowiada prawdziwą historię Franza Jägerstättera (w tej roli August Diehl), zwykłego austriackiego rolnika, który odmawia przyłączenia się do nazistów i ostatecznie grozi mu wyrok śmierci. Unoszące się w powietrzu zdjęcia Jörga Widmera uchwyciły proste gesty i dotknięcie natury, które przytłacza człowieka w jego ostatnich dniach. Film triumfuje w swoim zmysłowym podejściu, otwierając oczy widza na świat, który istnieje tylko wtedy, gdy w pobliżu wisi śmierć.
Związane z: Ukryte życie: 10 faktów, które musisz wiedzieć o filmie
4 Drzewo życia (2011)
Drzewo życia to najpopularniejsze dzieło Terrence'a Malicka. Jego główna fabuła obraca się wokół tradycyjnego życia rodziny w latach 50., podczas którego ojciec (Brad Pitt) i syn (Hunter McCracken) próbują pogodzić się z dzielącymi ich różnicami. Jednakże, Drzewo życia Dzieląca narracja nie ogranicza się do jednego czasu i przestrzeni, ponieważ cofa się do czasów, gdy ludzkość była tylko ideą, a następnie przechodzi do teraźniejszości, kiedy twarze zarówno znajome, jak i nieznane witają wspomnienia życia wartego przeżycia. Drzewo życia przyniósł Malickowi zasłużoną Złotą Palmę i trzy nominacje do Oscara, w tym jedną dla najlepszego filmu.
3 Cienka czerwona linia (1998)
Cienka czerwona linia wyraźnie rozumie zadanie, jeśli chodzi o odniesienie się do okropności wojny i poczucia partnerstwa między mężczyznami w obliczu niebezpieczeństwa. Co więcej, oddaje związek między człowiekiem a naturą, gdy świat się rozpada. Film o II wojnie światowej przeplata się z momentami absolutnego terroru i spokoju, gdy znajduje się w otoczeniu nieprzewidywalności dżungli: flory i fauny, żyjących tam ludzi itp. Malick spotkał się z krytyką za wycięcie z historii całych wątków, ale potencjalna wersja reżyserska Cienka czerwona linia mógłby to naprawić.
2 Niebiańskie dni (1978)
Filmowane głównie w naturalnym świetle magicznej godziny, krótkiego okresu między zachodem słońca a zapadnięciem nocy, Dni nieba oferuje jedne z najbardziej oszałamiających efektów wizualnych, jakie kiedykolwiek umieszczono w filmie, słusznie zdobywając Oscara za najlepsze zdjęcia. Osadzona w 1910 roku, podąża za zbiegiem (Richard Gere) i jego dziewczyną (Brooke Adams), którzy udają rodzeństwo, szukając pracy na polach Teksasu Zachodniego. Dni nieba włącza tematy takie jak duchowość i świętość do mitologii Ameryki, często flirtując z fantastyką pomimo humanistycznej narracji. Kontynuując to, od czego zaczął Złe ziemie , Malick przedstawia kolejną historię miłosną opartą na przemocy.
1 Pustkowia (1973)
Jeden z najważniejszych filmów lat 70., Złe ziemie zapewnia widzom delikatne i surowe spojrzenie na życie dwojga młodych przestępców, ukazanych z niewiarygodną chemią między Sissy Spacek i Martinem Sheenem, w jednej z jego najlepszych ról. Luźno oparty na szokującej prawdziwej historii zabójstw Starkweather-Fugate, debiut fabularny Malicka nie próbuje idealizować kontrowersyjnej pary, ale raczej uczłowieczać ich pomimo wściekłości i okrucieństwa, które niszczą ich dusze. Zbudowany na wzór filmu drogi, Złe ziemie jest brutalny, ale czarujący, a przez obiektyw Malicka narracja odnosi się do bólu innych, wprowadzając przebaczenie w każdej klatce filmu.
Więcej: 10 świetnych filmów o morderczych parach