Toma Hanksa I Stevena Spielberga reprezentują jeden z najbardziej niepowtarzalnych hollywoodzkich zespołów kreatywnych marzeń, ale jak ich filmy plasują się od najgorszego do najlepszego? Martin Scorsese ma Roberta De Niro i Leonardo DiCaprio, John Ford ma Johna Wayne'a. Jednak od 1998 roku rozpoczęła się współpraca jednego z największych hollywoodzkich reżyserów i jednej z jego największych gwiazd, która trwa do dziś.
Zarówno Hanks, jak i Spielberg rozpoczęli karierę od bardziej przyjemnego dla publiczności gatunku. Filmowy przełom Hanksa nastąpił w latach 84 Pluśnięcie , Spielberga z lat 75 Szczęki. Podczas gdy Hanks udowadniał swoją obecność w różnych komediach studyjnych, Spielberg przełamywał schematy przeboju, osiągając wielkie sukcesy, takie jak ET Pozaziemskie I Poszukiwacze zaginionej Arki . Co ciekawe, obaj osiągnęli postrzeganą artystyczną legitymację mniej więcej w tym samym czasie, a reżyser zdobył Oscara w 1992 roku za Lista Schindlera a gwiazda filmowa dla najlepszego aktora wygrywa w 1994 i 1995 roku za Filadelfia I Forresta Gumpa. Niedługo potem para połączyła siły, tworząc jedno z arcydzieł gatunku wojennego, Szeregowiec Ryan.
Związane z: Michael Caine koronował Toma Hanksa na swojego najlepszego impresjonistę
Od tej współpracy ta dwójka jest niemal nierozłączną siłą. Kiedy ogłaszany jest pojazd Spielberga i Hanksa, prawie gwarantuje się, że będzie on wysokiej jakości, to rzadkie dzieło, za którym publiczność, krytycy i organizacje nagradzające mogą wszystko zapłacić. Oto ich dotychczasowa współpraca, ranking.
5. Terminal
Ten schmaltz-fest z 2004 roku jest nie tylko najbardziej zapomnianą współpracą między Spielbergiem i Hanksem, ale jest również jednym z mniejszych wysiłków w ich indywidualnych filmografiach (choć wciąż całkiem niezły w porównaniu z wieloma innymi filmami). W tej „inspirowanej prawdziwą historią” opowieści Stevena Spielberga o człowieku z Europy Wschodniej, który został zmuszony przez biurokrację do życia na nowojorskim lotnisku JFK przez prawie rok, widać zbyt silne impulsy Stevena Spielberga w stylu Franka Capry. Subtelność nie jest tutaj nazwą gry, od decyzji reżysera, by oprawić wszystko w najbardziej sentymentalny możliwy sposób, po szeroki, graniczący z absurdem akcent gwiazdy. Pomimo wrodzonej sympatii Hanksa (pracuje jego niewinność w stylu Forresta Gumpa do tylnego rzędu tutaj), nie można oprzeć się wrażeniu, że został źle obsadzony. To powiedziawszy, jest wiele umiejętności na wystawie, jakkolwiek pracowitych. Spielberg przekształca ekosystem lotniska JFK w uroczy plac zabaw, pełen dobrodusznych woźnych, pracowników punktów gastronomicznych, bagażowych i anielskiej stewardesy granej przez Catherine Zeta-Jones, dzięki którym życie w terminalu jest znośne. Choć fantazja często graniczy z przesadą, to mimo wszystko jest to przyjemna rozrywka wyreżyserowana przez jednego z największych amerykańskich filmowców iz udziałem jednego z najbardziej opłacalnych hollywoodzkich aktorów.
4. Most szpiegów
Twórczość Spielberga w XXI wieku była w dużej mierze zajęta wyciszonymi opowieściami o amerykańskiej wyjątkowości, dalekimi od zawadiackiego idealizmu i chłopięcego cudu jego wcześniejszych filmów. Hanks brał udział w kilku takich wyprawach, od Jimmy'ego Stewarta po Franka Caprę Spielberga, ale chyba nigdy więcej niż w tym dramacie z czasów zimnej wojny z 2015 roku. Tutaj gra Jamesa B. Donovana, amerykańskiego prawnika ubezpieczeniowego, który chce zapewnić rosyjskiemu szpiegowi Rudolfowi Abelowi (Mark Rylance) swój uczciwy dzień w sądzie. Łatwo byłoby napisać to jako staromodną przynętę na Oscara, ociekającą łatwym patriotyzmem na każdym kroku. Jednak prawda jest taka, że jest tu coś ciekawszego i mroczniejszego Most szpiegów mroczne zdjęcia, spektakularna scena katastrofy lotniczej i wesoła, wzburzona ścieżka dźwiękowa Thomasa Newmana. To prawda, że film może wydawać się nudny w wielu scenach z życia osobistego Donovana, w których jego żona i szef okazują się odporni na jego uparte nalegania, że „ każdy zasługuje na obronę I ' każda osoba ma znaczenie. Niemniej jednak Hanks jest wspaniały, jest wzorem uczciwości i przyzwoitości w filmie, który wywołuje iskry za każdym razem, gdy dzieli ekran z Rylance'em, który zdobył Oscara za swoją łagodną, urzekającą i uduchowioną kreację.
3. Poczta
Trudno uwierzyć, że Tom Hanks i Meryl Streep nigdy wcześniej nie walczyli na ekranie Poczta , ani że ich ognista współpraca tutaj zakończyła sezon nagród z zaledwie dwiema nominacjami do Oscara i zerowymi zwycięstwami. Podobnie jak w przypadku większości dorobku Spielberga z późnej kariery, łatwo byłoby go odrzucić Poczta jako trochę suchego prestiżu. Jednak ten fruwający i flintowaty dramat o Washington Post Decyzja o opublikowaniu dokumentów Pentagonu jest bez tchu żywa w każdym kadrze, przepełniona rodzajem pilności, która łączy ciężar prestiżowej taryfy Spielberga z młodzieńczą witalnością Poszukiwacze zaginionej Arki Lub ET Cała obsada jest znakomita, z niesamowitymi zwrotami akcji od Sarah Paulson do Boba Odenkirka, Jessego Plemonsa do Matthew Rhysa, ale nie można przecenić czystej mocy gwiazdy Hanksa i Streepa na ekranie. Streep dostała nominację do Oscara i jest cudowna jako Katharine Graham, ale Hanks to czysta rozkosz jako Post redaktor naczelny Ben Bradlee. W jednym ze swoich najlepszych występów od lat nie boi się zakasać rękawów i grać trochę bardziej szorstko, grając tego nikotynowego ogara z najwyższym zapałem.
Związane z: Każdy niezrealizowany film science-fiction Stevena Spielberga (i dlaczego się nie wydarzyły)
2. Złap mnie, jeśli potrafisz
Ze swoim wiecznie popularnym statusem gwiazdy filmowej z listy A łatwo zapomnieć, że Tom Hanks jest zasadniczo jednym z największych amerykańskich aktorów charakterystycznych. Jako agent FBI Carl Hanratty, autorytet, który nieustannie ściga oszusta Leonarda DiCaprio, Hanks może zrzucić status czołowego człowieka z potężnymi skutkami. Zawzięte postanowienie i oszołomiona irytacja z powodu konsekwentnie nieudanej pościgu w kotka i myszkę po cichu ustępują ojcowskiemu patosowi i niechętnemu szacunekowi. Leo i Christopher Walken zgarnęli za to lwią część uznania, ale Hanks nie jest garbaty. Film jako całość jest jednym z bardziej zaskakująco wyrafinowanych dzieł Spielberga. Często przedstawiany jako żart, pojawia się nuta melancholii, która może zaskoczyć widzów po ponownym obejrzeniu; jest to zasadniczo historia przestraszonego małego chłopca, który wyrusza na poszukiwanie przygód, aby uchronić się przed zimnymi, twardymi faktami życia. W ten sposób jest to bardziej skuteczne podejście Piotruś Pan niż Spielberga Hak , a Leo daje nową wersję Chłopca, który nie chciał dorosnąć.
1. Ratowanie szeregowca Ryana
Ta epopeja wojenna z 1998 roku przyniosła Spielbergowi drugiego Oscara dla najlepszego reżysera, nawet pomimo słynnej utraty najlepszego filmu w zdenerwowaniu Zakochany Szekspir. W tamtym czasie „kampania szeptana” polegała na tym, że film miał spektakularne półgodzinne otwarcie, z którego większość zajmowała Szeregowiec Ryan niesamowicie wciągające odtworzenie D-Day , ale reszta filmu nie była niczym specjalnym. W rzeczywistości jest to niesprawiedliwa ocena, a większość sukcesu filmu jest nierozerwalnie związana z rolą Hanksa jako kapitana Millera. To jego przerywniki w sekwencji Omaha Beach ugruntowały spektakl w człowieczeństwie. Szok i przerażenie wywołane nagłą brutalnością tej sceny są mocno wyryte na twarzy Hanksa, ugruntowując Spielbergowski sentyment do reszty fabuły filmu. Kiedy Spielberg staje się zbyt miękki, Hanks pozostaje twardy i zdeterminowany, kapitan, za którym poszedłby każdy żołnierz, ale także zdeterminowany, by nie powtórzyć rozlewu krwi z początku filmu. To wstrząsający występ od początku do końca i świadectwo współpracy tych dwóch czołowych artystów. Filmografia Spielberga to ciągłe balansowanie na linie, równoważenie spektaklu i schmaltz z człowieczeństwem i prawdą, podczas gdy Hanks reprezentuje najbardziej godnego zaufania faceta w Hollywood. Z Szeregowiec Ryan, Toma Hanksa I Stevena Spielberga osiągnęły szczyt swoich zbiorowych sił.
Dalej: Każdy film Stevena Spielberga od najgorszego do najlepszego